وی تصریح کرد: به نظر من دشمن شناخت لازم را نسبت به مردم ما نداشت. فضایی که بیرون از مرزها ساخته شده بود، این تصور را ایجاد کرده بود که مردم ما به راحتی خود را در اختیار نیروهای خارجی قرار می‌دهند و اجازه می‌دهند به ملک و دینشان تجاوز شود. این در حالی است که برای ما که با فرهنگ، عرق ملی و اعتقادات مردم خود آشنا هستیم، اصلاً شگفت‌آور نبود. ما مطمئن بودیم چنین اتفاقی می‌افتد. اگر شگفتی وجود داشته باشد، مربوط به بیرون از مرزهای ماست که شناخت کافی ندارند.

این تهیه‌کننده سینما و تلویزیون افزود: همدلی ما در کنار مقابله با دشمن خارجی، باید در داخل نیز به نحو احسن اتفاق بیفتد تا بتوانیم با وجود خسارات سنگین تحمل‌شده، چه از نظر مادی و چه از نظر روحی و معنوی بر اثر از دست دادن بزرگان به بازسازی کشور بپردازیم.

تهیه‌کننده سریال «روشنایی شب» درباره تجربه حضور در جمعیت مردمی و نکات قابل توجه آن، بیان کرد: واقعیت این است که در یکی دو سال اخیر اتفاقات خاصی رخ داد که کمی باعث دلسردی شده بود و احساس می‌کردیم جامعه به سمت دوگانگی پیش می‌رود. اما وقتی در چنین فضایی قرار می‌گیری و می‌بینیم مردم این توانایی را دارند که در شرایط احساس خطر برای کشور، همه اختلاف‌نظرها و اختلاف‌سلیقه‌ها را کنار بگذارند و کشور یکپارچه شود، احساس بسیار خوبی را تجریه می‌کنیم. شاید سال‌ها بود پرچم اینچنین در دست جوانان و پیرانمان ندیده بودیم. اینکه یک پیرمرد ۷۰- ۸۰ ساله پرچم به دست بگیرد، یک جوان ۳۰ ساله در کنار او پرچم داشته باشد و بعد ببینی یک دختر بچه هفت‌ ساله نیز به تبع این فضا پرچم در دست دارد، همه اینها به آدم حس خوبی می‌دهد.

این تهیه‌کننده در پاسخ به این پرسش که چنین حضورهایی تا چه اندازه می‌تواند الهام‌بخش تولیدات نمایشی در سینما و تلویزیون باشد، بیان کرد: این به هنر ما برمی‌گردد که بتوانیم آنچه را حس می‌کنیم به تصویر بکشیم. امیدوارم همه ما از نویسنده گرفته تا کارگردان بتوانیم این فضای همبستگی را چنان به تصویر بکشیم که فقط یک خاطره نباشد، بلکه برای آیندگان نیز نمایشی از تجلی وحدت هموطنانمان باشد. حتماً باید روی این موضوع فکر کرد. در کنار آن، نیازی نیست شعار داده شود؛ خود آن فضا این حس را منتقل می‌کند. اگر بتوانیم آئینه این فضا باشیم، خدمت خوبی کرده‌ایم.

مفید درباره چگونگی تولید آثاری که عاری از شعارزدگی و دارای نگاهی دقیق و منسجم باشند، توضیح داد: برای این کار کافی است آنچه اتفاق افتاده را به بهترین نحو عرضه کنیم. وقتی فضایی پر از شور، اشتیاق و همدلی داریم، چه نیازی است که با لایه‌های دیگر سعی کنیم آن را مطرح کنیم؟ اگر خود این فضا را به نحو احسن به تصویر بکشیم، آن اتفاقی که باید بیفتد می‌افتد.

وی در پاسخ به این سوال که تولیدات این حوزه برای باکیفیت شدن نیازمند حمایت‌های دولتی هستند یا خیر، اظهار کرد: این جنس کار اتفاقاً جزو کارهای گران نیست. بیشتر از آنکه به حمایت مالی نیاز داشته باشیم، باید بتوانیم این حس را خوب بفهمیم و خوب منتقل کنیم. این تجلی که وجود دارد، نیازی به حمایت آنچنان دولتی ندارد. مهم این است که بتوانیم کلیدواژه ارتباط با مخاطب را به خوبی پیدا کنیم و هنرمندانه این عرق ملی را که واقعیت دارد و نیازی به ساختن آن نیست به تصویر بکشیم. اگر همین الآن این حس و حالی که مردم از خود نشان می‌دهند را خوب تصویر کنیم، به نظرم اتفاق مطلوب افتاده است.

این تهیه‌کننده درباره مخاطبان چنین تولیداتی نیز گفت: هم جوانان آینده ما و هم کسانی که این صحنه‌ها را ندیده‌اند، نیاز دارند بارها و بارها این رویدادها را ببینند و بدانند در مقطعی که همه دنیا تصور می‌کردند ایران دست بالا می‌کند و تسلیم می‌شود، این کشور با وحدت توانست چه اتفاقی را رقم بزند. همچنین برای خارجی‌ها که عمدتاً از طریق رسانه‌های معاند یا رسانه‌های بدون شناخت کافی از فرهنگ ما با ایران آشنا شده‌اند، این وظیفه ماست که آنها را با فرهنگ خودمان آشنا کنیم.

وی به تجربه تهیه‌کنندگی سریال «روشنایی شب» اشاره و اظهار کرد: این سریال با محوریت کشف یک عملیات تروریستی طراحی شده است. داستان از جایی شروع می‌شود که یک تیم اطلاعاتی به سرنخ‌هایی از یک شبکه پیچیده و چندلایه برخورد می‌کنند. آنچه «روشنایی شب» را از دیگر آثار مشابه متمایز می‌کند، تمرکز بر روند فکری و لایه‌های پنهان عملیات است، نه صرفاً صحنه‌های اکشن. در روند تولید این سریال، سعی کردیم نشان دهیم که هوشیاری و وطن‌پرستی نه یک شعار که یک واقعیت روزمره در میان نیروهای امنیتی و اطلاعاتی کشور است. شخصیت‌های اصلی داستان، افرادی عادی هستند که در موقعیتی استثنایی از خود واکنشی فراتر از تصور نشان می‌دهند. این هم‌راستا با همان فضای همبستگی ملی است که این روزها در جامعه می‌بینیم.

مفید در پاسخ به این سوال که چطور توانسته تعلیق و درام را در کنار پرداخت به یک موضوع امنیتی – اطلاعاتی پیش ببرد، تصریح کرد: چالش اصلی این بود که مخاطب تا لحظه آخر نتواند پایان را حدس بزند. «روشنایی شب» یک معمای چندلایه است. هر بار که مخاطب فکر می‌کند به جواب رسیده، پیچش جدیدی در داستان رخ می‌دهد. ما از مشاوران زبده نیروهای امنیتی برای باورپذیری جزئیات استفاده کردیم تا حرفه‌ای‌ها هم از دیدن سریال لذت ببرند و عوام هم داستان را جذاب و قابل دنبال‌کردن بیابند.

این تهیه‌کننده سینما و تلویزیون درباره بازیگران و فضای بصری سریال گفت: انتخاب بازیگران بر اساس توانایی آنها در انتقال تنش‌های درونی بود. در سکانس‌های کلیدی، نورپردازی شب و سایه‌ها نقش مستقیمی در ایجاد حس تعلیق دارند. نام «روشنایی شب» نیز اشاره‌ای به همین نکته دارد؛ در تاریکی‌ترین لحظات، یک شعله کوچک حقیقت می‌تواند همه معادلات را بر هم بزند.

وی با بیان اینکه بخش عمده‌ای از قصه «روشنایی شب» در فضاهای بسته و اداری می‌گذرد، تأکید کرد: سخت‌ترین بخش تولید، انتقال حس ترس و تهدید بدون استفاده بیش از حد از صحنه‌های خشن بود. به مخاطب احترام می‌گذاریم و می‌خواهیم او با فکر کردن به لایه‌های داستان، خودش به کشف برسد. این رویکرد هوشمندانه‌تر از آن است که همه چیز را با جلوه‌های ویژه و انفجار توضیح دهیم.

مفید در پایان درباره استقبال احتمالی از «روشنایی شب»، بیان کرد: امیدوارم این سریال نشان داده باشد که می‌شود درباره مسائل امنیتی – ملی حرف زد، بدون اینکه دچار شعار یا سطحی‌نگری شد. مردمی که در خیابان‌ها با همان حس وطن‌پرستی حضور پیدا کردند، مخاطب اصلی چنین آثاری هستند. آنها تشنه دیدن روایت‌های واقعی و عمیق از ایستادگی و هوشیاری ایرانی‌اند. «روشنایی شب» تلاشی است برای بازتاب دادن همان نوری که در دل تاریکی‌ها، راه را نشان می‌دهد.

انتهای پیام