محمدرضا نوری کوهبنانی، پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان رضوی با اشاره به ابعاد شخصیتی رهبر شهید اظهار کرد: در روزگاری که غبار حوادث، تشخیص راه را برای بسیاری دشوار می‌سازد و تلاطم نیازها و شبهات، اراده‌ها را در معرض لغزش قرار می‌دهد، سخن گفتن از شخصیتی که صرفاً صاحب دانش نیست، بلکه صاحب جهت، هدایت و بصیرت است اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند.

وی ادامه داد: چنین شخصیتی را باید عالمی ربانی و فرزانه دانست؛ چهره‌ای جامع‌الاطراف که استواری اندیشه و عملش بر پایه قرآن و سنت اهل بیت(ع) قرار داشت و پیوند عمیق ایشان با توکل به خداوند به وی آرامشی می‌بخشید که در سخت‌ترین بحران‌ها نیز استوار و مطمئن باقی می‌ماندند.

نوری کوهبنانی بیان کرد: ایشان از آن دست عالمانی نبود که علم را صرفاً در ساحت ذهنی و نظری نگه دارد و نسبت خود را با واقعیت‌های جامعه از دست بدهد، بلکه دانش را به حکمت بدل کرده بود؛ حکمتی که در شناخت درست حقایق، تشخیص اولویت‌ها و قرار دادن هر امر در جایگاه شایسته خود جلوه می‌یافت.

این پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: حکمت ایشان بر مدار وحی استوار بود و با نور قرآن، سنت نبوی و مکتب اهل‌بیت(ع) رخدادهای زمانه را تحلیل می‌کرد، از همین رو نه فریفته ظواهر زمان می‌شد و نه در برابر پیچیدگی‌های نوپدید دچار هراس و انفعال می‌گردید، بلکه با طمأنینه‌ای برخاسته از یقین به عمق مسائل راه می‌یافت. زمان‌شناسی در این جایگاه صرفاً آگاهی از تحولات روز نبود، بلکه نوعی فقه واقع و فهم دقیق اقتضائات اجتماعی به شمار می‌رفت. ایشان زمان را می‌شناخت، زیرا حقیقت انسان را در پرتو هدایت الهی می‌دید.

وی اظهار کرد: نبض جامعه در دست رهبر شهید بود؛ دردهای پنهان اخلاقی را درک می‌کرد، زخم‌های فکری را پیش از آنکه عمیق شوند می‌دید و نیازهای نسل‌ها را نه با زبان شعار، بلکه با منطق تربیت و اقناع پاسخ می‌داد و به همین دلیل در هنگامه فتنه‌ها و غبارآلودگی‌ها می‌توانست مرز حق و باطل را روشن سازد و نگذارد حقیقت در هیاهوی صداها گم شود.

نوری کوهبنانی با بیان اینکه رهبری ایشان از جنس تحکم و نمایش نبود افزود: رهبری وی از سنخ هدایت بود؛ هدایتگری‌ همراه با عقلانیت، قاطعیت توأم با رحمت و تدبیری که در عین استحکام، کرامت انسان را نیز پاس می‌داشت. ایشان جامعه را نه تنها به سمت سامان ظاهری، بلکه به سوی معنا و مقصد سوق می‌داد و همین ویژگی جایگاه هدایتگری ایشان را از سطح تدبیر امور فراتر می‌برد و به مرتبه تربیت امت ارتقا می‌داد. در نگاه رهبر شهید مردم صرفاً آمار و ارقام نبودند، بلکه امانت‌های الهی به شمار می‌رفتند که باید به رشد و تعالی برسند.

این پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس ادامه داد: زبان قائد شهید زبان مسئولیت بود، نگاهش دلسوزانه و تصمیمش مبتنی بر تکلیف و همه این‌ها از توکلی آگاهانه به خداوند سرچشمه می‌گرفت که با بهره‌گیری از اسباب مشروع و تدبیر خردمندانه همراه بود.

وی با توصیف این شخصیت به‌عنوان طبیب دردهای امت اظهار کرد: ایشان با بهره‌گیری از وحی، عقل و تجربه اجتماعی در مسیر درمان آلام جامعه گام برمی‌داشت؛ شخصیتی آینده‌نگر و پیش‌قدم که پیش از تبدیل شدن بحران‌ها به بن‌بست، در پی یافتن راه گشایش بود. ایشان پیش از آنکه شکاف‌ها عمیق‌تر شوند در پی استحکام‌بخشی به پیوندها برمی‌آمد و پیش از آنکه امیدها فرسوده شوند، افق روشن ایمان و عمل را پیش روی جامعه می‌گشود. در منظومه فکری رهبر شهید عدالت صرفاً یک شعار سیاسی نبود، بلکه معیار سنجش تصمیم‌ها به شمار می‌رفت.

نوری کوهبنانی افزود: حقیقت نیز برای رهبر شهید یک مفهوم انتزاعی صرف نبود، بلکه روح حاکم بر گفتار و کردار ایشان محسوب می‌شد، همچنین رشد صرفاً به توسعه مادی محدود نمی‌شد، بلکه حرکتی در مسیر حیات طیبه بود؛ حیاتی که در آن عقلانیت و معنویت، کار و اخلاق و نیز پیشرفت و کرامت، در تعادلی سازنده قرار می‌گیرند. از همین منظر می‌توان قائد شهید را معمار تعالی نامید؛ شخصیتی که از بنیان معرفتی و توان راهبری برخوردار بود و همچنین ایمان، صلابت تصمیم، صفای معنویت و ژرفای تدبیر داشت.

وی ادامه داد: ایشان در میدان عمل و بی‌آنکه از اصول فاصله بگیرد یا در روش‌ها دچار جمود شود، معارف دینی را به زبان روز ترجمه می‌کرد. در روزگار صلح خواهان سامان جامعه بود و در هنگام نزاع از حقیقت پاسداری می‌کرد و در هر دو حال هدف او نه غلبه شخصی، بلکه اقامه حق و حفظ مصالح واقعی امت بود.

نوری کوهبنانی گفت: در یک جمع‌بندی می‌توان رهبر شهید را رهبری ربانی، حکیم، بصیر، زمان‌شناس و مردم‌دار دانست، شخصیتی که چراغی در شب‌های تردید، پناهی در طوفان فتنه‌ها و راهنمایی مطمئن برای جامعه در مسیر رشد و تعالی بود. بی‌تردید فقدان چنین چهره‌ای رخنه‌ای بزرگ به همراه دارد و همین امر، نشانه عمق اثرگذاری، بزرگی جایگاه و حقانیت راه اواست.

انتهای پیام