این پرنده که دانشمندان آن را اصطلاحا اژد‌های مرگ نامیده‌اند، حدود ۸۶ میلیون سال پیش از آسمان بر طعمه‌های زمینی‌اش یورش می‌برد. بال‌های این پرنده عظیم به هنگام باز شدن، از یک سر تا سر دیگر، حدود ۹ متر عرض داشته است.

بقایای این گونه که برای میلیون‌ها سال در دل صخره‌های کوه‌های آند در استان مندوزای آرژانتین مدفون شده بود، برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ توجه دیرینه‌شناسان را به خود جلب کرد.

دانشمندان اعتقاد دارند این خزنده یکی از اولین شکارچیانی بوده که از بال‌های خود برای پرواز در آسمان ماقبل تاریخ و شکار طعمه استفاده می‌کرده است؛ پیش از آن‌که پرندگان تکامل پیدا کنند و بتوانند به پرواز درآیند. 

این خزنده ترسناک تا حدود ۲۰ میلیون سال پیش، قبل از برخورد یک سیارک به زمین که رویداد انقراض فاجعه‌باری را رقم زد و سه‌چهارم حیات جانوری و گیاهی زمین را از بین برد و به دوره کرتاسه پایان داد، زندگی می‌کرده است.

به گفته دیرینه‌شناسان استخوان‌های فسیلی این جانور، که بزرگترین فسیل کشف‌شده در نوع خود محسوب می‌شود، به خوبی حفظ شده و باقی مانده است.