حجت‌الاسلام والمسلمین محسن فدایی، مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسان‌رضوی در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان رضوی با اشاره به جایگاه مادر در فرآیند شکل‌گیری شخصیت فرزند اظهار کرد: تأثیر مادر تنها به علایق و رفتارهای ظاهری محدود نمی‌شود، بلکه آنچه در ذهن و روح انسان شکل می‌گیرد نیز می‌تواند از این مسیر اثر بپذیرد، زیرا جایگاه مادر جایگاهی بسیار والا است و بسیاری از آنچه قرار است در این دنیا به فرزند عطا شود از مجرای مادر به او می‌رسد.

وی با بیان اینکه اصل توانمندی مادر محل تردید نیست، افزود: پرسش اساسی این است که آیا مادر در جایگاه حقیقی خود قرار گرفته است یا نه، بنابراین صرف مادر شدن به‌تنهایی به‌معنای تحقق همه آثار و ظرفیت‌ها نیست و اگر این جایگاه به‌درستی تنظیم نشود استعدادهای نهفته مادر بالفعل نخواهند شد.

فدایی با تأکید بر اینکه یکی از مشکلات اصلی جامعه در حوزه‌های مختلف از جمله تربیت و معنویت، فقدان آگاهی است، تصریح کرد: اگر کسی محبت می‌کند اما نتیجه نمی‌گیرد یا تلاش می‌کند اما ثمره‌ای نمی‌بیند، باید سطح آگاهی خود را بازبینی کند. این مسئله اختصاص به مادر ندارد، بلکه پدر، فرزند و هر فردی در هر جایگاهی نیازمند ارتقای دانش و آگاهی است.

این مدرس و مشاور امور خانواده و جوانان با اشاره به اینکه آگاهی صرفاً دانستن چند نکته نظری نیست، بلکه به‌معنای توانایی تغییر موقعیت است، گفت: انسان زمانی می‌تواند اثرگذارتر باشد که جایگاه خود را ارتقا دهد، مادر نیز باید با تصمیم درست و تلاش آگاهانه، خود را در موقعیتی بالاتر قرار دهد تا نوع درک و اثرگذاری‌اش تغییر کند.

فدایی سه عنصر آگاهی، حرکت و اراده را مکمل یکدیگر دانست و اظهار کرد: آگاهی نظری به‌تنهایی کافی نیست، زیرا مادری که آگاه می‌شود اما در مسیر آن حرکت نمی‌کند نمی‌تواند انتظار داشته باشد که صرف خواستن او را به نتیجه مطلوب برساند، اراده نیز زمانی به ثمر می‌نشیند که فرد در موقعیت مناسب قرار گرفته باشد.

مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسان‌رضوی با بیان اینکه ابتدا باید در جایگاه درست ایستاد و سپس اراده کرد، تصریح کرد: اگر اراده به نتیجه نرسید، باید دید آیا شرایط لازم برای تحقق آن فراهم بوده است یا خیر. حرکت نیز به معنای تغییر در نگرش، رفتار، سبک زندگی و جهت‌گیری درونی است؛ این مسیر دشوار نیست، اما به توجه و بیداری نیاز دارد.

وی با اشاره به دامنه اثرگذاری مادر بیان کرد: اگر مادر در مدار صحیح قرار گیرد و اراده کند، این اراده می‌تواند در فرزند متجلی شود؛ گاه در قالب فراهم شدن زمینه بروز یک صفت و گاه به‌صورت تحقق مستقیم آن ویژگی.

فدایی گفت: برای مثال، اگر مادری شجاعت را برای فرزند خود اراده کند، در برخی موارد زمینه بروز این ویژگی در او فراهم می‌شود و در برخی موارد نیز خود روحیه شجاعت در وجود او تثبیت می‌شود. درباره بخشندگی نیز همین‌گونه است؛ برخی صفات به بستر نیاز دارند و برخی در درون فرد نمود بیشتری می‌یابند.

وی با بیان اینکه بخشندگی فقط در امور مالی خلاصه نمی‌شود، ادامه داد: نوع پاسخ دادن، تبسم، نحوه تعامل با دیگران، روح لطافت و گرمای ارتباط، همگی می‌توانند نشانه‌های یک صفت درونی باشند که در برخی موارد، فرزند به‌طور ذاتی از این ویژگی‌ها بهره‌مند می‌شود و نیاز کمتری به بسترسازی بیرونی خواهد داشت.

فدایی درباره زمان آغاز این مسیر گفت: این فرآیند از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که مادر تصمیم به فرزندآوری می‌گیرد و از همان زمان می‌تواند سطح آگاهی خود را افزایش دهد و در مسیر رشد حرکت کند. برای این کار نیازی به برنامه‌ریزی‌های پیچیده و سخت‌گیرانه نیست و حتی توجه و اصلاح جهت‌گیری در مدت‌زمانی کوتاه نیز می‌تواند اثرگذار باشد.

این مدرس و مشاور امور خانواده و جوانان با اشاره به ابعاد جسمانی مادر اظهار کرد: وضعیت جسمی مادر نیز بی‌تأثیر نیست و مادری که از بنیه مناسب‌تری برخوردار است، زمینه جسمانی مطلوب‌تری را منتقل می‌کند، اما اگر شرایط جسمی او ایده‌آل نباشد، این به معنای ناتوانی در اثرگذاری مثبت نیست.

فدایی تصریح کرد: آنچه اثر عمیق‌تری بر جای می‌گذارد، وضعیت روحی و روانی مادر است و با ارتقای آگاهی و تنظیم جهت‌گیری درونی، می‌توان بسیاری از کاستی‌های جسمی را جبران کرد و هیچ مانعی نباید مادر را نسبت به نقش مهم خود مردد سازد.

وی با هشدار نسبت به برداشت‌های اضطراب‌آور از این مباحث گفت: ما به‌طور کامل مخالف آن هستیم که این موضوع به‌گونه‌ای مطرح شود که مادر احساس کند بار سنگینی فراتر از توانش بر دوش او گذاشته شده استف زیرا مادر شدن یک امتیاز بزرگ است، نه میدان اضطراب و نگرانی.

مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسان‌رضوی بیان کرد: مادر مانند کسی است که سرمایه‌ای ارزشمند در اختیار او قرار گرفته است و مهم آن است که شیوه بهره‌گیری از آن را بیاموزد. لازم نیست همه چیز را از ابتدا کامل بداند، بلکه کافی است به اندازه وسع خود حرکت کند و باقی را به خدا بسپارد.

فدایی با اشاره به نگاه دینی به نقش مادر اظهار کرد: خداوند امور را از طریق اسباب پیش می‌برد و مادر در نگهداری و پرورش این امانت الهی نقش مستقیم دارد، درست است که صورت‌گری فرزند با خداوند است، اما نگهداری و پرورش بر عهده مادر قرار می‌گیرد و این نوعی مشارکت در یک فرآیند الهی است.

وی افزود: هر مادری با هر سطحی از اعتقاد و عملکرد، اگر اراده کند این امانت را به‌درستی حمل و حفظ کند از یاری الهی بهره‌مند خواهد شد و نباید انسان‌ها را به خوب و بد مطلق تقسیم کرد، چراکه بسیاری از خطاها ریشه در ناآگاهی دارد و با ارتقای آگاهی، مسیر اصلاح نیز هموار می‌شود.

مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسان‌رضوی با بیان اینکه نگاه به فرزندآوری باید نگاهی مبتنی بر امید باشد، نه هراس، اظهار کرد: زمانی که مادر بداند چه جایگاهی دارد، از این مسئولیت لذت خواهد برد. کافی است اندکی آگاه شود، حرکت کند و اراده قوی داشته باشد؛ آنگاه در ادامه مسیر با لطف الهی همراه خواهد شد.

این مدرس و مشاور امور خانواده و جوانان در پایان گفت: هیچ مادری نباید گمان کند که برای مادر شدن، باید به کمال مطلق رسیده باشد، زیرا همین که تصمیم بگیرد در مسیر درست حرکت کند، بزرگ‌ترین گام را برداشته است و این آغاز اثرگذاری حقیقی او در سرنوشت فرزند خواهد بود.

انتهای پیام