- دستگاههای اجرایی خدمات شایسته به زائران اربعین ارائه دهند
- پرونده ترور رهبر شهید در محاکم کیفری داخلی و بینالمللی پیگیری شود
- شهادت 6 نفر در تجاوزات اخیر آمریکا به فارس
- بازدید خبرنگاران استانی از مناطق عشایرنشین و ییلاقی اهر
- شعر، مفاهیم ایثار و شهادت را ماندگار میکند
- توسعه اردبیل در گرو گردشگری و کشاورزی است
بازخوانی میراث معلم قرآن 40 روز پس از آخرین وداع + فیلم
به گزارش ایکنا، جامعه قرآنی کشور هجدهم خردادماه امسال با خبر درگذشت یکی از معلمان باسابقه قرآن اندوهگین شد. استاد «مجید زکیلو»، پس از تحمل یک دوره بیماری، دعوت حق را لبیک گفت و در حالی از میان شاگردان، دوستان و همراهان خود رفت که حدود پنج دهه از عمر خود را در راه آموزش و […]
اکنون و با گذشت بیش از چهل روز از عروج این استاد پیشکسوت، آنچه بیش از هر چیز در ذهن فعالان قرآنی نقش میبندد، نه صرفاً سوابق اجرایی یا رتبههای مسابقاتی او، بلکه تصویری از معلمی است که برگزاری حلقههای آموزش، جلسات قرآن و تربیت شاگردان را بر بسیاری از عناوین و مسئولیتها ترجیح میداد.

مجید زکیلو، متولد سال ۱۳۳۹ در تهران و دانشآموخته رشته علوم قرآن و حدیث بود. او سالهای آغازین مسیر قرآنی خود را در محضر استادانی، چون سیدمحسن خدامحسینی، محمد خواجوی، سیدمحسن موسویبلده، مرحوم محمد غفاری و مرحوم بیوک اصلمحمدی سپری کرد و بعدها خود به یکی از چهرههای شناختهشده آموزش قرآن در کشور تبدیل شد.
هرچند در کارنامه او مسئولیتهایی همچون مشاور اجرایی سازمان دارالقرآنالکریم و مدیریت آموزش و پژوهش این سازمان دیده میشود و در عرصه مسابقات قرآن نیز از دهه شصت تاکنون افتخارات متعددی از جمله کسب رتبههای برتر مسابقات قرآن به خصوص در بخش دانشجویی را به دست آورده بود، اما کسانی که او را از نزدیک میشناختند، معتقدند، مهمترین هویت استاد زکیلو، هویت «معلمی» او بود.
از سال ۱۳۵۸، آموزش قرآن در مساجد، مراکز فرهنگی، دانشگاهها و دورههای تربیت معلم، بخش جداییناپذیر زندگی او شد. مسجد خامس آلعبا در سهراه آذری و مسجد امام رضا(ع) در غرب تهران، تنها دو نمونه از مکانهایی هستند که سالها میزبان جلسات آموزشی او بودند؛ جلساتی که در آنها تنها قواعد تجوید و صوت و لحن آموزش داده نمیشد، بلکه فهم مفاهیم قرآن نیز جایگاهی جدی داشت.
شاید همین نگاه بود که سبب شد شاگردان بسیاری از کلاسهای او راهی عرصههای ملی و بینالمللی قرآن شوند. امروز نامهایی همچون هادی موحدامین و نصرتالله حسینی، از جمله شاگردانی هستند که خود به چهرههای شناختهشده قرآنی تبدیل شدهاند و همواره از نقش استاد زکیلو در شکلگیری مسیر علمی و قرآنیشان سخن گفتهاند. دو چهره قرآنی از خیل صدها شاگرد استاد زکیلو که یکی مسیر افتخارآفرینی در مسابقات ملی و بینالمللی قرآن را پیمود و دیگری در کنار داوری مسابقات، رسالت تبیین و ترویج معارف قرآن را از رهگذر فعالیتهای رسانهای دنبال کرد.

نصرتالله حسینی، مدرس و داور مسابقات قرآن، بارها تأکید کرده است که نخستین درسهای تجوید را از مرحوم زکیلو آموخته و همواره از نگاه جامع استاد به آموزش قرآن الهام گرفته است. او نقل میکند که استاد زکیلو همواره میگفت: «اگر قاری ممتاز و بینالمللی باشید، اما مفاهیم آیات را درک نکنید و با فنون مختلف تلاوت آشنا نباشید، چگونه میتوانید اثرگذار باشید؟»
از نگاه مرحوم زکیلو، آموزش قرآن تنها به زیبایی صوت و لحن محدود نمیشود. او معتقد بود قرآنآموز باید در کنار فراگیری قواعد تلاوت، با ترجمه، مفاهیم و علوم قرآنی نیز مأنوس شود؛ از همین رو، آموزش پای تخته، تشریح قواعد، ترجمه آیات و گفتوگو درباره مفاهیم، بخشی ثابت از جلسات او بود؛ روشی که هنوز بسیاری از شاگردانش از آن به عنوان یکی از ویژگیهای ممتاز کلاسهای استاد یاد میکنند.
شخصیت علمی او، اما تنها در کلاسهای درس خلاصه نمیشد. مرحوم زکیلو سالها به عنوان مُبلغ قرآن به کشورهای مختلف از جمله فرانسه، انگلستان، هند، چین، عربستان، امارات متحده عربی، موزامبیک، نیجر و موریتانی سفر کرد و در کنار اجرای تلاوت، به آموزش و ترویج معارف قرآنی پرداخت؛ حضوری که نشان میداد رسالت خود را محدود به مرزهای جغرافیایی نمیدانست.
در کنار همه این فعالیتها، آنچه بیش از هر چیز در خاطره دوستان و همراهانش باقی مانده، اخلاق و تواضع اوست. کمتر محفلی در تکریم قرآن و فعالان قرآن برگزار میشد که از استاد زکیلو برای حضور دعوت شود و او، تا زمانی که توان جسمی اجازه میداد، دعوت را بیپاسخ بگذارد. حتی در ماههای پایانی عمر که بیماری مجال فعالیت گذشته را از او گرفته بود، بسیاری از اطرافیان از وضعیت جسمانیاش اطلاع نداشتند؛ چرا که خود ترجیح میداد بیماریاش کمتر مطرح شود.
همین ویژگیها سبب شده است که در روایت شاگردان، همکاران و پیشکسوتان قرآنی، نام استاد زکیلو بیش از آنکه با مسئولیتها و عناوین اجرایی گره بخورد، با اخلاص، معلمی و خدمت بیمنت به قرآن شناخته شود. شاید یکی از گویاترین توصیفها از این شخصیت قرآنی را بتوان در سخنان عباس سلیمی، پیشکسوت قرآنی کشورمان در مراسم یادبود آن مرحوم یافت.

استاد عباس سلیمی در مراسم یادبود آن مرحوم، با اشاره به اینکه استاد زکیلو عمر خود را وقف قرآن کرده بود، کارنامه او را سرشار از خدمت به آموزش و ترویج کلام وحی توصیف کرد و با استناد به روایات، او را از مصادیق حاملان قرآن دانست؛ تعبیری که بسیاری از شاگردان و همکارانش نیز بر آن صحه میگذارند.
چهلمین روز درگذشت این معلم قرآن، با اقدامی همراه شده که بیش از هر سخنی، یادآور منش و اندیشه اوست. خانواده مرحوم استاد مجید زکیلو تصمیم گرفتند، هزینه برگزاری مراسم چهلم را صرف تهیه جوایز برای قرآنآموزان کنند؛ انتخابی که گویی ادامه همان راهی است که استاد یک عمر برای آن کوشید؛ تشویق نسل جوان به انس بیشتر با قرآن کریم.

شاید بهترین توصیف برای میراث استاد زکیلو، نه در شمار مسئولیتها و افتخارات او، بلکه در استمرار راهی باشد که از کلاسهای درس آغاز شد و امروز در شاگردانش، در جلسات قرآن و در نوجوانانی که با شوق بیشتری به سمت فراگیری کلام وحی قدم برمیدارند، ادامه دارد.
ایکنا نیز به مناسبت چهلمین روز عروج این استاد پیشکسوت، مجموعهای از تصاویر و فیلم تلاوت او را بازنشر میکند؛ روایتی از زندگی معلمی که آرام و بیهیاهو زیست، اما اثر حضورش در حافظه جامعه قرآنی ماندگار شد.

این مطلب بدون برچسب می باشد.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

