به قلم؛ حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی مروجی طبسی؛ عضو هیئت علمی دانشگاه حضرت معصومه(س)

در دوران سیدالشهداء(ع) اگر خواص، آن حضرت را همراهی می‌کردند و در کنار اباعبدالله(ع) بودند و نهضت ایشان را همراهی کرده بودند سرنوشت تاریخ تغییر می‌کرد و حتی شاید بتوان گفت نتیجه خروج امام حسین(ع) نیز تغییر می‌کرد. منظور من از خواص در دوره امام حسین(ع) کسانی بودند که اهل تشخیص حق و باطل بودند و رویدادهای جامعه را می‌شناختند یعنی برخی اصحاب پیامبر(ص). اگر این اصحاب درک و موضع درستی داشتند در یک نیم روز این همه جنایت رخ نمی‌داد.

اگر بخواهیم نام ببریم در رأس آنان ابن عباس، ابوسعید خدری، عبدالله ابن زبیر، عبدالله بن عمر، عبدالله بن جعفر بن ابیطالب(ع). هر کدام از این افراد از زاویه‌ای امام حسین(ع) را نصیحت می‌کردند؛ این‌ها اثرگذار بودند و پیامبر(ص) را دیده بودند و با ایشان حشر و نشر داشتند؛ جمله مشترک این افراد آن بود که اگر شما به سمت کوفه بروی خونت هلاک خواهد شد و نابود خواهی شد و تأثیری در هم نخواهید داشت. 

اگر بخواهیم رفتار و سخنان آن‌ها را در یک تعبیر بیان کنیم این است که آن‌ها دچار «خطای محاسباتی» شدند آن هم خطای فاحش. دستگاه محاسباتی این خواص مختل شده بود. خواص زمان امام حسین(ع) از یک زاویه، درست تحلیل می‌کردند، زیرا حکومت جنایتکار یزید در یک طرف قضیه بود و علنی و رسمی اعلام کرده بود که قصد دارد  امام(ع) را بکشد. نظر آن‌ها این بود که شما زمانی به کوفه برو که مردم کاملا از شما حمایت کنند و مسائل شسته و رفته باشد. 

البته باید تأکید کنم که امام(ع) وقتی در مکه بودند و مردم کوفه از قیام حضرت و عدم بیعت ایشان با یزید مطلع شدند به حضرت(ع) نامه نوشتند و ایشان را دعوت کردند. اما جای این سؤال وجود دارد که حال اگر مردم کوفه نامه ننوشته بودند آیا امام(ع) حرکت می‌کرد و یا اگر یزید به دنبال بیعت با امام حسین(ع) نبود باز ایشان حرکت می‌کردند؟ این نکته دقیق و ظریفی است که در تبیین خطای محاسباتی خواص مهم است که به برخی اشاره می‌کنم. 

مثلی لا یبایع مثل یزید

از جمله عبدالله بن زبیر؛ وقتی امام حسین(ع) از مدینه خارج شدند استاندار مدینه از خواص از جمله امام حسین(ع) خواست که بیعت کند؛ عبدالله بن زبیر قبل از فراخوان استاندار مدینه نظر حضرت را خواست و ایشان در آنجا گفت که من با کسی مانند یزید که فاسد علنی است بیعت نخواهم کرد. همچنین حضرت فرمودند من اگر یک وجب بیرون از مکه باشم بهتر از این است که داخل آن باشم زیرا اینها دست از سر من برنخواهند داشت. 

شخصیت امام حسین(ع) با بقیه خواص فرق داشت و بیعت ایشان هم اهمیت زیادی داشت، زیرا حضرت نوه پیامبر(ص) بود لذا خطر عدم بیعت هم سنگین بود. عبدالله بن عمر در مکه خدمت حضرت رسید و گفت به مدینه برگرد و با یزید بیعت کن و اگر بیعت هم نکنی کسی کاری با کار تو ندارد و حضرت در پاسخ به او گفت: اف لهذا الکلام. بعد فرمودند ای ابن عمر من در اشتباه هستم؟ ابن عمر گفت من شما را به‌عنوان فردی که از خاندان اهل بیت(ع) است و خطا نمی‌کند می‌شناسم اما می‌ترسم که یزید شمشیرها را به جان شما بیندازد. حضرت فرمودند اینکه من بخواهم در منزل بنشینم و کاری به کار یزید نداشته باشم هیهات. این قوم دست از سر من برنمی‌دارند و دنبال من خواهند بود. 

حضرت همچنین به قضیه حضرت یحیی(ع) اشاره کردند و فرمودند حضرت یحیی(ع) قربانی هوسرانی یک فرد شد؛ وقتی سر حضرت یحیی(ع) را برای آن زن فاحشه آوردند آب از آب تکان نخورد. بنی‌اسرائیل 70 پیامبر را بین الطلوعین می‌کشتند و اتفاقی نمی‌افتاد. حضرت به ابن عمر فرمود حتی اگر پدر تو هم اینجا بود به کمک من می‌آمد یعنی بنی‌امیه آنقدر فساد را گسترش داده‌اند.

خطای محاسباتی خواص این بود که نفهمیدند پیام قیام امام حسین(ع) امر به معروف و نهی از منکر است؛ حزب سیاسی بنی امیه فسادگر بودند و کارخانه تولید فساد و فحشاء داشتند و به صورت سیستمی فساد می‌کردند لذا قیام امام حسین(ع) قیام برای اصلاح امر امت است. امر به معروف و نهی از منکر یعنی خود حکومت بنی‌امیه جرثومه منکر بودند. یزید چهره و واقعیت عریان بنی‌امیه بود کما اینکه نظام سلطه و کفر به سرکردگی آمریکا قائل به شخصی مانند ترامپ نیست بلکه این نظام طاغوتی و فاسد است.

خواص کشور مراقب خطای محاسباتی باشند

خواص جامعه ما چه مسئولان و چه غیرمسئولان باید در محاسبات خودشان این مسئله را لحاظ کنند که مبارزه ما با نظام سلطه و استکبار است نه اینکه اگر این فرد باشد جنگ‌طلب است و دیگری جنگ ایجاد نمی‌کند. اگر خوف و رعب سراغ ما بیاید و سازش و کرنش کنیم آغازِ سقوط است؛ البته مردم شریف و نجیب نشان دادند دشمن را خوب می‌شناسند؛ نظام سلطه را می‌‌شناسند  و مسئولان بدانند مردم تا پای جان برای دفاع از دین و اسلام و قرآن و اهل بیت(ع) و برافراشتن پرچم الله آمادگی دارند اما خطای فاحش محاسباتی این است که فکر کنیم با آمریکا می‌شود دوست بود.

بدانیم تا وقتی جزیره فحشا به سرکردگی آمریکا وجود دارد ظلم و استکبار و طاغوت هم هست و باید پرچم مبارزه با طاغوت و سلطه تا قیام حضرت مهدی(عج) تداوم یابد.    

انتهای پیام