به گزارش ایکنا به نقل از الکومپیس، یوناس اوتربک، استاد مطالعات اسلامی، معتقد است که تعدادی از سیاستمداران در سوئد به جای دفاع از حق مسلمانان برای انجام اعمال مذهبی خود، با دامن زدن به ترس از اسلام به دنبال کسب رأی هستند.

اوتربک در مقاله‌ای در روزنامه داگنز نیهتر با اشاره به حمله‌ای که مسلمانان را در شهر ادینبورگ بریتانیا در ۱۹ ژوئن هدف قرار داد، خاطرنشان کرد که عامل این حمله با ادعای دفاع از کشور، اقدامات خود را توجیه کرد.

اوتربک متعقد است لفاظی‌هایی که علیه اسلام از سوی برخی از ملی‌گرایان پوپولیست در بریتانیا شنیده می‌شود، این تصور را تقویت می‌کند که حمله به مسلمانان دفاع از جامعه، و نه تهدیدی برای آن، است.

وی با اشاره به کتاب «شخصیت اقتدارگرا» که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد و در آن به آسیب‌پذیری برخی افراد در برابر تبلیغات خصمانه پرداخته شده بود، خاطرنشان کرد که خطرات تبلیغات خصمانه علیه گروه‌های جمعیتی خاص، دهه‌هاست که شناخته شده است.

این نویسنده، فرانسه را نمونه‌ای از تداخل بین لفاظی‌های پوپولیستی، ملی‌گرایانه، ضد اسلامی و بحث سکولاریسم دانست و اظهار کرد که این بحث دیگر محدود به جدایی دولت و دین نیست، بلکه به چگونگی وادار کردن مسلمانان به رعایت استانداردهای سکولار در مورد پوشش و نمادهای مذهبی، حتی در زندگی خصوصی‌شان، تبدیل شده است.

وی افزود: سوئد مدت‌هاست سیاست‌هایی را که چندفرهنگی‌گرایی و کثرت‌گرایی مذهبی را به رسمیت می‌شناسند، با سیاست‌های دیگری که از مدل فرانسوی الهام گرفته‌اند، ترکیب کرده، اما به یک حد وسط مشخص نرسیده است و گفتمان سیاسی فعلی به طور فزاینده‌ای به سمت مدل فرانسوی در حال حرکت است.

اوتربک گفت که دولت قبلاً در صورت رعایت مقررات اداری، از جوامع مذهبی حمایت مالی می‌کرد، در حالی که به نظر او، امروزه از آنها خواسته می‌شود که از نظر ایدئولوژیکی با اصول سیاسی دولت، حتی در امور مربوط به ایمانشان، همسو باشند.

وی با انتقاد از حزب دموکرات‌های سوئد (SD) گفت: این حزب طبق معمول بخشی از مبارزات انتخاباتی خود را علیه اسلام و مسلمانان انجام می‌دهد. همچنانکه حزب دموکرات‌های مسیحی (KD) نیز مسلمانان را به دو گروه خوب و بد تقسیم می‌کند.

اوتربک اظهار داشت که مساجد در سوئد با نرخ بالاتری نسبت به کشورهای همسایه سوزانده یا تخریب می‌شوند، در حالی که بسیاری از سیاستمداران به جای دفاع از حق مسلمانان برای انجام اعمال مذهبی خود، ترجیح می‌دهند در مورد نادرست بودن اصطلاح «اسلام‌هراسی» بحث کنند.

نویسنده مقاله خود را با این جمله به پایان رساند که به نظر می‌رسد آنچه برای این سیاستمداران بیشترین اهمیت را دارد، امکان کسب رأی با دامن زدن به ترس از اسلام است، اگرچه آنها از خطرات چنین لفاظی‌های سیاسی تندی آگاه هستند.

انتهای پیام