سرپرستان این مرکز به الجزیره گفتند که جنگ واقعیت جدیدی را ایجاد کرده است که نیاز به تمرکز بر القای ارزش‌ها و تقویت ارتباط با قرآن در بین دانش‌آموزان در تمام سنین را ضروری می‌سازد. آنها خاطرنشان کردند که این مرکز دوره‌های آموزشی قواعد قرائت قرآن را برای زنان و کودکان برگزار می‌کند و دانش‌آموزان پسر بین شش تا نه سال و قرآن‌آموزان دختر بین پنج تا نود سال را می‌پذیرد.

مدیریت مرکز توضیح داد که دانش‌آموزان روز خود را ساعت ۸ صبح آغاز می‌کنند و از خانه‌های خود، چادرهای اسکان یا مدارس سرپناه به مسجد می‌روند تا در یک برنامه روزانه که تا ساعت ۲ بعد از ظهر ادامه دارد، شرکت کنند. این برنامه شامل جلسات احکام قرآن و جلسات حفظ است. مدیریت تأکید کرد که این ساعات طولانی مستلزم ارائه میان وعده یا سایر مشوق‌ها برای کمک به دانش‌آموزان برای ادامه حفظ است.

به دلیل کمبود شدید نسخه‌های قرآن، این مرکز به آموزش شفاهی روی آورده است. معلمان از حفظ تلاوت می‌کنند، از جزء سی شروع می‌کنند و سپس به اجزای باقی مانده می‌پردازند تا با وجود منابع محدود، آموزش را ادامه دهند.

مسئولان تأیید می‌کنند که بیشتر نسخه‌های قرآن موجود در مسجد پاره یا فرسوده هستند و برخی از آنها از زیر آوار ساختمان‌های ویران‌شده برای استفاده در آموزش دانش‌آموزان خارج شده‌اند. آنها تأکید می‌کنند که هدف آنها حفظ هویت دینی و القای قرآن در قلب نسل جدید با وجود جنگ است.

مدیران مرکز از خیرین درخواست می‌کنند تا برای کاهش گرمای داخل مسجد که از ورق‌های پلاستیکی ساخته شده است، پنکه تهیه کنند. آنها همچنین درخواست آب آشامیدنی، نسخه‌های قرآن، روسری و لباس مناسب برای دانش‌آموزان دارند تا بتوانند در شرایط بهتری در کلاس‌های حفظ قرآن شرکت کنند.

یکی از معلمان می‌گوید: رسیدن به مسجد به یک کار دشوار تبدیل شده است. او توضیح می‌دهد که این مرکز با حداقل منابع تأسیس شده و مسجد هنوز فقط یک سازه موقت است که حتی از ابتدایی‌ترین امکانات رفاهی نیز برخوردار نیست. او خاطرنشان می‌کند که دانش‌آموزان از ۵ تا ۱۹ سال سن دارند و زنان مسن نیز در آن شرکت می‌کنند. این مرکز همچنین به سجاده و لباس نماز برای کودکان نیاز دارد.

او اضافه می‌کند که کودکان و خانواده‌هایشان به دلیل بمباران در تلاش برای رسیدن به مسجد، دائماً با ترس مواجه هستند. با این حال، این مانع از ادامه کلاس‌های حفظ نشده است. او خاطرنشان می‌کند که معلمان با وجود فشارهای روانی و اقتصادی که بر همه تأثیر می‌گذارد، همچنان با منابع محدودی که در اختیار دارند، از دانش‌آموزان حمایت می‌کنند.

او توضیح می‌دهد که بمباران روزانه زندگی را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کند، اما این مرکز با اعتقاد به اهمیت آموزش قرآن، به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد. او ابراز امیدواری می‌کند که این تلاش با حمایت گسترده‌تری ادامه یابد.

یکی از دانش‌آموزان می‌گوید که بیشترین شادی او رفتن به مسجد برای حفظ قرآن و احادیث و یادگیری قواعد قرائت و لحن است. با این حال، او خاطرنشان می‌کند که رسیدن به مسجد به دلیل جاده‌های آسیب‌دیده به کاری دشوار تبدیل شده است. 

او خاطرنشان می‌کند که مسافت‌های طولانی و حمل و نقل دشوار، رنج دانش‌آموزان را تشدید می‌کند، به ویژه برای کسانی که از مناطق دور می‌آیند. او تأکید می‌کند که آنها با وجود سختی‌هایی که پیش رویشان است، صرفاً با رسیدن به حلقه‌های حفظ، احساس راحتی و شادی می‌کنند.

این دانش‌آموز با درخواست از جهانیان برای ارائه حمایت‌های معنوی و مادی به دانش‌آموزان مرکز، سخنان خود را به پایان می‌رساند. او معتقد است که حتی ساده‌ترین اشکال حمایت برای افزایش روحیه آنها پس از فقدان و رنجی که متحمل شده‌اند، کافی است. او همچنین خواستار پایان جنگ و برقراری صلح است تا ساکنان نوار غزه بتوانند به زندگی عادی خود بازگردند.

انتهای پیام