در قرآن کریم و سنت صحیح، به فراگیری قرآن، تدبر در معانی و نیز اندیشه در اهداف و مقاصد آن بسیار تشویق شده است. خداوند متعال می‌فرماید: «أَفَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‏ قُلُوبٍ أَقْفالُها» (آيا در قرآن تدبر نمی‌كنند يا بر دل‌هايشان قفل نهاده شده است؟! [سوره محمد:آیه ٢۴] ). در این آیه شریف از اینکه به‌شکل بایسته در قرآن تدبر و به آن توجه نشود، به‌شدت توبیخ شده است… از عثمان و ابن‌مسعود و ابیّ [بن‌کعب] نقل است که آن حضرت ده آیه به آنان می‌آموخت و تا احکام عملی آن را فرا نمی‌گرفتند، ده آیه دیگر را به آنان یاد نمی‌داد. آن حضرت به این صورت به آنان هم قرآن را می‌آموخت و هم عمل به آن را…. اسلام با همه ابزارهای انگیزشی‌اش مسلمانان را تشویق می‌کند تا در فراگیری قرآن و تدبر در آن بکوشند؛ زیرا قرآن: دلیل جاویدان بر پیامبری، قانونی ثابت و آسمانی برای امت اسلامی در تمام عرصه‌های زندگی و کتابی هدایتگر برای بشریت است که جهان را از تاریکی‌ها به نور راهنمایی می‌کند. [شهید محمدباقر صدر؛ کتاب علوم قرآن، ص٢١-٢٣]



منبع