پوریا سلاح‌ورزیان، مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه جامع علمی کاربردی لرستان، یادداشتی در اختیار خبرنگار ایکنای لرستان قرار داده است که تقدیم مخاطبان می‌شود.

ماه محرم برای ما ایرانیان، فراتر از یک تقویم سوگواری است؛ محرم برای ما یک «مدرسه» است. مدرسه‌ای که در آن درس آزادگی، ایستادگی در برابر ظلم و فداکاری برای حق، با خون حسین بن علی(ع) مشق شده است. اما در روزگار ما، این مفاهیم قدسی، تجلی عینی و اجتماعی خاصی پیدا کرده‌اند.

وقتی به تاریخ معاصر خود نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که چگونه روح عاشورایی در کالبد انقلاب اسلامی دمیده شد. انقلاب ما، فرزند محرم است؛ چرا که شعار اصلی‌اش «هیهات منا الذلة» بود و موتور محرکه‌اش فرهنگ شهادت‌طلبی. در همین بستر است که باید به جمله استراتژیک و عمیق حاج قاسم سلیمانی فکر کنیم؛ آنجا که فرمود: «جمهوری اسلامی ایران، حرم است.»

این تعبیر، نگاهی متفاوت به مقوله «امنیت» و «حاکمیت» است. حاج قاسم با این جمله، وطن را از یک جغرافیای سیاسی ساده، به یک «حرم مقدس» ارتقا داد. چرا حرم؟ چون حرم جای امن برای مستضعفان است، جای پناه برای حقیقت‌جویان است و جای عرض ارادت به ارزش‌های والا. وقتی کشور را «حرم» می‌نامیم، یعنی حفظ این حریم، وظیفه همگان است؛ یعنی هر آسیبی به این بنا، هتک حرمتی است به تمام آن باورهایی که در راه آن، خون‌های بسیاری ریخته شده است.

ارتباط محرم با این نگاه در این است که ما یاد گرفته‌ایم برای حفظ «حرم حقیقت»، باید «حرم وطن» را قدر بدانیم. همان‌طور که امام حسین(ع) برای احیای دین خدا، از عزیزترین داشته‌هایش گذشت، جمهوری اسلامی نیز امروز در میان طوفان حوادث و فتنه‌ها، بار امانت آرمان‌هایی را بر دوش می‌کشد که ریشه در کربلا دارد.

به گمان من، پاسداشت محرم در دنیای امروز، تنها در عزاداری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه یعنی با نگاه حاج قاسم، ایران را چون حرمی ببینیم که باید آن را از گزند نااهلان، بی‌عدالتی‌ها و بدخواهان حفظ کرد. حفظ این حرم، یعنی تلاش برای ساختن جامعه‌ای که در آن اخلاق، عدالت و کرامت انسانی ـ همان آرمان‌های حسینی ـ بیش از هر زمان دیگری جاری و ساری باشد. 

محرم به ما یادآوری می‌کند که برای ماندن این «حرم»، باید «حسینی» ایستاد، نه فقط برای خود، بلکه برای تمام آن کسانی‌که نگاهشان به این خاک مقدس است تا الگویی برای عزت‌خواهی باشد.

انتهای پیام