باید در جهت ترغیب مردم به قرائت قرآن تلاش بیشتری کرد و مانع ورود آنها به این ساحت روحانی با اعمال ایراداتی فنی نشد. ما پیش از آنکه نیاز به قُرایی بی‌نقص و فنی داشته باشیم، نیاز به افرادی داریم که دائمی با قرآن باشند و به تدریج با انس و الفت با کلام وحی، زمینه را برای تربیت آنها به عنوان فردی که اشراف کافی به همه اصول فنی قرائت دارد، فراهم شود.

آنچه گذشت اصل کلام یکی از نخبگان قرآنی جامعه کارگری کشور بود که در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایکنا مطرح شد؛ امید بدری، کارگر بازنشسته شرکت مارگارین از جمله شرکت‌های بزرگ و مهم تولید روغن‌های گیاهی کشور که دارنده رتبه‌های گوناگون در زمینه قرائت به ویژه در جشنواره قرآنی فجر دارالقرآن خانه کارگر و مسابقات قرآن جامعه کارگری است. 

امید بدری 50 سالش را پُر کرده و سال 98 نائل به مقام بازنشستگی شده و به سبب فراغت از کار و تلاش، فرصت بیشتری در اختیار دارد که به امور دلخواهش برسد از جمله اینکه اکنون به عنوان دانشجوی کارشناسی‌ارشد رشته روانشناسی اسلامی در دانشگاه علمی و کاربردی خانه کارگر مشغول به تحصیل است.

همچون بسیاری از قرآن‌آموزان که معمولاً در پی دیدن یا شنیدن نوای خوش‌الحان قاریان مطرح چه به شکل حضوری و با شرکت در جلسات و محافل قرآنی و چه به شکل غیرحضوری از طریق رادیو و تلویزیون، شیفته شده و تصمیم می‌گیرند به تقلید از آنها، قرآن را تلاوت کنند، او نیز از حدود چهارسالگی سعی در قرائت تقلیدی دارد؛ همچنانکه خودش می‌گوید زمان ما هر عرصه‌ای معدود افرادی را می‌توانستی الگوی خود قرار دهی مثلاً اگر علاقه به ورزش رزمی داشتی به سراغ فیلم‌های بروسلی می‌رفتی و در مورد تلاوت قرآن هم الگوی شاخص مرحوم عبدالباسط بود.

بدری اما سبب علاقه‌مندی خود به قرآن و تلاوت آن را شرکت در محافل و مجالس رسمی و غیررسمی نه به صرف کسب مقام و موفقیت می‌داند و البته چون که صد آید، 90 هم پیش ماست بلکه چشم‌اندازی تبلیغی و ترویجی را از رهگذر تلاوت برای خود متصور است و طی این سال‌ها کوشش می‌کند تا صوت و لحن خود را ارتقای کیفی بخشد  و به این وسیله در جریان تلاوت‌هایی که در محافل گوناگون دارد، بتواند تعداد بیشتری از مخاطبان را با قرآن همراه کرده و زمینه مناسبی برای انس دائمی آنها با کلام وحی فراهم آورد.

این فعال قرآنی جامعه کارگری اما میزان علاقه‌مندی نسل‌های جدید به آموزش قرآن به ویژه در امر روخوانی و قرائت را به مراتب ضعیف‌تر از قبل می‌داند و وقتی دلیلش را از وی جویا می‌شویم می‌گوید به این خاطر است که در اغلب جلسات آموزشی از همان ابتدا مربیان، قرآن‌آموزان را با قواعد و موارد تجویدی درگیر می‌سازند و قرآن‌آموز در بدو ورود و بِ بسم‌الله وقتی با آماجی از ایرادات فنی مربی خود روبرو می‌شود، دلسرد شده و ممکن است از مقطعی دیگر پیگیر آموزش نشود.

خود او مواردی را سراغ دارد که قرآن‌آموزان در زمان قرائت با این تصور که ممکن است به دلیل تعدد اشتباهات در روخوانی با این بیم که همواره از سوی مربی ایراداتی متوجه آنها شود، نه‌تنها در قرائت قرآن داوطلب نمی‌شوند که حتی در نوبت روخوانی خودشان نیز بهانه آورده و از آن سرباز می‌زنند در حالی که در بدو امر با نگرش تسامح باید ابتدا آنها را جذب و بعد به اصطلاح آنها را چکش‌کاری و اصلاح کرد.

این کارگر نخبه قرآنی دغدغه‌مند به غیر از دوره اخیر آن هم به سبب ناراحتی که در حنجره‌اش پدید آمده است در تمامی رویدادهای قرآنی وزارت کار شرکت کرده است؛ خودش آن را علاقه شدید به قرآن می‌داند، امری که در زندگی روزمره کاری و خانوادگی به او انرژی و انگیزه مضاعفی را می‌بخشد. طی این سال‌ها سعی کرده تا این روحیه و علاقه‌مندی به ساحت قرآن را در میان همکاران خود در محیط کارگری تزریق و تعمیم بخشد؛ هر چند که با وجود این ترغیب و تمایل از سوی سایر کارگران همکار اما وحدت‌رویه‌ای از سوی مدیریت کارخانه در اهمیت یافتن جایگاه قرآن در محیط کاری وجود نداشته و ندارد در حالیکه مانند بسیاری از عرصه‌ها می‌تواند توفیقاتی که هر یک از کارگران به واسطه فعالیت قرآنی دارند، بهانه‌ای شود تا در قالب یک ساز و کار تشویقی آنها ارتقای سطح کاری دریافت کنند تا به این واسطه بازده کاری آنها نیز به سبب ایجاد این انگیزه و باور به اینکه فرد مفیدی در جامعه هستند، ارتقا یابد.

برای امید بدری و به زعم او بسیاری از فعالان عرصه صنعتی در کسوت کارگری این مسئله همچنان جای تعجب و شگفتی دارد که چرا به فرض برگزاری جلسات، همایش‌ها، مراسم افتتاحیه و اختتامیه، حضار باید منتظر باشند تا قاری‌ از بیرون محیط کار به آنجا دعوت شده تا با تلاوت او، مراسم رسمیت پیدا کند! این در حالی است که همه از مدیر کارخانه تا پایین‌ترین سطح کارگری یک واحد صنعتی باید خود قاری باشند و بدون تعارف و تکلفی، در آغاز پشت تریبون رفته و تلاوت کنند تا مراسم متبرک به نوای کلام وحی شود و مگر نه اینکه بارها و بارها خاطراتی را از زبان فرماندهان ارشد سپاه پاسداران شنیده‌ایم که مثلاً سردار شهید حسین سلامی؛ فرمانده فقید سپاه پاسداران در عالیترین جلسات فرماندهان سپاه، خود قاری ابتدایی جلسات بوده است.

امید بدری در روزگار بازنشستگی همچنان ارتباط خود را با دارالقرآن خانه کارگر حفظ کرده است و اعلام آمادگی می‌کند تا در طبق اخلاص از هیچ کوششی در امر تربیت قرآن‌آموزان اعم از پرسنل کارگری و اعضای خانواده آنها فروگذار نکند؛ او همچنان برای این کار ایده خود را دارد و دغدغه‌اش هم افزایش آمار کمی قاریان است، قاریانی از سنین مختلف که بدون نگرانی از قضاوت دیگران، مصحف شریف را پیش روی خود قرار دهند و نخستین گام‌ها را برای رسیدن به سطحی قابل قبول از روخوانی و قرائت برداشته تا در ادامه در صورت کشف و پرورش استعدادهای خود، بتوانند به مدارج عالی در این زمینه رسیده و عرصه تلاوت را به شکل حرفه‌ای دنبال کنند.

خود مجدد در تأکید بر این نکته می‌گوید پویش جانفدا را در نظر بگیرید که تاکنون مشارکت در آن از 30 میلیون نفر فراتر رفته است. در این مقطع هیچکس از افراد شرکت‌کننده نمی‌پرسد که چه مسلک، عقیده و باوری دارند؛ مهمترین چیز در این برهه از زمان عِرق به وطن است. در مورد ورود به وادی انس با قرآن نیز باید وضعیت به همینگونه باشد ابتدا جذب حداکثری و پس از آن غربال و درجه‌‌بندی قاریان در سطوح مختلف از مبتدی تا پیشرفته.

انتهای پیام