جنگ رمضان که در پی تحولات اخیر منطقه و تشدید تنش‌ها با آمریکای جنایتکار و رژیم منحوس صهیونیستی در ماه رمضان سال جاری آغاز شد، نه تنها عرصه‌ای برای درگیری‌های نظامی، بلکه میدانی برای ظهور ظرفیت‌های عظیم مردمی و گروه‌های داوطلب در داخل ایران شد. در این ایام گروه‌های جهادی که پیش از این سابقه‌ای طولانی در عرصه‌های محرومیت‌زدایی، امدادرسانی در بلایای طبیعی و خدمات فرهنگی-اجتماعی داشتند، با تغییر رویکرد و بازتعریف مأموریت، خود را به خط مقدم پشتیبانی از جبهه مقاومت و نیز مدیریت پیامدهای داخلی ناشی از شرایط جنگی رساندند.

این گروه‌ها که عمدتا زیرمجموعه نهادهایی همچون بسیج سازندگی، سازمان جمعیت هلال احمر و تشکل‌های مردمی مسجدمحور فعالیت می‌کنند، با بهره‌گیری از شبکه گسترده و ساختار منعطف خود توانستند در کوتاه‌ترین زمان ممکن وارد میدان شوند و خلأهای احتمالی را پوشش دهند.

نکته حائز اهمیت نقش پررنگ بانوان جهادگر در این میدان بود. تشکل‌های بانوان در سطح محلات فعال شدند و فعالیت‌هایی نظیر جمع‌آوری و دوخت پرچم‌ها و ریسه‌های سیاه برای ایام عزاداری، تهیه و پخت غذا (افطاری‌های ساده) و آماده‌سازی مکان‌های اسکان برای خانواده‌های احتمالی آسیب‌دیده را بر عهده گرفتند. همچنین، گروه‌های جهادی بانوان در حوزه جمع‌آوری کمک‌های نقدی و غیر نقدی برای مردم فلسطین و لبنان پیشگام بودند و با راه‌اندازی پویش‌هایی همچون «ایران همدل»، زمینه مشارکت گسترده مردمی را فراهم کردند. حضور مؤثر بانوان در این عرصه نشان‌دهنده عمق باور و تعهد دینی و انقلابی آنان و تجلی عملی مفهوم جهاد تبیین در بزنگاه‌های حساس تاریخی است.

به طور کلی، حضور گروه‌های جهادی در ایام جنگ رمضان را می‌توان تداوم منطقی سبک زندگی جهادی مبتنی بر مردمی بودن، خودجوشی، ولایت‌پذیری و فداکاری دانست که ریشه در فرهنگ دفاع مقدس و ارزش‌های انقلاب اسلامی دارد. این گروه‌ها با تکیه بر تجارب گذشته خود در بلایای طبیعی همچون سیل و زلزله و همچنین، بحران‌هایی مانند کرونا نشان دادند که الگوی جهاد سازندگی نه تنها در زمان صلح و برای محرومیت‌زدایی، بلکه در زمان جنگ و برای پشتیبانی از جبهه مقاومت نیز الگویی کارآمد، مقیاس‌پذیر و قابل اعتماد است.

معصومه قاسمی، مسئول گروه جهادی شهید گل‌محمدی و فرمانده پایگاه حضرت آسیه(س) رامسر در گفت‌و‌گو با ایکنا، به تشریح فعالیت‌های این گروه جهادی از بدو تأسیس تا دوران دفاع مقدس در برابر تجاوز رژیم جنایتکار آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی پرداخت و با اشاره به روزهای پرالتهاب ابتدایی تحولات اخیر اظهار کرد: از همان روزهای آغازین بحرانی که می‌توان آن را «جنگ ۱۲ روزه» نامید، بدون هیچ فوت وقت وارد میدان شدیم. اولین اقدام ما این بود که با نهادهای مسئول مانند جمعیت هلال احمر ارتباط برقرار کردیم تا هماهنگی لازم برای ارائه خدمات امدادی و پشتیبانی صورت بگیرد. در گام بعدی، از طریق بسیج زنان شهر رامسر موضوع را پیگیری جدی‌تری کردیم. خوشبختانه خواهران ما در بسیج توجه ویژه‌ای به این درخواست داشتند و خیلی زود برای ما مربی اعزام کردند.

وی در ادامه به برگزاری کلاس‌های آموزشی اشاره کرد و افزود: این مربیان برای ما اعزام شده و حدود هشت تا 9 روز به طور مستمر و بدون وقفه کلاس‌های متنوعی را برگزار کردند. اولین و مهمترین سرفصل آموزشی ما کمک‌های اولیه بود. در شرایط جنگی و بحران‌های امنیتی ممکن است هر لحظه برای هر یک از اعضای خانواده یک حادثه یا آسیب بدنی پیش بیاید. ما لازم می‌دانستیم که آحاد خانواده‌ها بدانند در چنین شرایطی چه وظیفه‌ای دارند، چگونه خونریزی را بند بیاورند، چگونه یک عضو آسیب‌دیده را جابه‌جا کنند و چگونه از یک مصدوم تا رسیدن نیروهای امدادی مراقبت کنند. به عبارت روشن‌تر، می‌خواستیم خانواده‌ها از حالت تماشاگر و آسیب‌پذیر خارج شده و به یک نیروی فعال و کمکی در صحنه بحران تبدیل شوند.

قاسمی ادامه داد: دومین سرفصل آموزشی که با اصرار گروه جهادی ما برگزار شد، کلاس‌های سواد رسانه بود. افراد مختلف در شرایط جنگی با سیل عظیمی از اخبار جعلی، شایعات، کلیپ‌های ساختگی و تحلیل‌های گمراه‌کننده روبرو می‌شوند. اگر مردم هر خبری را بدون تحقیق باور کنند، دچار اضطراب، یأس و تصمیمات اشتباه می‌شوند. بنابراین، در آن کلاس‌ها به خانواده‌ها آموزش دادیم که اخبار را چگونه ارزیابی کنند، منبع خبر را چگونه تشخیص بدهند و تحت تأثیر فضای مجازی احساسی و غیرمنطقی تصمیم نگیرند. این دو دسته آموزش، یک بسته کامل آمادگی برای شرایط بحرانی بود.

پشتیبانی لجستیکی و غذایی

مسئول گروه جهادی شهید گل‌محمدی افزود: اما فعالیت گروه جهادی شهید گل‌محمدی تنها به کلاس‌های تئوری و آموزشی محدود نشد. در کنار برگزاری آن کلاس‌ها، کار عملی پخت و پز را نیز در چندین مرحله انجام می‌دادیم. وضعیت جنگی ایجاب می‌کند که بخش اعظم نیروهای مردمی درگیر پشتیبانی باشند. غذاهای گرم، نان، کیک، شیرینی و خوراکی‌های مورد نیاز را طبخ و در میان نیروهای مدافع و خانواده‌های نیازمند توزیع می‌کردیم. مهم این است که این روند فقط مختص همان ۱۲ روز نبود. حتی پس از فروکش کردن آن بحران اولیه باز هم ما کار پشتیبانی را ادامه دادیم.

وی با اشاره به حوادث روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه اظهار کرد: در آن برهه نیز کار گروهی خود را متوقف نکردیم. باز هم دسته‌های پشتیبانی تشکیل شد و عصرانه‌هایی متشکل از کیک و شیرینی و غذاهای مقوی برای رزمنده‌ها آماده می‌کردیم. هر جا که نیروی مدافع امنیت در صحنه حضور داشت، پشت جبهه ما نیز فعال بود. این فلسفه ذاتی کار جهادی است که پشت صحنه نباید خالی بماند.

فراتر از مسجد و بسیج

قاسمی بیان کرد: گروه جهادی شهید گل‌محمدی هرگز محدود به مسجد یا پایگاه بسیج یا سپاه نبوده است. هر سال که شهریورماه و ایام بازگشایی مدارس فرامی‌رسد، تیم‌های عملیاتی گروه به مدارس منطقه می‌روند و کار نظافت گسترده را انجام می‌دهند. این نظافت فقط یک گردگیری ساده نیست و برای رنگ‌آمیزی کلاس‌ها، تر و تمیز کردن کامل ساختمان مدرسه، چیدن مجدد نیمکت‌ها و وسایل آموزشی، شستن پنجره‌ها و حیاط مدرسه، آمادگی کامل داریم.

مسئول گروه جهادی شهید گل‌محمدی در ادامه با اشاره به روحیه جهادی بانوان این گروه افزود: همه اعضای گروه از بانوان هستند و چادر به سر دارند. اما وقتی کار جهادی پیش می‌آید، دیگر جنسیت و لباس مانع نیست. چادرهای خود را کنار می‌گذاریم و با انرژی تمام کل کلاس‌ها را تخلیه می‌کنیم. تمام محتویات کلاس را بیرون می‌ریزیم، کف و دیوار و تخته سیاه را می‌شوییم، بعد از خشک شدن، دوباره یکی یکی وسایل را با نظم و ترتیب در جای خود قرار می‌دهیم و در نهایت درب کلاس‌ها را می‌بندیم و مدرسه سالم و تمیز را تحویل مدیریت مدرسه می‌دهیم. این یک سنت هر ساله ماست.

نه گفتن در فرهنگ جهادی راه ندارد

قاسمی در ادامه سخنان خود به یک اصل اساسی در گروه جهادی اشاره کرد و گفت: در گروه جهادی شهید گل‌محمدی خط قاطعی وجود دارد که هیچ وقت به کاری که مربوط به کار جهادی و یاد و نام شهید است «نه» نمی‌گوییم. هر درخواستی که با فرهنگ جهاد و شهادت پیوند بخورد، بدون کوچک‌ترین تردیدی می‌پذیریم و برای اجرای آن اعلام آمادگی می‌کنیم. تربیت جهادی یعنی فائق آمدن بر خستگی، تردید و سختی‌ها.

مسئول گروه جهادی شهید گل محمدی اظهار کرد: الحمدلله بچه‌های گروه همگی پای کار هستند. هیچ وقت نمی‌بینید که کسی به بهانه خستگی یا مشغله شخصی کنار بکشد. حتی در آخرین مرحله از بحران‌های اخیر که نیاز بود چند روز متوالی غذای گرم برای بچه‌ها آماده کنیم، باز هم همه اعضا با جان و دل آمدند. کسی نپرسید که چرا هر روز باید بپزیم؟ همه می‌دانستند که پشتیبانی از رزمندگان یک عبادت و یک وظیفه شرعی و انقلابی است. اعضای گروه نه فقط در پخت غذا بلکه در جمع‌آوری کمک‌های مردمی برای خرید اقلام ضروری مثل پتو و وسایل گرمایشی و سپس، هدیه این پتوها به رزمنده‌ها در همین شهر رامسر نیز فعال هستیم، یعنی پشتیبانی را در همه ابعاد آن معنا می‌کنیم.

قاسمی در ادامه سخنان خود ضمن مروری بر پیشینه گروه، گفت: اجازه دهید یک تخمین زمانی بزنم. تقریباً هشت سالی می‌شود که گروه جهادی به نام شهید گل‌محمدی در رامسر فعالیت می‌کند. خود بنده حدود هشت تا 9 سال است که در این جایگاه و سمت مسئولیت قرار دارم. اما پیش از آن در گروه‌های جهادی دیگری در نقاط دیگر نیز حضور داشتیم و سابقه کار داریم. نقطه عطف فعالیت‌ها زمانی بود که به عنوان فرمانده پایگاه حضرت آسیه(س) منصوب شدم. از همان روز اول فعالیت خود را از درون مسجد شروع کردیم. نخستین گام‌ها عبارت بود از نظافت مسجد، رسیدگی به امور جاری مسجد، پشتیبانی از ۵۵ نه عزیزانی که در مسجد رفت و آمد داشتند و کمک به برگزاری مراسم. رفته رفته دامنه فعالیت‌ها گسترده‌تر شد و مدرسه و مسجد توأمان در کانون توجه ما قرار گرفت. سپس، با شروع شرایط جنسی و بحران‌های امنیتی به شکل تخصصی‌تری وارد عرصه پشتیبانی در بحران شدیم و آن روند تا امروز به همین شکل ادامه پیدا کرده است.

وی در ادامه به نقش گروه‌های جهادی در حضور مردم در خیابان‌ها و راهپیمایی‌ها گفت: معتقدم و احساس می‌کنم که بیشترین جمعیتی که امروز در راهپیمایی‌ها و میدان‌های مختلف و حمایت از نظام از محلات مختلف شهرستان رامسر می‌آیند، متعلق به حوزه فعالیتی گروه شهید گل محمدی هستند. البته اینجا تهران یا یک کلان‌شهر بزرگ نیست که مردم از نقاط مختلف و بدون ارتباط شناختی با همدیگر بیایند. رامسر یک شهر نسبتا کوچک و محله‌محور است. وقتی به یک راهپیمایی بزرگ در شهرستان نگاه می‌کنم، تقریبا ۸۰ تا ۹۰ درصد آن جمعیت را شخصا می‌شناسم. این آشنایی فقط سطحی نیست و بنده با تک تک این خانواده‌ها نسبت محله‌ای، همسایگی و حتی گاهی خویشاوندی دارم. چون حدود ۲۵ سال است که به شکل مستمر در این عرصه‌ها فعالیت می‌کنم.

قاسمی تصریح کرد: بنده سابقه کار در آموزش و پرورش را دارم. در حوزه علمیه و عرصه‌های فرهنگی و تربیتی نیز حضوری فعال داشته‌ام. به تدریج و پس از سال‌ها تجربه به جایی رسیدم که به عنوان فرمانده پایگاه حضرت آسیه(س) منصوب شدم. امروز به لطف سال‌ها فعالیت میدانی و ارتباط چهره به چهره با مردم بر تک تک محله‌ها و جمعیت آن‌ها اشراف کامل دارم. به همین دلیل است که تک تک کسانی که در راهپیمایی شرکت می‌کنند را می‌شناسم. به همین دلیل است که با قاطعیت و به جرأت می‌توانم بگویم جمعیت بانوانی که از خیابان و محله ما به راهپیمایی می‌آیند، به طور قطع از جمعیت سایر محلات بیشتر است.

رصد عملیاتی

مسئول گروه جهادی شهید گل‌محمدی برای اثبات ادعای خود، یک مثال عملی از روزهای اخیر زد و گفت: همین چند روز پیش، پس از حدود دو ماه، با خود گفتم بیایم یک کار مستند و عملی انجام بدهم. هر جا در فضای مجازی یا رسانه‌ها نام حساسی مطرح می‌شد، مثل «تنگه خیابان شهدا» که به تأسی از نام «تنگه هرمز» نام‌گذازی شده است، توجهم جلب می‌شد و می‌رفتم سراغ جمعیت. تک تک افرادی که از بچه‌های خودمان در صحنه بودند را با دوربین گوشی عکس می‌گرفتم و یادداشت می‌کردم که از کدام محله هستند. این ردیابی و یادداشت‌برداری را از چند شب پیش شروع کردم و به یک نتیجه جالب رسیدم. 

وی در ادامه آماری جالب از میزان حضور مردم ارائه کرد و افزود: میانگین حضور مردم از هر محله دیگر شهر رامسر شاید به 40 یا 50 نفر در هر راهپیمایی برسد. اما در محله ما اگر شما میانگین معمولی حضور زنان را محاسبه کنید، عدد بین 70 تا 80 نفر است. اما اگر بخواهم صادقانه بگویم و اغراق نکنم، گاهی این تعداد تا 90 نفر هم می‌رسد. یعنی شما در خیابان محله ما خانواده‌های زیادی را می‌بینید که با انگیزه و شور و هیجان در حال حرکت هستند.

قاسمی در پایان این بخش از سخنان خود گفت: خداوند متعال را شاکرم که این توفیق، خروجی یک عمر زحمت شبانه‌روزی و میدانی است. این توفیق را از خدا می‌دانیم که به ما اجازه داد در این راه گام برداریم. هیچ لذتی بالاتر از این نیست که ببینیم بچه‌های محله ما، زنانی که ما به آن‌ها آموزش دادیم، خانواده‌هایی که با آنها همسایه بودیم امروز در مهمترین صحنه‌های انقلاب پیشگام و پرچم‌دار هستند.

مسئول گروه جهادی شهید گل‌محمدی با بیان اینکه جریان جهادی جریان مردمیِ زنده، فعال و بدون حاشیه است، تصریح کرد: گروهی که کار خود را از نظافت مسجد و مدرسه آغاز کرده و امروز در بحران‌های ملی به یکی از بازوهای توانمند پشتیبانی بدل شده است و مردمی که ریشه در محله و خانواده دارند، وقتی بحرانی پیش می‌آید نمی‌ایستند تا کسی از بالا به آن‌ها دستور بدهد. آن ها خود می‌دانند که باید کلاس سواد رسانه برگزار کنند، پتو بخرند، مدرسه را رنگ آمیزی کنند و در خیابان حاضر شوند. این همان سرمایه اجتماعی است که با کار جهادی خالصانه و بی‌ادعا به دست می‌آید. افتخار گروه شهید گل‌محمدی رامسر این است که هشت سال است «نه» را فراموش کرده و فقط «بله» گفتن را تمرین می‌کند.

انتهای پیام