به گزارش خبرنگار ایکنا، مراسم گرامیداشت هفته‌نامه بازار کار همراه با برنامه نکوداشت سیدکاظم حسینی، بنیان‌گذار هفته‌نامه بازار کار، امروز دوشنبه، ۲۰ بهمن‌ماه در محل پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری جهاددانشگاهی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم، حمید صابرفرزام، رئیس سازمان تجاری‌سازی جهاددانشگاهی طی سخنانی بیان کرد: با تشکر از اینکه دعوت ما را پذیرفتید و در برنامه بیست و ششمین نکوداشت که در واقع سالگرد بازار کار و بزرگداشت بنیانگذار آن، جناب حسینی عزیز است، حضور یافتید. ایشان کسی هستند که بازار کار را زندگی کرده‌اند.

در ادامه، محمدی‌فام، مدیرکل راهبری و نظارت راهبردی معاونت آموزش و کارآفرینی جهاددانشگاهی نیز طی سخنانی در وصف بنیانگذار هفته‌نامه بازار کار، گفت: در سال ۱۳۸۰ با اشتغال در نهاد جهاددانشگاهی مواجهه‌ای سازنده با جناب حسینی داشتم که مسیر زندگی مرا دگرگون ساخت. در نخستین دیدار عتاب دلسوزانه ایشان به عنوان مدیرکل وقت روابط عمومی درباره ترک تحصیل به عاملی کلیدی برای بازگشت به مسیر علم و تلاش تبدیل شد و پیرو آن موفقیت‌های علمی پی‌ در پی در مقاطع لیسانس، فوق‌ لیسانس و دکترا حاصل آمد.

وی افزود: جناب حسینی و نیز جناب منتظری نماد مدیرانی بوده و هستند که نقش رئیس را با ویژگی‌های برادری، رفاقت و دلسوزی درآمیختند و محرک اصلی رشد همکارانشان شدند. آموزش‌های کاربردی و جزئی‌نظر آنان حتی در حوزه‌هایی چون نامه‌نگاری اداری، بنیان‌ توانمندی پایدار نیرو‌های جوان را پی‌ریزی کرد. ایجاد فرصت‌های یادگیری از طریق چرخش وظایف، حمایت صمیمانه و پیگیری موفقیت‌های فردی و جمعی از شاخصه‌های مدیریتی آنان بود که به تشکیل تیم‌های کارآمد و همه‌فن‌حریف انجامید.

محمدی‌فام بیان کرد: بسیاری از تربیت‌یافتگان آن دوره همواره این دو بزرگوار را به عنوان مشاور و الگوی اصلی می‌شناسند. باید تأکید کنم که جناب حسینی به عنوان مصداق برجسته انسان جهادی، متصف به اخلاص، زحمت و وقف کامل در راه اعتلای کار بوده و هستند.

در ادامه، محمدامین بلندهمت، از فعالان سابق هفته‌نامه بازار کار نیز طی سخنانی اظهار کرد: بنده و همکارانم عموماً در حیطه نگارش تخصص داریم و سخنرانی کردن از جمله توانمندی‌های حرفه‌ای ما محسوب نمی‌شود. به منظور ادای وظیفه و به نمایندگی از بخشی از ظرفیت‌های موجود عازم شده‌ام تا چند نکته درباره جناب حسینی و همچنین، سرگذشتی که در مجموعه «بازار کار» پشت سر نهادیم، بیان نمایم.

وی افزود: اجازه بفرمایید سخنانم را با روایت خاطره‌ای آغاز کنم که به نوعی بیانگر چگونگی آشنایی من با «بازار کار» و همچنین فرآیند تأسیس و تداوم فعالیت این نشریه است. در اواخر سال ۱۳۸۴ دانشجوی ترم پایانی رشته روزنامه‌نگاری بودم. به صورت اتفاقی و بواسطه یکی از دوستان با پایگاه اینترنتی «بازار کار» آشنا شدم. در آن مقطع، ارائه یا مطالعه آنلاین رزومه همچون امروز مرسوم نبود. این ایده نوآورانه در مجموعه «بازار کار» شکل گرفته بود و من نیز دقیقاً از طریق ارائه رزومه، با جناب حسینی و این مجموعه آشنا شدم.

بلندهمت گفت: در همان اتاق اداره‌کل روابط عمومی گفت‌و‌گو‌های پرشور و مؤثری با جناب حسینی صورت گرفت؛ گفت‌و‌گو‌هایی که جدی و در عین حال آمیخته با محبت بود. این تعاملات موجب شد تا در همان سال به جمع تیم نوپای «بازار کار» و خانواده بزرگ جهاددانشگاهی بپیوندم. ایشان با بزرگواری اعتماد کردند و فضایی را فراهم آوردند که ما کلیه مراحل تولید و انتشار نشریه را در عمل تجربه کنیم. افتخار داشتم به مدت ۱۴ سال به صورت مستمر و در سطوح مختلف، با مهندس حسینی در نشریه «بازار کار» همکاری داشته باشم.

بلندهمت گفت: اشاره شد که جناب حسینی برای «بازار کار» زیست و حتی سلامت خویش را نیز در این مسیر به مخاطره انداخت. آنان که با ایشان آشنایی دارند، به خوبی واقفند ایشان «بازار کار» را همچون فرزندی عزیز می‌دانست و همواره در آرزوی درخشش آن بود. امیدواریم در آینده نیز این مجموعه همچون گذشته بدرخشد.

وی افزود: در ادامه، لازم است به چند ویژگی قابل تأمل «بازار کار» اشاره کنم. این نشریه به عنوان یکی از دستاورد‌های جهاددانشگاهی در دوران فعالیت خود توانست گامی هرچند کوچک در مسیر تحقق عدالت استخدامی در سطح کشور بردارد. ما در آن برهه تیراژی حدود صد هزار نسخه داشتیم و با استقبال گسترده و تماس‌های مردمی از نقاط مختلف کشور مواجه بودیم. این حرکت، ابتکاری بود که توسط جهاد دانشگاهی صورت گرفت و ما نیز سهمی اندک در پیشبرد عدالت استخدامی در میهن عزیزمان ایفا نمودیم.

بلندهمت تصریح کرد: این محفل فرصت شایسته‌ای است تا یاد و خاطره دو تن از همکاران از دست رفته‌مان را گرامی بداریم؛ زنده‌یادان دهقانی و گودرزی. این عزیزان از جمله همکارانی بودند که در این سال‌ها آنان را از دست دادیم. امیدواریم جناب حسینی نیز همواره تندرست و سلامت باشند و ما شنونده اخبار مسرت‌بخش از سوی ایشان باشیم.

وی گفت: «بازار کار» برای ما ثابت کرد یک رسانه باید دغدغه‌های جامعه را انعکاس دهد. ماندگاری یک رسانه در گرو توجه عمیق و پیوسته به همین دغدغه‌هاست. اگر امروز نام «بازار کار» با احترام برده می‌شود، دقیقاً به دلیل همین تعهد و دغدغه‌مندی است. این رویکرد را ما همواره در دیگر خدمات جهاددانشگاهی نیز شاهدیم؛ خدماتی که همواره مردمی و در جهت رفع نیاز‌های جامعه طراحی و اجرا شده‌اند. امروز نیز اگر از جناب حسینی تقدیر می‌کنیم، در حقیقت از میراثی سخن می‌گوییم که ثمرات آن کماکان محسوس و پابرجاست. سخنم را با جمله‌ای به یاد ماندنی از زنده‌یاد دکتر کاظمی آشتیانی به پایان می‌برم که فرمودند: «امروز مؤثریم و فردا اثر».

در ادامه، بهروز رشیدی، از پیشکسوتان جهاددانشگاهی نیز طی سخنانی بیان کرد: در ابتدا لازم می‌دانم به فرصت همکاری هرچند محدود با استاد حسینی اشاره‌ای داشته باشم. ایشان از جمله کارکنانی بودند که به‌وضوح تجسم عینی فضای فرهنگی و رفتاری حاکم بر مجموعه‌های جهادی به شمار می‌روند. این فضا و تیپولوژی انسانیِ خاصِ آن، آنچنان شاخص و ملموس است که برای شناختش کافی است به خصلت‌های جمعی خود جهادگران مراجعه کنیم؛ نمونه‌ای که جناب حسینی یکی از مصادیق برجسته آن است.

وی افزود: در شرایط کنونی که روزگار خاصی را سپری می‌کنیم، شاهد رواج گسترده‌ای از یک انگاره غربی در میان برخی قشرها، از جمله بخشی از نخبگان و دانشگاهیان هستیم. در این انگاره، برتری با کسانی دانسته می‌شود که معیار‌های مادی، چون ثروت بیشتر، خانه‌های بزرگ‌تر یا ظواهر تجملی، محور قرار می‌گیرد؛ مشابه همان ادعایی که گاه حتی در سطح رهبران قدرت‌های بزرگ نیز شنیده می‌شود. متأسفانه این رویکرد به‌تدریج به فضای فکری و فرهنگی جامعه ما به‌ویژه در میان برخی از تحصیل‌کردگان و حتی سیاستمداران نیز راه یافته و رفتار‌ها و ادعاهایشان را تحت تأثیر قرار داده است.

رشیدی گفت: در چنین بستری اهمیت الگو‌هایی مانند جناب حسینی دوچندان می‌شود. ایشان نماد نسلی از مدیران پس از انقلاب اسلامی هستند که به‌راحتی قابل شناسایی‌اند. این نسل دارای یک «بسته گفتمانی» منحصر‌به‌فرد، ادبیات خاص، پوشش مشخص و حتی شوخی‌های مشترک هستند. این ویژگی‌ها ریشه در ادبیات، روحیات و تجربیات مشترک جبهه و دفاع مقدس دارد. نسلی که در آن فضای آرمانی پرورش یافت، بعد‌ها با عنوان «مدیریت جهادی» در عرصه‌های گوناگونی، چون صنعت، برق و بهداشت حاضر شد و کار‌هایی شگفت و عظیم را به انجام رساند.

وی افزود: جناب حسینی از جمله کسانی است که نگارنده به‌صورت شخصی به ثبت زندگی و خاطراتش همت گماشته است. شاخصه برتر ایشان و امثالشان مصونیت نسبی از آفت‌ها و رذایل اخلاقی است که گاه گریبان‌گیر برخی دیگر از مدیران هم‌نسلشان شده است. در مقایسه با مدیرانی که ممکن است در ابعادی دچار روحیات منفی، تندخویی یا انحرافات باشند، جناب حسینی نماینده‌ای از تیپ مدیرانی است که این ویژگی‌های منفی را ندارند یا حداقل‌ترین نمود را دارند.

وی بیان کرد: متأسفانه از دهه ۷۰ به بعد چرخشی در زندگی بخشی از جامعه و حتی برخی نخبگان رخ داد که با معیار‌های مادی و سطحی‌نگر همراه بود. این جریان گاه حتی دستاورد‌های انقلاب را به سطحی تقلیل داد و آن را به شکلی مصادره کرد. در مقابل، ارزش والا و بی‌بدیل فضای آرمانی انقلاب اسلامی که بسیاری در آن تربیت شدند و امروز با نگاه به گذشته عظمت کار‌های انجام‌شده حیرت‌آور می‌نماید، نیازمند بازشناسی است. شاهکار‌های مدیریتی جهادی که توسط این نسل محقق شد، قابلیت مستندسازی دقیق و عالمانه را دارد.

رشیدی گفت: مستندسازی از این چهره‌ها مانند جناب حسینی یا شخصیت‌های بزرگی، چون مرحوم کاظمی نیازمند دقت و پرداختن به عمق واقعیت است، نه ارائه گزارش‌های سطحی و بروشوری. انقلاب اسلامی ایران به عنوان واقعیتی مظلوم، اما عمیق در تاریخ معاصر تنها یک رویداد سیاسی نبود؛ بلکه پدیده‌ای جامع بود که دارای ادبیات خاص، تولید دانش و حتی خلق «طبقه» یا قشر اجتماعی جدیدی با مؤلفه‌های اخلاقی، رفتاری و اجتماعی منحصر‌به‌فرد شد. جامعه‌شناسی ما باید به‌درستی به تحلیل این پدیده بپردازد که چگونه انقلابی توانست طبقه‌ای شهری با روحیات و حرکات مختص به خود ایجاد کند.

وی تصریح کرد: در نتیجه بزرگداشت و مستندسازی زندگی افرادی مانند جناب حسینی در حقیقت پاسداشت نماد‌های یک مکتب مدیریتی و یک سبک زندگی است که ریشه در اصیل‌ترین ارزش‌های انقلاب اسلامی دارد. این کار، نه تنها ادای دین به گذشته، که ارائه راهنما و الگویی ضروری برای اکنون و آینده مدیریت کشور است.

در ادامه، سیدکاظم حسینی، پیشکسوت جهاددانشگاهی و بنیانگذار هفته‌نامه بازار کار طی سخنانی بیان کرد: با نگریستن به تک تک چهره‌های حاضر در این محفل خاطرات فعالیت در مجموعه جهاددانشگاهی برای اینجانب زنده می‌شود که خاطراتی شیرین و ماندگار هستند. یادآور روز‌های نخستین همکاری هستم، از مرحله دوم حضورم در جهاد که در دفتر روابط عمومی جهاددانشگاهی صنعتی شریف همکار بودم. در آن زمان خبر‌هایی را برای نشریه‌ای تهیه می‌کردیم که آن روز‌ها در حوالی پارک لاله تهران توزیع می‌شد.

وی افزود: پس از یک وقفه با لطف و مساعدت برادر بزرگوار جناب موسی‌نژاد مجدداً این توفیق حاصل شد تا در جمع خانواده جهاددانشگاهی حاضر شوم. در ابتدا خوشحالم که در دهه مبارک فجر مقارن با سالروز پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، در خدمت شما عزیزان هستم. لازم می‌دانم از بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره) و نیز همه شهدای انقلاب، شهدای دفاع مقدس، شهدای مدافع حرم، شهدای جنگ ۱۲ روزه اخیر و شهدای حوادثی که در راه امنیت این مرز و بوم جان خود را نثار کردند یاد نموده و برای همگی علو درجات مسئلت نمایم.

حسینی گفت: اگر بخواهم مختصری از سابقه کاری خود بگویم، باید اشاره کنم که از دوران نوجوانی، حدود ۱۳ سالگی، با تشویق مرحوم صاحب‌جمع به عنوان گوینده، فعالیت رسانه‌ای را آغاز کردم. پس از آن در مقطع دبیرستان در نشریات دانش‌آموزی و با راهنمایی افرادی مانند هما احسان و منصور سپهوند که امروز در خارج از کشور به فعالیت‌های دیگر مشغول هستند، ادامه دادم. فعالیت رسانه‌ای من به شکل‌های مختلف تداوم یافت تا در دوران دفاع مقدس در دفتر مناطق جنگی با مسئولیت مرحوم مهاجرخواه و ریاست استاد پورزنده به عنوان معاون فرهنگی ـ سیاسی منطقه مشغول به خدمت شدم. پس از آن در روزنامه اقتصاد و سپس با دعوت جناب همتی در معاونت هماهنگی جهاددانشگاهی فعالیت نمودم. نقطه عطف دیگر، پذیرش مسئولیت روابط عمومی این مجموعه بود که با درایت و حمایت جناب آقای دکتر رئیسی، این حوزه توسعه مناسبی یافت.

حسینی بیان کرد: در اواخر دهه ۷۰ جهاددانشگاهی به این نتیجه رسید که باید برای حل معضل بیکاری نسل جوان آن دوران که محصول شرایط خاص پس از انقلاب بود، وارد عرصه اشتغال‌زایی شود. در آن مقطع با حمایت جناب غلامی، ایده انتشار نشریه‌ای تخصصی در حوزه کار که در نوع خود در کشور بی‌سابقه بود، کلید خورد. جناب رئیسی نیز شخصاً این طرح را تصویب و دستور اجرای آن را صادر نمودند. در اینجا لازم است توضیح دهم که عنوان بنیانگذار که در برخی اسناد برای اینجانب درج شده، چندان دقیق نیست. افتخار ما عضویت در مجموعه‌ای بود که با مدیریت مدبرانه و هویت‌بخش افرادی مانند جناب منتظری شاهد ارتقای سازمانی و جایگاهی بی‌نظیر شد. بسیاری از نهاد‌های رسانه‌ای موفق امروز جهاد، مانند ایسنا، مرهون آن تحولات هستند. بنابراین، صحیح آن است که اینجانب را صرفاً یک عضو از اعضای این مجموعه بدانید.

وی گفت: نشریه بازار کار با همراهی و تلاش شبانه‌روزی جمعی از همکاران فداکار مانند جناب فاتح، بهروز رشیدی، حمید آیتی، جناب حیدری و به ویژه زحمات طاقت‌فرسای جناب خرسندی در بخش فنی و صفحه‌بندی، متولد شد. تیراژ اولیه آن حدود پنج هزار نسخه بود و باوجود مشکلات و حتی گاهی مواجهه با برخی چالش‌های قانونی و شکایات به لطف خدا و تلاش جمعی روند رو به رشدی را در پیش گرفت. سرمایه اولیه محدود این پروژه، با مساعدت چند نفر از دوستان تأمین شد که به مرور بازپرداخت شد.

حسینی بیان کرد: نکته حائز اهمیت آن است که جهاددانشگاهی با ترکیب بی‌نظیر گستردگی موضوعی، دلسوزی و انگیزه نیروهایش، ظرفیتی استثنایی در حوزه اشتغال کشور دارد که در کمتر نهاد یا وزارتخانه‌ای می‌توان آن را سراغ گرفت. تلاش همکاران در بازار کار نمونه‌ای از این جان‌فشانی‌ها بود. این مسیر پر از چالش‌هایی نیز بود.

وی تصریح کرد: از دستاورد‌های مهم این مجموعه می‌توان به ارائه خدمات نوین کاریابی اشاره کرد. ما سامانه‌ای طراحی کردیم که شبانه، رزومه جویندگان کار را با نیاز‌های کارفرمایان تطبیق می‌داد؛ خدمتی که در آن زمان منحصر‌به‌فرد بود. در دوران شیوع کرونا نیز مسئولیت ثبت‌نام بیمه بیکاری متقاضیان را بر عهده گرفتیم. همچنین، با احساس نیاز به توسعه مهارت‌ها وارد عرصه آموزش‌های شغلی شدیم و با استقبال خوبی مواجه گشتیم. مکان اولیه این فعالیت‌ها، ساختمانی بود که از پژوهشگاه ایسنا در کوچه درمانگاه نادری تهیه و با همت همکاران، به محلی مناسب تبدیل شد.

وی افزود: ظرفیت این حوزه بسیار فراتر از وضعیت کنونی است. با بهره‌گیری از فناوری‌های روز مانند هوش مصنوعی در فرآیند‌های کاریابی و آموزش، می‌توان نه تنها درآمدزایی قابل توجهی ایجاد کرد که حتی اشتغال برای تعداد بیشتری از نیرو‌های متخصص فراهم آورد.

حسینی اظهار کرد: امروز دشمنان با سوءاستفاده از نارضایتی‌های معیشتی، به اغفال جوانان پرداخته‌اند. جهاددانشگاهی با سرمایه اعتماد و سابقه درخشان خود می‌تواند و باید به عنوان یک مرجع ملی مطمئن و امیدآفرین در حوزه اشتغال و مهارت‌آموزی جوانان بازتعریف شود. پیشنهاد اینجانب احیای مجدد و تقویت این مأموریت مهم در قالب یک مرکز تخصصی قدرتمند است؛ مرکزی که بتواند با استفاده از همه ظرفیت‌های این نهاد انقلابی، به یکی از دغدغه‌های اصلی نظام و مردم پاسخ دهد.

انتهای پیام