عبدالرحیم محمدی یکی از هم محلی‌های بوشهری شهید ابراهیم پیکار است که مدت زیادی در دوران دفاع مقدس در معیت این شهید بزرگوار در جبهه حق علیه باطل حضور داشته و خاطرات شنیدنی بسیاری از ایشان دارد، این روزها که شهید پیکار شناسایی شده، خواندن خاطراتی از وی جذابیت خواهد داشت.

هم‌رزم شهید در گفت‌وگو با ایسنا بیان کرد: اخلاص عمل، بی‌آلایشی و بی‌تکبر بودن اولین ویژگی‌ای بود که در ایشان به چشم می‌خورد ، در برنامه‌‍های مختلف همچون نماز جماعت و ادعیه و ورزش حاضر میشد و ارتباط صمیمانه‌ای با همسنگران خود برقرار می‌کرد.

وی افزود: شهید پیکار همیشه سعی می‌کرد از نظر جسمانی در آمادگی کامل باشد از این رو در ورزش‌هایی همچون فوتبال و دومیدانی سر رشته خوبی داشت.

هم‌رزم شهید خاطر نشان کرد: ابراهیم جوانی پر شور، شوخ طبع و با ایمان بود، روحیه‌ای شاد و قوی داشت هیچ وقت از ناامیدی حرفی نمی‌زد، به مردم در هر زمینه‌ای مساعدت داشت و همه او را دوست داشتند.

وی گفت: شاید ابراهیم پیکار امر به معروف را یک فریضه می پنداشت و همیشه برای افرادی که در پوشش اسلامی کوتاهی و سهل انگاری می‌کردند حتی با بستگان نزدیک به ویژه خواهران و برادرانش با زبان نرم برخورد می‌کرد و آنها را به این فریضه مهم دعوت می‌کرد.

وی عنوان کرد: ابراهیم پاکیزگی را از جمله از صفات مومن برمی‌شمرد و همیشه از لباس‌های نو، تمیز، اتو کشیده و معطر به ویژه هنگام نماز و یا مهمانی استفاده  می‌کرد.

محمدی، اخلاص را جوهره وجودی شهید ابراهیم پیکار خواند و گفت: شهید پیکار به پدر و مادر و بزرگترها احترام ویژه می‌گذاشت و از آنجایی که فردی متین و باوقار بود، دربین همسنگران زبان زد خاص و عام بود.

وی افزود : شهید به نماز اول وقت اهمیت می‌داد، نماز شب را مرتب می خواند و بقیه را هم تشویق می کرد و می‌گفت نماز شب کفاره گناهان کبیره است. اهل مسجد بود و در مراسمات مذهبی ، سیاسی ، اجتماعی و اعیاد شرکت فعال داشت و عشق به شهادت در دلش لحظه به لحظه جوانه می‌زد.

این هم‌رزم شهید شجاعت را عنصر دیگر وجودی شهید زین‌الدین عنوان کرد و گفت: در گفتار، رفتار و اعمال این شهید، راستی و صداقت موج می‌زد حتی اگر به ضرر و زیانش تمام می‌شد.

هم‌رزم شهید در پایان خاطره ویژه‌ای از ایشان بیان کرد: این خاطره نشانه‌ای از مقید بودن ابراهیم به مسائل جنگ است. “چون من همیشه پیش ابراهیم بودم در منطقه عملیاتی والفجر ۸ در حین عملیات، به شدت مجروح شدند و با آن حجم آتش سنگین، امدادگران هرکاری کردند نتوانستند او را به عقب برگردانند. در لحظات آخر، شهید به همرزمش سفارش کرد که کار من تمام است، مرا رها کنید و ادامه عملیات را انجام دهید.”

هم رزم شهید ادامه داد: یک هفته قبل از اینکه به مادرش خبر پیدا شدن شهید را بدهند، در عالم رویا مرحوم پدر شهید به خواب مادر ابراهیم می‌آید و به او می‌گوید وسایلت را آماده کن می‌خواهیم برویم زیارت امام رضا(ع) و برایت خریدکنیم.

همرزم شهید گفت :خواب دیدم که یک نفر به خوابم آمده و گفته برو وسایلت را آماده کن و محیای یک سفر مهم شوید ، بعد از این خواب خیلی مشتاق رفتن به همدان شهر (درگزین)  شدم و مطمئن شدم که شهید ابراهیم پیکار من را هم دعوت کرده است .

ابراهیم پیکار متولد خرداد ماه سال  ۱۳۴۷،  در کوی “سرتل” شهر بوشهر دیده به جهان گشوده، در تیرماه سال ۱۳۶۷ در منطقه عملیاتی والفجر ۸ (فاو) به شهادت رسید و در اسفند ماه سال ۱۳۹۳  در شهر درگزین به عنوان شهید گمنام دفن شد. سرانجام شهید در آذر ماه سال ۱۴۰۰ شناسایی شد .