شهرداری در هفته‌ بیست‌وچهارم لیگ دسته دوم فوتبال دو بر یک مغلوب تیم دوم گروه شد تا اختلاف امتیازات دو تیم به عدد پنج برسد. با این اوصاف مگر معجزه رخ دهد تا شاگردان طلایی از صعود بازبمانند، تیمی که این فصل از حق نگذریم با کمک سرمربی بومی مرزهای خودباوری را جابجا کرد!

رضا طلایی امسال که سوت و کرنومتر به دست سر تمرین شهرداری‌چی‌ها حاضر می‌شد، حکم قهرمانِ دهه‌های اخیر سینما را داشت که مدام له‌ولورده می‌شوند اما تهِ داستان خود و یک جماعت را از مخمصه و دشواری نجات می‌دهند. بخش زیادی از آرامش امروز نماینده‌ی سرافراز همدان را از حق نگذریم باید پای مربی‌ای نوشت که شاید معجزه نکرد اما فوتبال همدان را از برخی نتایج و عادت‌های بد فراری داد.

امسال شهرداری تیمی بود علیه ناامیدی‌ که دلش نمی‌خواست یک لحظه هم به عقب برگردد. تیمی که بازیکنانش با عملکرد متمایز از سال‌های پیش و کاملا امیدوارکننده، نشان دادند که برای کنارزدن حسرت‌ها، ساق‌های خود را از نو تراشیده و امید را به کاروان فوتبالی همدان بازگردانده‌اند.

حالا طلایی و شاگردانش را به‌عنوان یک راوی از زخم‌های زیبا و غصه‌های زشت فوتبال همدان در خیلی از سال‌ها می‌دانیم. او که در صورت صعود و البته عدم فروش امتیاز تیم خوبش! حتما ماموریت سنگینی بر دوش دارد و البته خوب باید قدرِ فرصت زیاد در این راه سخت را بداند. سرمربی شهرداری امروز باید به‌جای هراس از بازگشت به گذشته، آینده‌ی رویایی مکتب بومی تیمش را بسازد.