مترجم و استاد فلسفه دانشگاه تهران با تأکید بر التزام خود و هم‌نسلانش به سنت زبانی هزارساله در فلسفه اسلامی و پرهیز از ترجمه‌های تحت‌اللفظی، رویکردی واقع‌بینانه را در مواجهه با واژگان بیگانه پیشنهاد کرد. وی معتقد است اگرچه حفظ اصالت زبان فارسی در نثر فلسفی اولویت دارد، اما تا زمانی که معادل‌های فارسی برای مفاهیم فنی به دقت و رسایی واژگان اصلی نرسیده‌اند، استفاده از همان اصطلاحات رایج نه تنها عیب نیست، بلکه به دلیل «معنارسان بودن»، برای فهم بهتر مطلب ضروری است.



منبع