وی افزود: امروز جامعه ما بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک نگاه عمیق و کاربردی به قرآن است. باید تلاش کنیم قرآن از یک متن مقدس که فقط در مراسم و مناسبت‌ها تلاوت می‌شود، به یک منبع هدایت برای زندگی تبدیل شود. اگر نوجوان ما قرآن را بخواند، حفظ کند و مفاهیم آن را بیاموزد، اما نتواند ارتباط میان آموزه‌های قرآن و زندگی واقعی خود را پیدا کند، هنوز بخش مهمی از مأموریت قرآنی مسجد محقق نشده است.

مسئول جامعه فرهنگی قرآنی عصر استان البرز با اشاره به ضرورت توجه ویژه به نوجوانان و جوانان ادامه داد: یکی از جدی‌ترین مسائل امروز مساجد، حفظ ارتباط نسل جدید با این نهاد است. نوجوان را نمی‌توان فقط با توصیه و سخنرانی جذب کرد. او باید احساس کند مسجد برای پرسش‌ها، دغدغه‌ها، استعدادها و آینده او برنامه دارد.

دهقاندار تصریح کرد: فعالیت قرآنی می‌تواند یکی از مهم‌ترین مسیرهای ایجاد این ارتباط باشد؛ به شرط اینکه زبان ارائه قرآن متناسب با نیاز و ذهن نسل جدید باشد. نوجوان امروز سؤال دارد، شبهه دارد، با حجم زیادی از اطلاعات و روایت‌های متناقض در فضای مجازی مواجه است و به دنبال هویت و معناست. اگر مسجد و مجموعه‌های قرآنی نتوانند پاسخ‌های عمیق، منطقی و اقناعی ارائه کنند، نباید انتظار داشته باشیم صرفاً با افزایش تعداد برنامه‌ها، ارتباط نسل جدید با قرآن تقویت شود.

وی گفت: ما باید از قرآن‌آموزی به سمت قرآن‌زیستی حرکت کنیم؛ یعنی آموزش قرآن مقدمه‌ای برای ساختن شخصیت قرآنی باشد. نوجوانی که در مسجد قرآن می‌آموزد باید در همان مسجد فرصت گفت‌وگو، پرسشگری، کار گروهی، مسئولیت‌پذیری و خدمت به مردم را نیز تجربه کند.

فعالیت قرآنی باید مسئله‌محور شود

دهقاندار با تأکید بر اینکه فعالیت‌های قرآنی نباید از مسائل واقعی جامعه جدا باشند، ابراز کرد: اگر درباره خانواده، تربیت فرزند، اخلاق، مسئولیت اجتماعی، مقابله با آسیب‌های اجتماعی، امید، عدالت و سبک زندگی سخن می‌گوییم، همه این موضوعات را می‌توان با استفاده از ظرفیت معارف قرآن به نسل جدید منتقل کرد.

این مسئول توضیح داد: یکی از ضرورت‌های امروز، تولید محتوای قرآنی متناسب با مسائل روز جامعه است. نمی‌توان انتظار داشت نوجوانی که هر روز با صدها پیام، تصویر و محتوای کوتاه در فضای مجازی مواجه است، صرفاً با روش‌های چند دهه قبل با قرآن ارتباط برقرار کند. این به معنای تغییر در اصول نیست؛ بلکه به معنای تغییر در روش ارائه و ارتباط با مخاطب است.

مسئول جامعه فرهنگی قرآنی عصر استان البرز ادامه داد: مسجد می‌تواند پایگاه اصلی این تحول باشد. کلاس قرآن، حلقه تدبر، جلسات پرسش و پاسخ، فعالیت‌های هنری و رسانه‌ای با موضوع قرآن، برنامه‌های تربیتی و فعالیت‌های اجتماعی می‌توانند در کنار یکدیگر قرار بگیرند و یک منظومه قرآنی ایجاد کنند.

وی همچنین بر ضرورت استفاده از ظرفیت قاریان، حافظان، مربیان و فعالان قرآنی در مساجد تأکید کرد و گفت: نباید از ظرفیت نیروهای قرآنی فقط در زمان برگزاری مسابقات و مناسبت‌ها استفاده کنیم. این افراد می‌توانند بخشی از بدنه تربیتی مسجد باشند و در تربیت نسل جدید نقش‌آفرینی کنند.

دهقاندار افزود: یکی از اتفاقات مهمی که باید دنبال شود، شناسایی استعدادهای قرآنی در محلات است. هر مسجد باید بتواند استعدادهای قرآنی کودکان و نوجوانان محله را شناسایی، حمایت و هدایت کند. اگر این زنجیره شکل بگیرد، مسجد فقط محل اجرای برنامه قرآنی نخواهد بود، بلکه به مدرسه تربیت قرآنی تبدیل می‌شود.

مسجد؛ قرارگاه قرآن و حل مسائل محله

مسئول جامعه فرهنگی قرآنی عصر استان البرز با بیان اینکه مسجد باید به قرارگاه فرهنگی محله تبدیل شود، خاطرنشان کرد: قرارگاه بودن مسجد به این معناست که مجموعه ظرفیت‌های فرهنگی، قرآنی و اجتماعی محله در آنجا به هم متصل شوند. مسجد باید بداند در محله چه مسئله‌ای وجود دارد، خانواده‌ها چه دغدغه‌ای دارند، نوجوانان با چه آسیب‌هایی مواجه هستند و چگونه می‌توان با تکیه بر معارف دینی و ظرفیت مردم برای آنها راه‌حل پیدا کرد.

وی با اشاره به برگزاری نخستین اجلاسیه مساجد در ماهدشت گفت: برگزاری این اجلاسیه می‌تواند فرصتی برای هم‌افزایی و بازنگری در مأموریت‌های مساجد باشد؛ اما مهم‌تر از برگزاری نشست، آن چیزی است که بعد از نشست اتفاق می‌افتد. اگر قرار باشد این جلسات به برنامه عملیاتی و شبکه‌سازی میان مساجد، فعالان قرآنی و مجموعه‌های فرهنگی منتهی شود، می‌تواند آثار ماندگاری در سطح محلات ایجاد کند.

دهقاندار در پایان تأکید کرد: امروز باید مسجد و قرآن را دوباره در کنار یکدیگر تعریف کنیم. مسجد بدون قرآن، از مهم‌ترین پشتوانه تربیتی خود فاصله می‌گیرد و قرآن بدون حضور در متن زندگی مردم نیز از بخشی از کارکرد اجتماعی و تربیتی خود دور می‌شود. هنر ما این است که این دو ظرفیت را به یکدیگر پیوند بزنیم و از دل آن، نسلی مؤمن، آگاه، مسئولیت‌پذیر و برخوردار از هویت قرآنی تربیت کنیم.

انتهای پیام