به گزارش ایکنا به نقل از آناتولی، ده‌ها فلسطینی نحیف، خسته و با آثار جراحت که از زندان‌های رژیم صهیونیستی آزاد شده‌اند، روز دوشنبه وارد مجتمع پزشکی ناصر در خان‌یونس در جنوب نوار غزه شدند؛ جایی که دیدارهای احساسی و اشک‌بار با خانواده‌ها، خیلی زود جای خود را به روایت‌های تکان‌دهنده از شکنجه، ضرب‌وجرح و ماه‌ها انزوای اجباری در زندان‌های این رژیم داد.

ده‌ها نفر از اعضای خانواده‌ها پیش از ورود اسرای آزادشده فلسطینی در برابر بیمارستان تجمع کرده بودند و با نگرانی در انتظار عزیزانی بودند که ماه‌ها و در برخی موارد نزدیک به دو سال در بازداشت به‌سر برده بودند.

این بزرگ‌ترین گروه اسرای آزادشده از غزه از زمان تبادل اسرا در مرحله نخست توافق آتش‌بس در اکتبر گذشته است؛ توافقی که طی آن تل‌آویو حدود ۱۷۰۰ فلسطینی را آزاد کرد.

صلیب سرخ گفته این نهاد از سال ۲۰۲۳ تاکنون به انتقال بیش از ۲۵۰۰ اسیر آزادشده فلسطینی کمک کرده است.

با وجود ماه‌ها بازداشت که همراه با ضرب‌وجرح، گرسنگی و انزوای طولانی بوده، ارتش رژیم صهیونیستی اعلام کرد این افراد پس از پایان بازجویی‌ها و تعیین اینکه «دیگر تحت پیگرد نیستند» آزاد شده‌اند.

طبق گزارش گروه حقوقی اسرائیلی «حموکد»، تل‌آویو هم‌اکنون حدود ۱۳۰۰ فلسطینی از غزه را تحت عنوان «رزمنده غیرقانونی» در بازداشت نگه می‌دارد.

قانونی که کنس(پارلمان رژیم صهیونیستی) در سال ۲۰۰۲ تصویب کرد، به مقامات اجازه می‌دهد افراد را بدون طرح اتهام یا ارائه شواهد کافی در دادگاه، به‌طور نامحدود بازداشت کنند.

به گفته مرکز حقوق بشر الميزان، این قانون حمایت‌های مندرج در کنوانسیون‌های سوم و چهارم ژنو را از زندانیان سلب می‌کند و به دادگاه‌های این رژیم اجازه می‌دهد بازداشت را بر اساس دلایل امنیتی اعلام‌نشده تمدید کنند.

عبدالله کیلانی که پس از بیش از ۱۸ ماه بازداشت، با ویلچر وارد مجتمع پزشکی ناصر شد، گفت که در دسامبر ۲۰۲۴ در خیابان صلاح‌الدین در مرکز غزه بازداشت و سپس به زندان نقب و بعد به مرکز سده تیمان منتقل شد.

او گفت که به همراه یک زندانی دیگر در دوران بازداشت هدف تیراندازی قرار گرفتند.

کیلانی گفت: «شرایط فوق‌العاده سخت بود. هنوز باورم نمی‌شود آزاد شده‌ام.»

پایگاه نظامی سده تیمان در صحرای نقب بارها موضوع گزارش‌های مربوط به سوءرفتار شدید علیه فلسطینی‌های بازداشت‌شده از غزه بوده است.

رسانه‌های فلسطینی و عبری‌زبان و گروه‌های حقوق بشری موارد ضرب‌وجرح، بستن طولانی‌مدت، بی‌توجهی پزشکی و مرگ در بازداشت را در این مرکز ثبت کرده‌اند. این مکان با زندان آمریکا در گوانتانامو مقایسه شده است.

ابو ابراهیم نیز گفت زندانیان مجبور بودند از سپیده‌دم تا شب روی زمین سیمانی یا صفحات آهنی بنشینند و «هیچ تفاوتی میان جوانان و سالمندان نبود.»

او گفت که نگهبانان با قنداق تفنگ او را مجروح کردند.

محمد جبر المجدلوی ۴۳ ساله هم یک سال و ۹ ماه در بازداشت بود که 6 ماه آن را در سده تیمان گذراند.

او گفت که در تمام مدت بازداشت از جهان بیرون قطع بود و تنها زمانی فهمید آزاد می‌شود که با کارکنان صلیب سرخ روبه‌رو شد.

او گفت: «گریه می‌کنم چون خیلی رنج کشیدیم. کلمات نمی‌توانند آنچه را پشت سر گذاشتیم توصیف کنند. زندانیانی که هنوز داخل هستند در خطرند.»

المجدلوی از نهادهای بین‌المللی و جهان آزاد خواست برای حفاظت از فلسطینی‌های بازداشت‌شده اقدام کنند.

گروه‌های حقوق بشری فلسطینی می‌گویند بیش از ۹۶۰۰ فلسطینی از جمله حدود ۳۵۰ کودک و ۸۴ زن همچنان در زندان‌های رژیم صهیونیستی نگهداری می‌شوند.

همزمان، گزارش‌ها از شکنجه، بی‌توجهی پزشکی و بدرفتاری ادامه دارد.