به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی،  چند روز بیشتر از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی جمهوری اسلامی ایران سپری نشده بود که نیروهای بعثی عراق با سوءاستفاده از وضعیت رزمندگان ایرانی به‌دلیل قبول قطعنامه و به تعبیر امام خمینی(ره)، نوشیدن جام زهر، هجومی دیگر را به خرمشهر آغاز و تا مرز تسخیر کامل آن پیشروی کردند. در چنین شرایطی، سازمان مجاهدین خلق یا همان منافقین در سومین روز از مردادماه سال ۱۳۶۷، عملیاتی با عنوان «فروغ جاویدان» در مناطق غربی میهن اسلامی اجرا کرد. 

مسعود رجوی، سرکرده منافقین در شامگاه آغاز عملیات ادعا کرد: «بر مبنای محاسبات صورت‌گرفته، ظرف مدت ۴۸ ساعت به پایتخت خواهیم رسید… آنچه ما به آن مبادرت می‌ورزیم، در حد توانایی یک ابرقدرت است؛ چرا که فقط یک ابرقدرت می‌تواند کشوری را در چنین مهلت کوتاهی به تصرف درآورد… از پایگاه هوایی نوژه نیز هراسی به خود راه ندهید؛ هر سه ساعت، به هواپیماهای عراقی دستور صادر خواهم کرد تا این موضع را بمباران کنند؛ همچنین پایگاه هوایی تبریز را به‌صورت ساعتی مورد هدف قرار می‌دهیم… افزون بر این، از سامانه‌های پدافند هوایی و موشک‌های سام‌ ۷ نیز بهره‌مندیم… هوانیروز عراق تا منطقه سرپل ذهاب، ستون‌های ما را همراهی خواهد کرد. در خصوص پشتیبانی هوایی نیز دل‌نگران نباشید؛ چرا که جنگنده‌های عراقی پشتیبان بی‌قید و شرط ما هستند و تمامی خودروها به‌صورت منظم و ستونی حرکت خواهند کرد.» 

به این ترتیب، سازمان منافقین با به‌کارگیری ۱۲۰ تانک زرهی، ۶۰ دستگاه نفربر، ۶۰۰ خودروی نظامی دیگر و حدود پنج هزار نفر از عناصر خود، محور تنگه پاتاق تا منطقه چهارزبر در فاصله ۳۴ کیلومتری کرمانشاه را با سرعتی غیرمنتظره طی کرد. این سرعت زیاد در پیشروی، ناشی از خلأ حضور نیروهای نظامی ایران در مناطق غربی کشور و علت این خلأ، هجوم گسترده ارتش بعثی عراق به جبهه جنوبی (استان خوزستان) بود که بخش اعظمی از قوای نظامی ایران را به خود مشغول کرده بود. این امر موجب شد تا در برابر پیشروی ستون‌های مهاجمان، مقاومت سازمان‌یافته‌ای صورت نگیرد. با این حال، نیروهای ایرانی در منطقه چهارزبر با ایجاد شبکه‌ای از خاکریزها و استحکامات دفاعی، خطی مستحکم برای مقابله با مهاجمان تدارک دیده بودند. 

روز پنجم مرداد ۱۳۶۷ بود که پس از سه روز نبرد بی‌امان، با پاکسازی منطقه اسلام‌آباد و کرند غرب از وجود اعضای مجاهدین خلق که با حمایت ارتش بعث وارد خاک ایران شده بودند، عملیات مرصاد به پیروزی رسید، اما این عملیات داستان پیچیده‌ای داشت که سرتاسر آن از نفاق نشئت می‌گرفت. عملیات مرصاد نبردی بود میان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمان مجاهدین خلق که در اواخر جنگ ایران و عراق، در سال ۱۳۶۷ درگرفت. پس از چند روز درگیری در نهایت نیروهای ارتش ایران پیروز شدند و عملیاتی که از سوی سازمان مجاهدین خلق طرح‌ریزی و اجرا شده بود و نام آن را فروغ جاویدان گذاشته بودند، عملاً شکست را تجربه کرد.

انتهای پیام