- استمرار حضور مردم در صحنه، راهبرد اصلی صیانت از انقلاب است
- زائران اربعین با سرشمارههای ۱۱۷ در ایران و ۱۲۸ در عراق راهنمایی دریافت کنند
- عملیات «مرصاد»؛ الگوی ایستادگی برابر فتنهانگیزی آمریکای جنایتکار
- زنده نگه داشتن ارزشهای انسانی و اخلاقی ملت ایران را مقاوم کرده است
- تفاوت زبان و ادبیات در بررسی جنسیت آیات قرآن
- کرج در انتظار جبران عقبماندگیهای زیرساختی
بدرقه خالق لبخندهای ابدی به سوی دیار باقی
به گزارش ایکنا؛ آیین بدرقه پیکر زندهنام اکبر عبدی، هنرمند نامآشنای سینما و تلویزیون، صبح یکشنبه، چهارم مرداد در محوطه بیرونی تالار وحدت با حضور جمع کثیری از اهالی هنر و دوستداران این بازیگر محبوب برگزار شد تا او را تا آستانه خانه ابدی بدرقه کنند. در این آیین وداع، چهرههای سرشناسی از جمله رائد […]
به گزارش ایکنا؛ آیین بدرقه پیکر زندهنام اکبر عبدی، هنرمند نامآشنای سینما و تلویزیون، صبح یکشنبه، چهارم مرداد در محوطه بیرونی تالار وحدت با حضور جمع کثیری از اهالی هنر و دوستداران این بازیگر محبوب برگزار شد تا او را تا آستانه خانه ابدی بدرقه کنند.
در این آیین وداع، چهرههای سرشناسی از جمله رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ پیمان جبلی، رئیس سازمان صدا و سیما؛ جعفر گودرزی، بهاره رهنما، بهمن فرمانآرا، پژمان بازغی، کیانوش گرامی، حمید علیدوستی، مسعود دهنمکی، میرطاهر مظلومی، سیفالله صمدیان، احمد ایراندوست، امیر آقایی و بهنوش طباطبایی حضور داشتند و اجرای برنامه نیز بر عهده نیما کرمی بود.
آئین وداع و تشییع زندهنام اکبر عبدی، با تلاوت آیاتی از کلامالله مجید آغاز شد.
همچنین جایجای این مراسم همراه با پخش موسیقی متن فیلمهایی مانند «مادر» و «اخراجیها» حالوهوایی خاطرهانگیز یافته بود.

همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، در سخنانی کوتاه گفت: اکبر عبدی در خانههای ما جای داشت؛ او چون عضوی از خانواده، با ما خندید و گریست. عبدی با ما در غمها شریک شد و در خاطرات جمعی ما ماندگار شد. «عمو اکبر» به پاس تمام لحظات زیبایی که برای ما آفریدی، سپاسگزاریم.
پس از آن، پیام تسلیت رئیسجمهور قرائت شد و سپس کوروش سلیمانی، بیانیه انجمن بازیگران خانه سینما را به گوش حاضران رساند.
در این بیانیه آمده بود: افسوس که اکبر عبدی، آن ستاره تابناک، دیگر بر پرده نقرهگون نخواهد درخشید. او همواره مرزهای نو در بازیگری را جابهجا کرد؛ کاش سینمای این سالها نیز آثاری در خور منزلت او پدید میآورد.
مینو جعفرزاده، هنرمند پیشکسوت، با چشمانی اشکبار گفت: هرگز دوست نداشتم در چنین روزی سخن بگویم. زندهنام اکبر عبدی برای من چون پسری بود، پشتوانهای استوار که حالا دیگر نیست. در آن شب سخت که همسرم بهمن در واپسین لحظات حیات بود، اکبر عبدی با وجود بیماری خود به دیدنش آمد و گفت کاش به جای او میرفت. امروز فقط میتوانم به «بهمن» مژدگانی بدهم که «اکبر» اکنون در کنار اوست.
عبدالله اسکندری، طراح چهرهپردازی نیز با یادآوری سالهای نوجوانی گفت: از ۱۸ سالگی با اکبر عبدی آشنا شدم و او از همان دوران به آدمها حساس بود. با هم به شیرخوارگاه کودکان بیسرپرست سر میزدیم. او تمام هستیاش را وقف خانواده و سپس جامعه کرد؛ حالا جای خالیاش برای همیشه غمانگیز است.

در ادامه، همسر و دختر اکبر عبدی روی صحنه حاضر شدند.
المیرا عبدی با بغض گفت: بابا، کاش بودی و اجرای تئاترت را میدیدم. سه ماه بود که نفس کشیدن برایش دشوار شده بود و من و مامان هر چه کردیم، نشد. نتوانستیم حتی اندکی از محبتهای بیشمارش را جبران کنیم. او در نقشهایش زندگی میکرد و با همه خستگی، خانه را پر از خنده میکرد. رفتنش زود بود چون دل بزرگ و مهربانی داشت. همیشه به من میگفت به همه خوبی کن. از شما نمیخواهم به من تسلیت بگویید، بلکه به سینمای ایران تسلیت بگویید.
دختر زندهنام عبدی، در ادامه از حاضران خواست که به پاسداشت یاد او، به جای سوگواری، او را تشویق کنند و همه برخاستند و کف زدند.
معصومه قاسمی، همسر زندهنام اکبر عبدی، نیز با اشک گفت: «اکبر» به من آموخت که مهربانی یعنی چه. کمدینها بسیارند، اما از شما میخواهم از این پس قدر چنین هنرمندانی را بدانید.
علیرضا خمسه، بازیگر، در سخنانی اظهار کرد: هر آدمی یک بار زندگی و یک بار مرگ دارد، اما هنرپیشهها به تعداد نقشهای خود بارها زیستن و مردن را تجربه میکنند. دیشب که به خانه او رفتم، گویی او در حال بازی در سکانسی از یک فیلم بود. من و «اکبر» هر دو از لشکریان شادی روی زمین بودیم؛ کمدینها برای شادی میآیند و مرگشان باور نکردنی است. او چون منشوری چند وجهی بود و هیچکس از عمق وجود بزرگش آگاه نبود. هر که را آزرده بود، زود میبخشید. روحش شاد.
مسعود جعفری جوزانی، کارگردان، نیز گفت: بازیگری گوهر نهادینه «اکبر عبدی» بود. حضورش گرمای تابستان را میمانست و تلخترین چهرهها را به خنده وامیداشت. نخستین همکاری ما در «ناصرالدینشاه آکتور سینما» بود؛ وقتی گفتند دستمزد بالایی میگیرد، اما او چون بزرگانی چون انتظامی و نصیریان، قرارداد سفید امضا کرد. مشکل ما خودخواهی و نبود سازماندهی صحیح است.
مسعود دهنمکی، کارگردان، نیز بیان کرد: «عمو اکبر» از تاریخ سینمای ایران زدودنی نیست؛ با سیمرغ یا بدون آن، در دل مردم جای دارد. ما هشت کار مشترک داشتیم و حیف که «اخراجیهای 4» را با هم نساختیم. او بی آنکه دوربینی باشد، برای زندانیان و محکومان برنامه اجرا میکرد تا لبخند بزنند؛ اینها بودند که او را اکبر عبدی ساختند، نه جوایز.
محمدمهدی عسگرپور، مدیرعامل خانه هنرمندان، نیز در پایان گفت: هیچ چیز جز نیکی از اکبر عبدی به یاد نخواهد ماند؛ مهرش به دلیل عمل صالح، در دل مردم جاودان شد.
در پایان، نماز میت بر پیکر این هنرمند اقامه و سپس پیکر او برای خاکسپاری در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(ع) تشییع شد.
انتهای پیام
این مطلب بدون برچسب می باشد.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


