حجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا ایمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب به مناسبت سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) در پاسخ به اینکه رویکرد کلی امام حسن(ع) در قبال جان و حفظ حرمت انسان‌ها چه بود، گفت: امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین(ع) که بر اساس فرمایش پیامبر اکرم(ص) هر دو امام و حجت الهی هستند، با وجود اختلاف سنی کمتر از دو سال، هر یک نقشی بی‌بدیل در حفظ و تثبیت اسلام ایفا کردند. پیامبر(ص) می‌فرمایند: «الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ إِمَامَانِ قَامَا أَوْ قَعَدَا؛ یعنی هر دو امام‌اند، چه به پا خیزند و چه بنشینند» که کنایه از موضع‌گیری در جنگ و صلح است.

وی ادامه داد: امام حسن(ع) به‌منظور حفظ جان مسلمانان و پیشگیری از خون‌ریزی، با دشمن خود صلح کرد و حکومت را به معاویه واگذار کرد؛ اما امام حسین(ع) در برابر یزید، پسر معاویه، قیام و با ۱۸ تن از جوانان بنی‌هاشم و بیش از ۵۰ تن از یاران خود تا پای جان ایستادگی کرد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه بر اساس تصریح جد بزرگوارشان، هر دو امام الگو و حجت خدایند، بیان کرد: در دوران ده‌ساله امامت امام حسن(ع)، ایشان نقش امام ناطق و برادرشان نقش امام صامت را ایفا کردند؛ بدین معنا که امام حسین(ع) در همه امور مطیع و پیرو فرمان برادر بزرگوار خود بودند، همان‌گونه که در دوران حیات پدر، هر دو مقتدای به امام علی(ع) بودند.

ایمانی در پاسخ به اینکه سیره امام حسن (ع) چه پاسخی برای رهبران جنبش‌های اجتماعی امروز دارد، افزود؛ زندگی عملی امام حسن مجتبی (ع) سرشار از درس‌ها و عبرت‌هایی است که می‌تواند برای رهبران جهادی و اجتهادی امروز الهام‌بخش باشد.

وی گفت: ایشان در ۲۱ رمضان سال ۴۱ هجری، پس از شهادت پدرشان، فرمودند که راه او را ادامه می‌دهند. پدرشان با معاویه در جنگ بود. امام سپاهی را با دو فرمانده هماهنگ کرده بودند. یکی عبیدالله بن عباس پسرعموی پیامبر اکرم(ص) بود که دو پسرش به دست معاویه به شهادت رسیدند و قیس بن سعد بن عباده انصاری که به‌عنوان جانشین تعیین شد.

ایمانی ابراز کرد: امام حسن(ع) با علم الهی، احتمال نفوذ و خیانت عبیدالله را پیش‌بینی کردند؛ عبیدالله با ۱۰۰ سوار از سپاه امام، به معاویه پیوست. قیس نیز نتوانست در برابر نیرنگ‌های معاویه که با تطمیع و تهدید، یاران امام را پراکنده کرد، تاب آورد؛ حتی خادم سجاده امام پیشنهاد دستگیری ایشان را به معاویه داد.

وی تصریح کرد: در چنین شرایطی، امام مجبور به پذیرش صلح شکوهمند شدند؛ صلحی که می‌توان آن را قهرمانانه‌ترین نرمش با شکوه تاریخ نامید. بند‌های صلح‌نامه‌ای که امام تنظیم کردند، چنان مستحکم و دقیق بود که زمینه‌ساز نابودی دودمان بنی‌امیه و زوال حکومت آنان از تاریخ شد.

این استاد حوزه و دانشگاه گفت: همان‌گونه که صلح حدیبیه در قرآن فتح مبین خوانده و مقدمه گسترش اسلام در جهان شد، صلح امام حسن(ع) نیز بسترساز قیام حسینی و تثبیت دین خدا بود. در روایات اهل‌بیت(ع) می‌خوانیم: «لولا هؤلاء لاندرست آثار النبوة؛ اگر آنان نبودند آثار نبوت و زحمات پیامبران الهی کهنه می‌شد.»

وی ادامه داد: امام حسین(ع) پس از شهادت برادر فرمودند که راه او را ادامه می‌دهند و پس از مرگ معاویه، با سخنرانی در مدینه، آمادگی مردم را برای قیام سنجیدند؛ و زمانی که والی مدینه، ولید بن عتبه، از ایشان خواست تا با یزید بیعت کنند، امام با قاطعیت فرمودند: «مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَ یَزِیدَ؛ یعنی کسی، چون من، با کسی، چون یزید بیعت نمی‌کند.»

عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب در پایان یادآور سد: در عصر حاضر، شخصیت‌هایی نظیر ترامپ، یادآور نقش یزید زمان‌هستند و ولی‌فقیه و رهبری انقلاب، وظیفه‌ ایستادگی در برابر چنین جریان‌هایی را بر عهده دارند. رهبر شهید نیز سال‌ها پیش از پیروزی انقلاب، کتاب «صلح الحسن» اثر شیخ رازی یاسین را ترجمه و با عنوان «صلح حسن؛ قهرمانانه‌ترین نرمش با شکوه تاریخ» احیا کردند.

انتهای پیام