ناصر دوستی، از شعرای شرکت‌کننده در طولانی‌ترین محفل شعر که ۴۸ ساعت بدون توقف در حاشیه مراسم وداع با رهبر شهید در مصلی تهران برگزار می‌شود، در گفت‌وگو با ایکنا با تأکید بر اینکه رهبر شهید انقلاب در هر دیدار متناسب با مخاطبان سخن می‌گفتند و از اشراف ادبی، صمیمیت و فروتنی کم‌نظیری برخوردار بودند، اظهار کرد: در هر دیدار احساس می‌شد سال‌ها با همان قشر زندگی کرده‌اند. وقتی در جمع دانشجویان حضور داشتند، با زبان دانشجو سخن می‌گفتند و هنگامی که در جمع شاعران بودند، با زبان شعر با آنان ارتباط برقرار می‌کردند و همین ویژگی، شخصیت ایشان را برای همه دوست‌داشتنی و ماندگار کرده بود.

وی ادامه داد: بیش از ۲۰ سال است که در حوزه شعر اجتماعی، آیینی، عرفانی و شعر آزاد فعالیت می‌کنم و تاکنون سه بار توفیق دیدار با رهبر شهید انقلاب را داشته‌ام. نخستین بار در دیدار دانشجویان از طریق دانشگاه علامه طباطبایی، بار دوم در کنگره شعر خلیج فارس و آخرین بار نیز سال گذشته در دیدار سالانه شاعران حضور یافتم. همچنین افتخار داشتم در محفل شعر آخرین دیدار و وداع با رهبر شهیدمان در مصلای بزرگ تهران نیز حضور داشته باشم.

دوستی با بیان اینکه دیدار شاعران ماندگارترین قاب زندگی ادبی وی است، افزود: لحن سخن گفتن، تبسم‌های پرمعنا هنگام افطار و اینکه تک‌تک شاعران را با نام صدا می‌زدند و احوال آنان را می‌پرسیدند، از خاطرات فراموش‌نشدنی آن دیدارهاست. این رفتارها نشان می‌داد که برای شاعران ارزش و احترام ویژه‌ای قائل بودند.

وی با اشاره به توجه رهبر شهید انقلاب به شاعران جوان تصریح کرد: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این جلسات، دقت در شنیدن اشعار و نقد دقیق آثار بود. اگر شاعر جوانی شعری می‌خواند که از نظر مضمون یا ساختار نیاز به اصلاح داشت، همان‌جا با دقت پیشنهادهایی برای بهتر شدن شعر ارائه می‌دادند و حتی گاهی مصراعی را اصلاح می‌کردند تا شعر کامل‌تر شود. این میزان تسلط بر زبان و ساختار شعر امروز واقعاً کم‌نظیر بود.

این شاعر ادامه داد: یکی از خاطرات بسیار شیرین آن دیدارها به شعرخوانی یکی از شاعران عرب‌زبان بازمی‌گردد. پس از شعرخوانی، رهبر شهید انقلاب یکی از ابیات وی را اصلاح کردند و حتی مصراع تازه‌ای نیز به آن افزودند. این اتفاق نشان داد که علاوه بر ادبیات فارسی، بر شعر و ادبیات عرب نیز اشراف کامل داشتند. 

وی افزود: مضمون آن مصراع این بود که گرچه سنم بالا رفته، اما در شعر هنوز جوانم. همین جمله فضای جلسه را دگرگون کرد و تشویق ممتد حاضران را به همراه داشت.

دوستی با اشاره به خاطره‌ای از سفره افطار گفت: چند دقیقه از اذان گذشته بود و همه مشغول افطار بودند. رهبر شهید انقلاب نیز افطار خود را آغاز کرده بودند، اما ما آنقدر محو چهره نورانی ایشان شده بودیم که هنوز حتی آب هم ننوشیده بودیم. در همان لحظه سر بلند کردند و با لبخند فرمودند اذان گفته، چرا افطار نمی‌کنید؟ من هنوز اینجا هستم. همین جمله کوتاه، صمیمیت و توجه ایشان به حاضران را به بهترین شکل نشان می‌داد.

وی تأکید کرد: همین رفتارهای صمیمانه باعث شده بود کسانی که از نزدیک با ایشان دیدار داشتند، تصویری متفاوت از شخصیت رهبر شهید انقلاب در ذهن خود داشته باشند. در کنار جایگاه سیاسی، از فروتنی، معنویت و دانش ادبی عمیقی برخوردار بودند و همین ویژگی‌ها ایشان را در نگاه اهل فرهنگ و ادب به شخصیتی ممتاز تبدیل کرده بود.

دوستی در پایان اظهار کرد: رهبر شهید انقلاب در شخصیت عرفانی، معنوی و ادبی کم‌نظیر بودند. فروتنی ایشان مثال‌زدنی بود و در هر دیدار متناسب با مخاطبان سخن می‌گفتند. همین ویژگی‌ها سبب می‌شد احساس کنیم نه با یک مقام عالی‌رتبه، بلکه با استادی مهربان، صمیمی و آشنا به دغدغه‌های اهل فرهنگ و ادب روبه‌رو هستیم.

انتهای پیام