صفحه دهم قرآن مشتمل بر آیات 62 تا 69 سوره بقره است. خطاب اصلی این صفحه کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ فرقی نمی‌کند، مسلمان، مسیحی، یهودی و یا حتی پیروان حضرت یحیی نبی(ع) باشند. آنها اگر ایمان به الله و جهان آخرت داشته باشند و عمل صالح انجام دهند، نزد خداوند پاداشی خواهند داشت و ترس و واهمه‌ای نیز برای آنها نیست. هر چند قرآن در جای دیگر می‌فرماید؛ دینی در نزد خداوند غیر از اسلام نیست. با آمدن شریعت محمدی، حجت بر همگان تمام است و آنها که با این دین آسمانی مواجه هستند، باید به اسلام گرویده شوند.

در هر صورت در آیات مورد اشاره به این نکته پرداخته شده است که تنها شرط دینداری اقرار زبانی مبنی بر دیندار بودن نیست، این دینداری باید در عمل نیز به اثبات برسد. در احوال قوم بنی‌اسرائیل ذکر می‌شود، آنها تنها به شعار دینداری دلخوش بودند، اما نقل است، همواره آنچه به انجام آن مبادرت می‌ورزیدند، چیزی بود که خود صلاح می‌دانستند و ترجیح می‌دادند و نه آنچه که دستور خدا بوده و از جانب پیامبرشان تبلیغ می‌شده است.

روز شنبه روز مقدس یهودیان است، همچنانکه روز یکشنبه متعلق به مسیحیان است و مسلمانان نیز روز جمعه را تقدیس می‌کنند. در این صفحه از قرآن ذکر می‌شود؛ به قوم بنی‌اسرائیل از جانب خدا دستور داده می‌شود که روز شنبه ماهیگیری نکنند، از آن‌سو به امر الهی، مرغوبترین ماهیان دریا نیز در روز شنبه به سمت ساحل می‌آمدند تا عیار دین یهودیان سنجیده شود که تا چه اندازه وسوسه شده و یا تا چه میزان پایبند به دستور الهی باقی می‌مانند.

نقل است که آنها اصطلاحاً کلاه شرعی می‌گذاشتند، ماهیگیری نمی‌کردند اما حوضچه‌های آبی درست کرده تا ماهیان روز شنبه به آنجا هدایت شده و بعد از بسته شدن دریچه‌ها، ماهیان گرفتار در حوضچه‌ها را روز یکشنبه صید کنند؛ این امر را می‌توان این روزها در سایر امور مؤمنان نیز مصداق آورد و به حوزه‌های دیگر نیز تعمیم داد.

تصور کنید فردی در برابر دریافت رشوه وسوسه می‌شود، برای اینکه آلوده به گناه نشود و از دستور الهی تمرد نکند و در برابر مالی که قرار است از این راه به دست بیاورد، ضرر نکند؛ عنوان رشوه را به مواردی همچون «پول چایی»، «شیرینی» و یا «زیرمیزی» تغییر می‌دهد و به این شکل به قول خودش پول را مباح می‌کند، در حالی‌که ماهیت این پول رشوه‌ای است که خداوند دریافت آن را جایز نشمرده است.

مهم این است که یهودیان اساساً توجهی به تورات و دستورات ذکر شده در این کتاب مقدس نداشتند و آنچه را تصور می‌کردند درست و به نفعشان است، انجام داده و حتی آن را براساس منافع شخصی خود تغییر می‌دادند. متأسفانه این امر در روزگار کنونی نیز به دفعات مشاهده می‌شود. گروهی که به ظاهر خود را متدین نشان می‌دهند و در ادامه آنچه را انجام می‌دهند که هیچ ربطی به دستورات الهی ندارد. 

انتهای این صفحه از قرآن به ماجرای گاوی اشاره دارد که اساس نامگذاری سوره «بقره» است که در صفحه یازدهم به آن پرداخته خواهد شد.

دریافت نسخه الکترونیک شرح صفحه دهم قرآن کریم

انتهای پیام