به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا زائری، نویسنده و مدرس دانشگاه در پنجمین نشست از «شب‌های عاشوراپژوهی؛ فرصتی برای تأمل در واقعه عاشورا» که شامگاه جمعه، پنجم تیرماه به همت مؤسسه فرهنگی آیه و دبیرخانه دوسالانه کتاب عاشورا در باغ طوبی، واقع در تخت فولاد اصفهان برگزار شد و به معرفی کتاب «پدر، پسر، روح‌القدس» اختصاص داشت، اظهار کرد: بخش اول صحبت‌های من در این نشست، شرح مختصری درباره کتاب «پدر، پسر، روح‌القدس» است که گزارشی از مدائح ادبیات مسیحی لبنان قرن بیستم نسبت به خاندان رسالت ارائه می‌دهد. پیرو این بخش، در بخش دوم به این پرسش می‌پردازم که چرا نام و یاد امام حسین(ع) و عظمت جریان کربلا روز به روز درخشان‌تر می‌شود و مخاطب جهانی به آن توجه می‌کند؟

وی افزود: هنگامی که برای تحصیل به لبنان رفتم، مانند هر جوان دیگری، نام جرج جرداق، نویسنده و شاعر و چند تن دیگر را شنیده بودم. شوق و ذوقی که داشتم، باعث شد تحقیقاتی در این عرصه انجام دهم. بنابراین، دریافتم ماجرا بسیار فراتر از نقل‌ قول‌هایی است که در مجالس کشورمان می‌شنویم و در بسیاری از موقعیت‌ها نادرست است. این مسئله، موضوعی کم‌اهمیت نبود، چراکه تاکنون، از سال ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰، بیشتر از ۵۰ چهره شاخص فقط در ادبیات معاصر مسیحی لبنان یافته‌ام که درباره خاندان رسالت آثار قابل توجهی خلق کرده‌اند.

سردبیر ماهنامه «خیمه» بیان کرد: مرحوم علامه محمدرضا حکیمی فرمود که بعد از کتاب الغدیر علامه امینی، کتابی به اهمیت کتاب «امام علی(ع)، صدای عدالت انسانی» جورج جرداق درباره امیرالمؤمنین(ع) نوشته نشده است. آثار و پیامدهای این کتاب در دهه ۵۰ میلادی بسیار فراوان بود. امام صادق(ع) می‌فرمایند: «مَا قَالَ فِينَا قَائِلٌ بَيْتًا مِنَ الشِّعْرِ حَتَّى يُؤَيَّدَ بِرُوحِ الْقُدُسِ؛ هیچ‌کس درباره ما (اهل‌ بیت) حتی یک بیت شعر نمی‌سراید، مگر آنکه به‌وسیله روح‌القدس (جبرئیل) تأیید و یاری می‌شود.» با اشاره به این حدیث، کتاب خود را «پدر، پسر، روح‌القدس» نام‌گذاری کردم.

وی ادامه داد: منظور از پدر، امیرالمؤمنین(ع)، پسر، امام‌ حسین(ع) و روح القدس، حضرت جبرائیل است که با عقاید مسیحیان نیز ایهام دارد. سپس، اثری با عنوان «کتاب مقدس» را درباره قرآن کریم نگاشتم که شامل مدائح مسیحیان درباره کتاب آسمانی مسلمانان است. پس از انتشار این کتاب‌ها، موارد فراوان دیگری از ارادت مسیحیان به خاندان رسالت به گوشم رسید که برای ثبت آن‌ها، هر یک را به‌صورت جداگانه پیگیری و مشاهده کردم تا از ثبت روایت‌های نادرست جلوگیری شود.

زائری اضافه کرد: در اواخر عمر جورج جرداق با او صمیمی شده بودم و خواستم که زندگی‌نامه‌اش را با دست‌خط خودش برایم بنویسد. شش صفحه نوشت که از هر سند دیگری برایم ارزشمندتر است. او در نوجوانی چنان به ادبیات عرب علاقه داشت که از مدرسه فرار می‌کرد تا بتواند کتاب بخواند. روزی برادرش، فؤاد جرداق که اثری در مدح حضرت علی(ع) دارد، به گزارش مسئولان مدرسه او را در حال مطالعه کتاب عربی پیدا کرد. کار جورج برایش جالب به‌ نظر آمد و نسخه‌ای از نهج‌البلاغه به او داد تا در آن زمان به قله ادبیات دست یابد.

ادبیات مسیحی لبنان؛ پلی برای گفت‌وگوی اسلام و مسیحیت

وی گفت: در آرشیو روزنامه‌های قدیمی لبنان جست‌وجو کردم تا تصاویری از نویسندگان و هنرمندانی را که از این دست مطالب نگاشته‌اند، شناسایی و پیدا کنم. بسیاری از این تصاویر را هنوز موفق نشده‌ام در جایی ثبت کنم. این مطالب از جنبه‌های گوناگونی اهمیت دارد، چراکه می‌تواند موضوع پژوهشی دانشگاهی یا حوزوی قرار گیرد. این ادبیات پیونددهنده دو آیین مسیحیت و اسلام است. نکته دوم، بازتاب نگاه و تلقی خاص مسیحیان است که ما هنوز درک نکرده‌ایم. اینکه بتوانیم نگاه آنان به واقعه عاشورا و امام حسین(ع) را درک کنیم، اهمیت فراوانی دارد.

این مدرس دانشگاه اظهار کرد: نکته بعدی، اثرگذاری نقل فضائل ائمه معصومین(ع) از نگاه مسیحیان است. همچنین، هنگامی که نوشته‌های مؤدبانه و محترمانه مسیحیان را درباره ائمه معصومین(ع) بخوانیم و آنان نیز آثار مؤدبانه ما درباره حضرت مسیح(ع) را بخوانند، دل‌های ما به یکدیگر نزدیک می‌شود و نقشه‌های دشمن را خنثی می‌کند.

وی افزود: نکته دیگر، استمرار اقدامات پژوهشی افرادی همچون علامه امینی‌ در کتاب الغدیر است. از نظر زمانی نیز می‌توان به نیاز مخاطب جهانی که تشنه شناخت امام حسین(ع) است، پاسخ داد. از حضرت محمد(ص) نقل شده است که هر کس فضیلتی از فضائل حضرت علی(ع) را بنویسد، تا زمان باقی‌ماندن آن کاغذ، ملائکه برای او استغفار می‌فرستند.

زائری در بخش دوم سخنانش گفت: روایت است که در آخرالزمان، نام امام حسین(ع) جهانی می‌شود، چراکه لازمه شناخت حضرت ولی‌عصر(عج) دانستن نسبت او با جدش، سیدالشهدا(ع) است. به نظرم، علت جهانی‌شدن نام امام حسین(ع) براساس سنت‌های الهی این است که در کار ایشان اصالت و حقیقت وجود داشت. برای نمونه، اگر موقع خلق اثری، خالق اشک بریزد، خواننده نیز آن اثر را با اشک خواهد خواند؛ اگر اثری با محبت تولید شود، مخاطب بعد از قرن‌ها نیز با محبت آن را خواهد دید. بنابراین، اثر بی‌اصالت و فاقد حقیقت در مخاطب اثر نمی‌کند.

انتهای پیام