جمعه که از راه می‌رسد، دل‌های منتظر بار دیگر میان دو داغ و دو آرزو به تپش می‌افتند؛ داغی که از ظهر عاشورا بر سینه تاریخ مانده است و آرزویی که به سپیده ظهور گره خورده است. هر جمعه، ندای «أین بقیة الله» از دل‌های مشتاق برمی‌خیزد و اشک بر مصیبت حسین‌بن‌علی(ع)، رنگ انتظار به خود می‌گیرد. گویی همه راه‌های کربلا به ظهور ختم می‌شود و همه اشک‌های عاشورا، دعایی خاموش برای آمدن وارث خون خداست؛ همان که خواهد آمد تا پرچم بر زمین‌مانده عدالت را برافرازد و ندای مظلومیت کربلا را با وعده الهی به سرانجام برساند.



منبع