در بازخوانی راهبردی رویدادهای تاسوعا، این رخداد نه به عنوان یک واقعه تاریخی، بلکه به مثابه یک سند عملیاتی برای مدیریت بحران‌های معاصر مورد بررسی قرار گرفت.

حجت‌الاسلام سید محمدکاظم حسینی، مدرس حوزه و دانشگاه و پژوهشگر دینی در گفت‌وگو با ایکنا از فارس، در تحلیلی عمیق، تقابل میان عزت و نیاز مادی را نقطه آغازین تحلیل گرفت و افزود: در شرایطی که زیاده‌خواهی قدرت‌های جهانی از تک‌رویی‌های پراکنده به یک ائتلاف منسجم تبدیل شده است، باید درس‌های تاسوعا را آموخت چراکه پیروزی در میدان، تنها در گروی عبور از نیازهای مادی و دستیابی به یک وفاداری استراتژیک در سایه محوریت ولایت است. 

هرمنوتیک عطش؛ تقابل عزت ملی با سلطه مادی استکبار

وی، نماد آب و عطش در کربلا را به مثابه تمام امکانات مادی و نیازهای حیاتی تعریف کرد که دشمن برای تحمیل سلطه خود، آن‌ها را به گروگان گرفت و ادامه داد: در عصر حاضر، استکبار جهانی با استفاده از ابزارهایی چون تحریم‌های اقتصادی و فشارهای معیشتی، در واقع همان استراتژی سلب آب در کربلا را برای تضعیف اراده ملی به کار بسته است تا جامعه را به پذیرش ذلت در برابر بقاء سوق دهد.

به باور این مدرس حوزه و دانشگاه، بصیرت عاشورایی در روز تاسوعا، در واقع توانایی ارتقای عزت بر نیاز مادی بود. وقتی جامعه‌ای به این سطح از بصیرت می‌رسد، هرگونه فشار اقتصادی یا تحریم، به جای ایجاد تسلیم، منجر به سفت‌تر شدن پیوندهای مقاومت می‌شود. درک این نکته که عزت تنها در سایه عدم سازش به دست می‌آید، کلید عبور از تلاطم‌های کنونی است و هرگونه عقب‌نشینی در برابر تطمیع‌های مادی، به معنای پذیرش شکست در میدان نبرد شناختی به شمار می‌رود.

از غلبه بر عطش تا وفاداری عملیاتی؛ کالبدشکافی مدل پشتیبانی

حسینی در ادامه میان عزت در برابر نیاز و وفاداری به رهبر پیوندی ارگانیک برقرار کرد و افزود: کسی که نتواند بر عطش مادی غلبه کند، هرگز نمی‌توانست به وفاداری عملیاتی دست یابد. در این راستا، باید جایگاه حضرت عباس(ع) در روز تاسوعا را الگوی پشتیبانی استراتژیک دانست که چگونه ایشان با رد کردن آبِ دشمن، وفاداری خود را از یک پیوند عاطفی ساده به یک ابزار قدرت تبدیل کرد.

وی تصریح کرد: در دنیای امروز، وفاداری به ولی امر تنها یک مسئله اعتقادی نیست، بلکه یک ضرورت راهبردی برای مدیریت بحران به شمار می‌رود؛ چرا که بدون وجود یک هم‌سویی مطلق و پشتیبانی بی‌قید و شرط از محوریت ولایت، اراده‌های ملی در برابر حملات سازمان‌یافته و متحد دشمن، پراکنده و ناکارآمد می‌شود.

ولایت؛ مرکز فرماندهی برای مقابله با انسجام تاکتیکی دشمن

حسینی، مفهوم ولایت را تنها نقطه اتصال اراده‌ها در برابر انسجام دشمن دانست و گفت: دشمنان در دوران معاصر متحد هستند زیرا از یک مرکز فرماندهی مشترک بهره می‌برند؛ لذا برای مقابله با این انسجام، جامعه نیازمند یک وحدت کلام در سایه یک محور هستیم. 

وی تأکید کرد: در کربلا، آنچه یاران امام حسین(ع) را در سخت‌ترین لحظات در برابر ارتش عظیم یزید منسجم نگه داشت، تسلیم مطلق در برابر فرمان امام بود. گوش به فرمان بودن از ولی امر در شرایط بحرانی امروز، یک انتخاب نیست، بلکه تنها راه نجات از تزلزل اراده ملی به شمار می‌رود.

این مدرس حوزه و دانشگاه، ولایت را قطب‌نمای بصیرت نامید که اجازه نمی‌دهد اراده‌های ملی در مسیرهای متضاد تلف شوند. وقتی جامعه در محوریت ولایت منسجم می‌شود، زیاده‌خواهی استکبار با سدی برخورد می‌کند که نه از جنس بتن و آهن، بلکه از جنس ایمان و اطاعت عملیاتی است.

گذار از سوگ به قدرت؛ بازتعریف عزاداری به عنوان اراده ملی

حسینی در ادامه بر لزوم تغییر پارادایم در مراسمات محرم تأکید کرد و افزود: عزاداری باید از یک آیین سنتی به یک کارگاه بازسازی اراده تبدیل شود. روز تاسوعا باید فرصتی باشد تا هر فرد، خود را به عنوان یک سرباز بصیر در جبهه مقاومت بازشناسی کند که هم بر عطش مادی غلبه کرده و هم در وفاداری عملیاتی به رهبری، به کمال رسیده است.

به باور وی، هدف نهایی از بازخوانی این مفاهیم در دنیای امروز، تولید یک نیروی انسانی منسجم است که در برابر هرگونه فشار خارجی، تک‌کلام باشد و تنها فرمانده‌اش ولی امر باشد.

حسینی در پایان تأکید کرد: پیروزی در برابر زیاده‌خواهی دشمن، تنها در صورتی ممکن است که عزت جایگزین نیاز شود و ولایت به عنوان تنها محور ثبات در تلاطم‌های سیاسی پذیرفته شود تا شعار «هیهات مِنَّا اِلذِّلَّة» به یک واقعیت عملیاتی در میدان نبرد تبدیل شود.

انتهای پیام