به گزارش ایکنا از قم، به نقل از پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه(س)، حجت‌الاسلام والمسلمین سیداحمد حسینی، سخنران حرم بانوی کرامت صبح امروز ۳۰ خردادماه در مراسم عزاداری ویژه بانوان در حرم بانوی کرامت با اشاره به وصیت‌نامه مکتوب امام حسین(ع)، اظهار کرد: محور اصلی وصیت‌نامه انسان‌های بزرگ، مباحث الهی و معنوی است. امام حسین(ع) در وصیت‌نامه خود به دو بخش اشاره کردند: بخش اول، مسائل اعتقادی است که شامل شهادت به یگانگی خداوند، نبوت پیامبر اکرم(ص) و اعتقاد به معاد و قیامت است.

وی اعتقادات صحیح را پایه اصلی اعمال و رفتار انسان دانست و گفت: اگر کسی خدا را حاضر و ناظر ببیند و به بهشت و جهنم اعتقاد داشته باشد در رفتارش تأثیر می‌گذارد. پس از مرگ، در عالم برزخ، سوالات قبر از اعتقادات است؛ سوالاتی مانند: «مَنْ رَبُّکَ؟ مَنْ نَبِیُّکَ؟ مَا دِینُکَ؟ مَا کِتَابُکَ؟ مَا قِبْلَتُکَ؟ مَنْ إِمَامُکَ؟» بنابراین، ریشه اعمال، اعتقادات است و اهمیت اعتقادات از احکام بالاتر است.

حسینی با اشاره به داستان علی بن ابی حمزه بطائنی که از وکلای امام کاظم(ع) بود، گفت: او پس از شهادت امام کاظم، به امامت امام رضا(ع) اعتقاد نیافت و واقفی شد. امام رضا(ع) فرمودند که در قبر، وقتی از او درباره امامت پرسیدند، ائمه را شمرد تا امام کاظم(ع)، اما نام امام رضا(ع) را نیاورد و قبرش پر از آتش شد. این نشان می‌دهد که اعتقاد به امامت، چقدر حیاتی است.

سخنران حرم مطهر با اشاره به داستان فاطمه بنت اسد، مادر امیرالمؤمنین(ع)، گفت: پیامبراکرم(ص) در تشییع جنازه این بانوی بزرگوار، پیراهن خود را برای کفن او دادند و خود در قبرش خوابیدند تا فشار قبر را از او بگیرد. هنگامی که از ایشان پرسیدند چرا پس از خاکسپاری فرمودید «اِبْنُکِ اِبْنُکِ» (پسرت، پسرت)، فرمودند: از فاطمه بنت اسد در قبر درباره امامت سوال شد و او حیا کرد بگوید پسرم علی، پس من تلقینش کردم. این نشان می‌دهد که اعتقاد به امامت، حتی برای چنین بانوی بزرگی نیز ضروری است.

انتهای پیام