گاهی گمان می‌کنم سنگین‌ترین غم تاریخ، نه جنگ‌ها و نه مصیبت‌ها، بلکه طولانی شدن انتظار مردمی است که امام خویش را می‌شناسند اما از دیدارش محرومند. قرن‌هاست که دل‌های مشتاق، نام تو را زمزمه می‌کنند و هنوز چشم به راه روزی هستند که فاصله میان زمین و آسمان، با حضورت کوتاه شود. چه مبارک خواهد بود آن صبحی که انتظار، جای خود را به دیدار بسپارد.



منبع