دوران امامت امام موسی کاظم(ع) مقطعی حساس از تاریخ اسلام است؛ زمانی که خلافت عباسی به اوج قدرت سیاسی رسیده بود و هرگونه رقیب فکری و اجتماعی را با سخت‌گیری فراوان زیر نظر داشت، امام کاظم(ع) به جای ورود به رویارویی‌های زودگذر و پرهزینه، با صبر راهبردی، سازمان‌دهی پنهان و تقویت بنیان‌های فکری جامعه شیعه، توانستند جریان تشیع را از مرحله بقا به مرحله تثبیت برسانند.



منبع