به قلم حجت‌الاسلام والمسلمین حسین نظری، قاری، حافظ و مدرس قرآن کریم

قال رسول الله(ص): رُبَّ تَالِ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْقُرْآنُ یَلْعَنُهُ! (بحارالانوار، ج۸۹، ص۱۸۴)

هرچند مشاری العفاسی، قاری خوش‌خوان کویتی‌تبار و سعودی مسلک، با مواضع عجیبش در قبال عملیات طوفان‌الاقصی حاشیه‌ساز شد و طبعاً در فضای مجازی هم پاسخ‌هایی عمدتاً از سوی کاربران عرب دریافت کرد، لکن به این میزان بسنده نکرد و با جسارت‌هایی که در اثر اخیرش «تبّت یدین ایران» به مردم ایران کرد، نشان داد، در مصاف حق و باطل و دنیا و آخرت، او بناست که پیاده‌نظام لشکر ابلیس باشد و تجسّدی از یک قاری ملعون!

اما در میان تمام واکنش‌های داخلی(مانند پاسخ گروه رسانه‌ای «آی دین») و بین‌المللی (مانند شبکه قدس فلسطین)، شاید بتوان بهترین پاسخ را که هم به لحاظ قالب و هم از جنبه محتوا از کیفیت ممتازی برخوردار است را به اثر اخیر گروه هنری «ریاح» نسبت داد که آمیزه‌ای از شعر مرتضی آل کثیر، شاعر خوش‌ذوق، پرکار و عرب‌زبان میهن اسلامی‌مان – که از جوار حضرت دانیال نبی(ع) در شوش برخاسته – و انشاد زیبای قاری ممتاز و جوان عزیزمان، یونس شاهمرادی است!

این اثر فاخر از چند جهت درخور توجه است:

۱. یونس شاهمرادی، اوائل سال۱۴۰۲ در بخش تلاوت دومین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن و اذان «عطر الکلام» عربستان و دومین دوره رقابت‌های استعدادیابی قرآنی برنامه تلویزیونی آن، با پیشی گرفتن از رقیبان سعودی و مراکشی، در جایگاه نخست قرار گرفت و چشم‌ها را خیره کرد! اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد؛ چرا که استعداد جوان ایرانی، حالا به دلیل این‌که تلاوتش را با تصدیق «صدق الله العظیم» ختم کرده بود، مورد اعتراض برخی هم‌وطنان قرار گرفت و متهم شد که برق جایزه میلیاردی «عطر الکلام»، بین او و تشیّعش فاصله انداخته!

هرچند این اتهام وارد نبود و نگارنده همان موقع هم در یادداشتی به بررسی این موضوع پرداخت و رویکرد برخی روایات (بحارالانوار ج۵۷ ص۲۴۱، دعای اعمال امّ داوود در ایّام البیض ماه رجب و…) و رفتار برخی از علمای نامدار شیعه (مانند علامه طباطبائی (ره)) را گوشزد کرد، لکن فعلا بنای ورود در این بحث را ندارد و صرفاً به این نکته بسنده می‌کند که: یونس شاهمرادی که هم فاتح میدان تلاوت عربستان است و هم همراهی‌اش در پایبندی به وحدت را قبلاً نشان داده، بهترین گزینه برای پاسخ‌دهی به العفاسی است تا هم او را بشوید و پهن کند و هم دامن سابقه خودش را یک بار دیگر تطهیر کند!

۲. شعر مرتضی حیدری آل‌کثیر، با الهام از محتوای سوره مسد و تکیه بر مفاهیم آن، ترکیبی است از ادب، منطق، صراحت و گزندگی!

او در مقابل نفرین العفاسی که بریده شدن دو دست ایران را تمنّا کرده، برای دستان ایران، زندگی و مانایی را دعا کرده و با اشاره به «درخت ادب بودن ایران»، تلویحاً بی‌ادبی و گستاخی حریف را نشانه رفته!

استفاده از واژه «لهب» در بیت اول و گنجاندن آیه دوم سوره مبارکه «مسد» در مصرع چهارم، به زیبایی حریف را در شخصیت «ابی‌لهب» می‌نشاند!

شعر، پیروزی ایران برای جهان را مانند روشنایی خورشید، فاش و آشکار می‌داند و با کنایه به برخی حکام عرب که سرسپرده طاغوت هستند، رمز خم‌ شدن قامت دشمنان در مقابل ایران را، استقامت و پایداری ایران می‌داند و بار دیگر در ادامه، عیاشی برخی از سران عرب را به سخره گرفته!

تدوین قوی و مناسب در ترکیب شعر و آهنگ و تصاویر مناسب که البته ردّپای هوش مصنوعی هم در آن هویداست، در کنار فیلمنامه‌ای خوش‌ریخت که ایده اصلی‌اش محاکمه العفاسی با انشاد کیفرخواست شاهمرادی در قامت وکیل مدافع ایران، در پیشگاه محکمه قاریان دوره طلایی تلاوت و بزرگان الازهر همچون شیخ عبدالباسط، شیخ مصطفی اسماعیل، شیخ خلیل الحصری، شیخ شحات انور و شیخ راغب مصطفی غلوش استوار است، این اثر را به محصولی هوشمند تبدیل کرده تا حریف را در آستان ادب و انصاف بزرگان تلاوت، مردود جلوه دهد و راه را بر سوءاستفاده‌های مذهبی و وحدت‌شکن بعدی ببندد.

اوج این داستان در سکانس‌های پایانی آن است که نگاه‌های تأسف برانگیز هیأت منصفه را با مُهر مردودی و اخراج متهم به دست رئیس محکمه، شیخ عبدالباسط ختم می‌کند!

کف‌زدن حضّار در محکمه هم، برگی دیگر از نمایش محکومیت جهانی العفاسی است.

ان‌شاءالله که این اثر، آغازی بر پاسخ‌دهی چابک، منطقی و هنرمندانه در عرصه جهاد تبیین باشد!

انتهای پیام