مصطفی بهرامی در سال ۱۳۳۴ در همدان به دنیا آمد و دوران ابتدایی را در دبستان ششم بهمن و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ابن سینا گذراند.

بعد از اخذ مدرک دیپلم، به لحاظ برخورداری از هوش و ذکاوت بالا، در رشته پزشکی دانشگاه شیراز پذیرفته شد اما به دلیل جو غیر اسلامی و لائیک دانشگاه شیراز در آن دوران، پس از یک سال ترک تحصیل کرد و به همدان بازگشت.

با تلاش مجدد و پس از یکسال وقفه، در رشته ریاضی دانشکده ریاضی و علوم دانشگاه تهران پذیرفته و مشغول به تحصیل شد.

او که در دانشکده ریاضی، یکی از گردانندگان کتابخانه اسلامی و همچنین مسئول دایره تکثیرات بود، از این فرصت برای ارتباط با جوانان و انتشار افکار و عقاید انقلابی و اسلامی بسیار استفاده کرد.

اعلامیه‌ها، متن سخنرانی‌ها و جزوات افشاگرانه را تکثیر و لابه‌لای جزوات درسی، به دانشجویان می‌داد و در فضای دانشگاه پخش می کرد، همچنین در تکثیر و توزیع اعلامیه‌های انقلابی در همدان نیز نقش بسزایی داشت.

در جریان مبارزات انقلابی خود توسط ساواک دستگیر شد اما چون سابقه ای نداشت و مدرکی نیز بر علیه او به دست نیامده بود، آزاد شد.

با اوج گیری درگیری‌های انقلابی در نیمه دوم سال ۱۳۵۷، دانشگاه را رها کرد و به همدان آمد تا در کنار دوستان و هم قطاران خود، موج انقلاب در همدان را تقویت کند.

پخش اعلامیه و شب نامه‌ها، دیوار نویسی شعارهای انقلابی، طراحی و اجرای راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌های انقلابی و افشای ماهیت مسئولان حکومتی و عوامل رژیم در قالب سخنرانی‌ها از فعالیت‌های مصطفی و دوستانش در همدان بود.

به وسیله رابطی که در اقامتگاه حضرت امام در پاریس داشت، ساعت‌ها پای تلفن می‌نشست و متن اعلامیه‌ها را گوش می‌کرد و می‌نوشت و یا صدای سخنرانی‌ها را از طریق تلفن بر روی ضبط صوت ضبط و تکثیر و منتشر می‌کرد.

در جریان تشییع شهید مباشر کاشانی از مقابل بیمارستان اکباتان، به علت درگیری مردم با مأمورین، عوامل رژیم شروع به شلیک گاز اشک‌آور و تیرهای هوایی کردند که با اعتراض شدید مردم مواجه شد.

در این بین ضربه‌ای با باتوم توسط یکی از نیروهای ساواک به سر مصطفی زده شد و دچار ضربه مغزی شد و به کما رفت. بلافاصله توسط دوستانش به بیمارستان پهلوی منتقل و پس از پنج روز برای ادامه مداوا به بیمارستان شهرام تهران منتقل شد.

بیمارستان تحت کنترل شدید نظامیان بود و مصطفی را تحت معالجه و مراقبت قرار ندادند که سرانجام منجر به شهادت وی شد.

پیکر پاک مصطفی توسط دوستانش به همدان منتقل و در ۲۷ آذر ماه ۱۳۵۷ با حضور مردم و دانشجویان انقلابی تشییع شد.