به گزارش ایکنا: استاد وحید مجتهدزاده، قاری بین‌المللی، داور پیشکسوت قرآن کریم و سفیر قرآنی جمهوری اسلامی ایران، که از چهره‌های شناخته‌شده عرصه تلاوت بود، در ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ دار فانی را وداع گفت. زندگی او، که با عشق به قرآن، مقاومت در برابر بیماری و ثبت لحظات ماندگار همراه بود، داستانی پر فراز و نشیب است.

آغاز راه؛ از کودکی تا افتخارات قرآنی

وحید مجتهدزاده، متولد ۱۳۴۷ (ثبت شده در شناسنامه ۱۳۴۹)، از کودکی با قرآن مأنوس شد و مسیر افتخارات قرآنی را پیمود. کارنامه درخشان او شامل دو مقام نخست و یک رتبه سوم مسابقات سراسری قرآن دانش‌آموزان، مقام دوم مسابقات سراسری قرآن اوقاف و مقام سوم مسابقات بین‌المللی مالزی است.

۲۶ سال داوری و ۱۷ سفر؛ سفیر قرآن ایران در جهان

این قاری بین‌المللی، ۲۶ سال از عمر خود را به داوری قرآن کریم اختصاص داد و در ۱۷ سفر، به‌عنوان نماینده و سفیر قرآنی ایران، به کشورهایی چون ترکمنستان، هندوستان، تانزانیا، زنگبار، مالزی، چین، سوریه و لبنان سفر کرد و نام ایران را در مجامع بین‌المللی طنین‌انداز کرد.

مبارزه با بیماری؛ از ۲۲ سالگی تا روزهای پایانی عمر

مجتهدزاده از ۲۲ سالگی با بیماری دیابت دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ بیماری‌ای که در سال‌های پایانی عمر، آسیب‌های جدی به قلب، کلیه‌ها و بینایی او وارد کرد. مراجعه به چشم پزشک در سال ۱۳۹۲، تشخیص کاهش شدید بینایی در هر دو چشم (تنها ۵ درصد در چشم چپ و ۲۰ درصد در چشم راست) و ناتوانی در دیدن صحیح کلام وحی، ضربه‌ای سنگین بر روح و روان او وارد ساخت. از کار افتادگی ۵۰ درصد قلب، ۸۰ درصد کلیه‌ها و ۸۰ درصد بینایی، روزهای دشواری را برای این استاد رقم زد. تنگی نفس ناشی از انسداد یکی از رگ‌های قلب، او را از نغمه‌سرایی در محضر قرآن بازداشت؛ دردی که برای کسی که تمام زندگی‌اش وقف تلاوت بوده، تحمل‌ناپذیر می‌نمود. با وجود این محدودیت‌ها، اراده پولادین او در مواجهه با سختی‌ها، زبانزد خاص و عام بود.

عکس ماندگار؛ یادگاری از یک دیدار و علاقه به عکاسی

در میان خاطرات پرشمار استاد، دیدار با خبرگزاری ایکنا و ثبت تصویری ماندگار توسط عکاس این خبرگزاری، جایگاهی ویژه داشت. او که در دوران جوانی دستی بر آتش عکاسی داشت و با دوربین «دوربینی» خود، لحظات تلاوت شحات انور، قاری مصری، را ثبت کرده بود، از آن عکس و ژست خاص خود در آن دیدار، با شور و اشتیاق یاد می‌کرد. علاقه او به عکاسی، نشان از نگاه هنری و توجه به جزئیات در زندگی‌اش داشت. مجتهدزاده بر این باور بود که استمرار در هر هنری، از جمله عکاسی، خطاطی و نقاشی، لازمه حفظ مهارت است. با وجود کم‌سویی چشمانش، او افراد را نه از چهره، بلکه از صدایشان باز می‌شناخت؛ توانایی که گواه هوش و ذکاوت بالای او بود.

وداع با زندگی؛ میراثی ماندگار

شامگاه ۲۹ آذرماه، جمعی از مسئولان استان و مشهد با حضور در منزل این استاد قرآن، از وی عیادت کرده بودند. سرانجام، استاد وحید مجتهدزاده، پس از عمری مجاهدت در راه قرآن و مقاومت در برابر بیماری‌ها، در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ندای حق را لبیک گفت و به سوی معبود شتافت. یاد و نام این خادم قرآن، در حافظه جامعه قرآنی کشور ماندگار خواهد ماند.

انتهای پیام