به گزارش ایکنا نشست هم‌اندیشی استادان علوم قرآن و حدیث سراسر کشور، چهارشنبه، سی‌ام اردیبهشت‌ماه، در سالن شهدای جهاد علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد. یکی از پنل‌های این نشست «پژوهش» بود که در آن تعدادی از اساتید حوزه علوم قرآن و حدیث به بیان دیدگاه‌های خود در قالب سلسله مقالاتی پرداختند.

از جمله مقالات ارائه شده، مقاله «شبکه‌های پویای انتقال تجربه در مطالعات دینی: الگویی برای ارتقای همکاری‌های بین‌المللی» به قلم فاطمه حاجی‌اکبری، دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه کوثر بجنورد بود که در ادامه چکیده این مقاله ارائه شده است.

در دهه‌های اخیر، تعاملات بین‌المللی و میان‌رشته‌ای به محور اصلی پیشرفت علمی در رشته‌های مختلف به ویژه علوم انسانی تبدیل شده است. پژوهشگران در کشور‌های مختلف برای تولید دانش قابل اتکا نیازمند دسترسی به شبکه‌های علمی بین‌المللی و تجربه‌های عملی در کنفرانس‌ها و مجامع تخصصی هستند. حضور در چنین محیط‌هایی باعث می‌شود که پژوهشگران با شیوه‌های نوین ارائه و نقد علمی آشنا شوند، از جریان‌های پژوهشی نوین اطلاع پیدا کنند و ظرفیت تعامل میان‌رشته‌ای خود را تقویت نمایند.

با وجود این تحولات، دانشگاه‌های ایران همچنان با چالش‌هایی ساختاری در زمینه انتقال تجربیات بین‌المللی مواجه‌اند. بخش قابل توجهی از مشارکت‌های علمی اساتید ایرانی در کنفرانس‌ها و نشست‌های خارجی، به‌صورت فردی باقی می‌ماند و فاقد سازوکار ثبت، تحلیل و انتقال سازمان‌یافته است. در نتیجه، دانشی که می‌تواند به عنوان سرمایه جمعی مورد استفاده دانشگاه‌ها، گروه‌های آموزشی و پژوهشگران جوان قرار گیرد، در سطح تجربه شخصی محدود شده و وارد چرخه رشد علمی کشور نمی‌شود. این وضعیت نه‌تنها موجب هدررفت ظرفیت‌های بین‌المللی می‌شود، بلکه امکان برنامه‌ریزی علمی مبتنی بر تجربه، شکل‌گیری همکاری‌های میان‌رشته‌ای و ارتقای جایگاه علمی ایران در سطح جهانی را نیز محدود می‌کند.

سرمایه‌گذاری بر تعاملات علمی و انتقال تجربیات، نه یک فعالیت جانبی، بلکه یک ضرورت حیاتی برای حرکت نظام آموزش عالی ایران به سوی استاندارد‌های جهانی و ایفای نقش مؤثر در تولید دانش بین‌المللی است. این پژوهش بر آن است با روش توصیفی تحلیلی الگویی برای «شبکه‌های انتقال تجربه» ارائه دهد؛ الگویی که بتواند تجارب فردی اساتید را به دانشی نظام‌مند، قابل‌استفاده و قابل‌انتقال تبدیل کند.

غلبه بر چالش‌های فعلی نیازمند عزمی ملی، نگاهی استراتژیک و حرکت گام‌به‌گام و صبورانه است. باید پذیرفت که هزینه سرمایه‌گذاری برای باز کردن در‌های دانشگاه به روی جهان، به مراتب کمتر از هزینه‌های مادی و معنوی انزوا و عقب‌ماندگی علمی است.

انتهای پیام