به قلم احمد رضا رضوی زراره، مسئول شعبه قم مجلس علمای هند

تاریخ جهان گواه است که هرگاه نیروهای استکباری مست از قدرت، تلاش می‌کنند برتری خود را بر ملت‌های مظلوم تثبیت کنند، در نهایت صدای حق پیروز می‌شود.

جنگ اخیر بین ایران، آمریکا و خونخواران غاصب اسرائیل نیز حلقه‌ای از این روند تاریخی بود که با تأسی به تاریخ کربلا و منش علوی انجام شد و در نهایت به موفقیت و پیروزی آشکار ایران انجامید. 

ما این پیروزی را به «فتح دوم خیبر» تعبیر می‌کنیم، زیرا چند ماه پیش، فرزندان نامشروع مرحب و عنتر، جهان اسلام را به چالش کشیده و گفته بودند که فتح خیبر آخرین پیروزی شماست. اکنون نوبت ماست. پیروان کاروان حسینی در عرض چند ماه دو بار این ادعای دروغین شکست‌ناپذیری ابوسفیانی را شکستند. آنها نشان دادند که نه بازوان پیروان علی (علیه السلام) سست شده و نه برندگی شمشیر آنها کاهش یافته است. حسینیان که در این نبرد، جهان اسلام را سربلند کردند نشان دادند که ما باید از تاریخ بزرگان خود الگو بگیریم.

امروز مدافعان واقعی اسلام، این دین را به نمادی از پایداری، ایمان و مقاومت تبدیل کرده‌اند. فتح خیبر رویدادی بزرگ در تاریخ اسلام است، جایی که مسلمانان با وجود منابع محدود، با عزم، قدرت الهی و ایمان راسخ خود قلعه‌ای مستحکم را فتح کردند. در عصر امروز، موفقیت ایران را باید در این چارچوب دید. آن قلعه نیز نمادی از قدرت و صلابت است. قلعه خیبر ساخته اما پس از چهل روز فتح شد و ایران نیز طی چهل روز پیروز نبردی شده است که در یک طرف آن، نمایش سلاح‌های مدرن و قدرت جهانی و در طرف دیگر، خویشتن‌داری، غرور ملی و قدرت ایدئولوژیک وجود داشت.

این جنگ فقط نبرد سلاح‌ها نبود، بلکه جنگ روایت‌ها، شجاعت و اندیشه‌ها بود؛ جایی که فرعون زمان یاوه‌گویی و هر روز تهدیدهای جدیدی می‌کرد، مردمی با ایمان علوی و شخصیت حسینی، همچون دیواری سربی در مقابل موشک‌های آتشین او ایستاده بودند. آنها شهادت را در آغوش می‌گرفتند. زنان، کودکان، پیر و جوان به ندایی که هزار و چهارصد سال پیش بلند شده بود پاسخ می‌دادند.

آمریکا و اسرائیل غاصب که بزرگترین قدرت نظامی جهان محسوب می‌شود، تمام تلاش خود را برای حفظ برتری خود به کار گرفتند. اما ایران ثابت کرد که جنگ‌ها نه تنها با فناوری، بلکه با عزم و شجاعت به پیروزی می‌رسند. وحدت مردم ایران، اعتماد به رهبری خود و شور و شوق برای دفاع از میهن، اساس این موفقیت را تشکیل داد.

فتح دوم «خیبر» در واقع نمادی از این واقعیت است که تاریخ تکرار می‌شود. هرگاه ملتی به اصول خود پایبند باشد، می‌تواند حتی بزرگترین قدرت را شکست دهد. این جنگ پیامی به جهانیان فرستاد که معیار یک قدرت کوچک یا بزرگ نه تنها سلاح، بلکه قدرت ایدئولوژیک و حمایت مردمی است. کسی که به شمشیر اعتماد دارد، دروغگو است. اگر سربازی وفادار باشد، بدون شمشیر می‌جنگد.

اثرات این موفقیت تنها به منطقه محدود نخواهد شد، بلکه تأثیرات عمیقی بر سیاست جهانی نیز خواهد داشت که این تاثیرات از قبل هم مشهود بود. امروز جوانان کشورهای عربی از حاکمان خود می‌پرسند چرا ناتو که در تروریسم نامشروع آمریکایی متحد آن بوده است، امروز خود را از این جنگ تحمیلی علیه ایران کنار کشیده است. خود مردم آمریکا و اسرائیل از حاکمان خود می‌پرسند که این چه نوع جنگی است که در آن دختران مدرسه‌ای مورد حمله قرار می‌گیرند. بسیاری از ملت‌های مظلوم از این پیروزی دلگرم شده و صدای خود را برای استقلال خود بلند کرده‌اند. این جنگ نشانه نظم و قدرت نوین جهانی است؛ جایی که دوران قدرت یکجانبه رو به پایان است.

خورشید شکوه ملت مظلوم در حال طلوع است. قلعه خیبر که روزی به دژهای مستحکم و تسخیرناپذیر خود افتخار می‌کرد، توسط سرور کائنات در یک لحظه به خاک تبدیل شد و پیروان امروز مرحب نیز به فناوری و سلاح‌های مدرن خود افتخار می‌کردند، اما حسینیان این بادکنک توخالی را ترکاندند.

این جنگ به خیبر تشبیه شده است زیرا در آنجا نیز، هنگامی که سرور کائنات، علی(ع) خیبر را فتح کرد، در پاسخ به یک سؤال کننده فرمود: «من خیبر را با نیروی خودم فتح نکردم، بلکه آن را با قدرت الهی و معنوی فتح کردم.

رهبر معظم شهید انقلاب اسلامی فرموده بود که یاری خداوند متعال در این جنگ به وضوح دیده شد و پس از آن آیه 139 از سوره آل عمران را تلاوت فرمود: «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (و اگر مؤمنيد سستى مكنيد و غمگين مشويد كه شما برتريد). در نهایت، می‌توان گفت که «فتح دوم خیبر» فقط پیروزی در یک جنگ نیست، بلکه پیروزی یک ایدئولوژی است.

انتهای پیام