به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، شانزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان با نمایش گزیده‌ای از آثار چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر و آثار کارگردانان و فیلمسازان اصفهانی، در سینماهای ساحل و چهارباغ در حال برگزاری است. در گزارش پیش رو، به سراغ تعدادی از تماشاگران رفته و نظر آن‌ها را در خصوص کم‌وکیف برگزاری جشنواره جویا شده‌ایم.

فاطمه سلیمیان، 20 ساله و دانشجوی دانشگاه فرهنگیان به خبرنگار ایکنا از اصفهان اظهار کرد: فیلم‌های «زالو» و «نیم‌شب» را از بین آثار جشنواره برای تماشا انتخاب کردم. در چهار سال گذشته، هر سال برای تماشای فیلم‌های جشنواره فجر اشتیاق داشته و در ایام برگزاری آن به سینما آمده‌ام.

وی ادامه داد: کیفیت بالای فیلم‌های جشنواره، من را ترغیب می‌کند که برای تماشای آن‌ها به سینما بیایم. در شرایطی که جامعه دچار التهاب است، حضور ما در سالن سینما حمایت از فرهنگ و هنر جامعه، به‌ویژه سینمای کشور، فیلمسازان و بازیگرانی‌‌ است که با وجود همه مخالفت‌ها و فشارها در جشنواره حضور یافته‌اند.

همه فیلم‌های جشنواره آثار باکیفیتی نیستند

سیدسعید ابطحی، روزنامه‌نگار حوزه فرهنگ نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا از اصفهان اظهار کرد: هر سال برای تماشای فیلم‌های جشنواره اشتیاق دارم و امسال نیز هفت فیلم را تماشا کردم. می‌توان گفت فیلم‌هایی که هر ساله به جشنواره راه می‌یابند، در سه دسته قرار می‌گیرند؛ به‌طوری که دو یا سه فیلم بسیار خوب و حدود پنج فیلم معمولی داریم، ولی باقی فیلم‌ها به‌شدت ضعیف هستند.

وی افزود: همه فیلم‌هایی که به جشنواره راه می‌یابند، الزاماً آثار باکیفیتی نیستند، اما به‌دلیل کم‌بودن تعداد فیلم‌ها، چنین آثاری راهی جشنواره می‌شوند. برای مثال، فیلم «آندو» با حذف فیلم‌ «خجستگانی که در جنگ ملاقات کرده‌ام» از امیرشهاب رضویان و «عروس چشمه» از فریدون نجفی، راهی جشنواره شد که در اینترنت هم تیزر یا پوستر حرفه‌ای از آن موجود نیست. فیلم‌های دیگری هم هستند که چنین وضعیتی دارند.

این روزنامه‌نگار بیان کرد: اگر فیلم باکیفیتی تولید و به خوبی برای آن تبلیغ شود، مانند فیلم «زنده‌شور» با استقبال مخاطب روبه‌رو می‌شود. صف مردمی که برای تماشای فیلم «زنده‌شور» آمده بودند، تا پایین راه‌پله ادامه داشت. از مسئولان سالن شنیدم که فقط حدود 25 صندلی از کل سالن نقش‌جهان خالی بوده، در حالی‌که هنگام اکران فیلم‌های با کیفیت پایین سالن خلوت است.

وی با بیان اینکه فضای نقد فیلم در این ایام به پرشدن سالن‌ها کمک می‌کند، ادامه داد: باید توجه داشت که فیلم، سینما و به‌طور کلی کالای فرهنگی اولویت آخر مردم یک جامعه در زمان گرانی و بحران اقتصادی است. افراد ترجیح می‌دهند که در چنین موقعیت‌هایی بیشتر برای حل مشکلات معیشتی خود تلاش کنند. همچنین، در همه‌جای دنیا فیلم‌های طنز با استقبال بیشتری در مقایسه با فیلم‌های جدی روبه‌رو می‌شوند، زیرا برای مدتی حال انسان را خوب و ذهنش را از فکر مشکلات فارغ می‌کنند.

ابطحی تصریح کرد: به‌طور کلی، سینما به فضای فرهنگی جامعه کمک می‌کند. در شرایط نابسامان فرهنگی که ارتباط بدنه جامعه با کتاب و کتابخوانی بسیار کاهش یافته، سرانه مطالعه بسیار پایین است، روزنامه به قهقرا رفته، خبرگزاری‌‌ها به کانال‌ها و صفحات مجازی تبدیل شده‌اند و صداوسیما هم مخاطب قابل توجهی ندارد، تنها عرصه‌ای که زنده مانده و هنوز نفس می‌کشد، سینماست. اگر از آن هم غافل شویم، فرهنگ جامعه را رها کرده‌ایم تا نابود شود.

وی گفت: بنابراین، معتقدم که حاکمیت باید به‌طور جدی وارد این عرصه شود و تبلیغات و فعالیت گسترده‌ای انجام دهد. سازمان‌های فرهنگی اوج، سوره، فارابی و… که برای فیلمسازی هزینه می‌کنند، می‌توانند بخشی از درآمد خود را به فروش فیلم اختصاص دهند؛ به این ترتیب که به کارکنان و کارگران سازمان‌های گوناگون تخفیف‌هایی مثل بلیط‌های نیم‌بها اعطا کنند تا از سینمایی که خودشان برای آن هزینه کرده‌اند، استقبال بیشتری صورت گیرد.

این روزنامه‌نگار تأکید کرد: پرشدن سالن سینما، اولین گام فرهنگ‌سازی برای حضور در سینماست. اگر مردم به سینمارفتن عادت کنند، ترک آن برایشان بسیار دشوار می‌شود. به همشهریانم پیشنهاد می‌کنم که فیلم «زنده‌شور» و «کارواش» را تماشا کنند؛ البته برای اکران فیلم «نیم‌شب» هم اشتیاق دارم. در میان فیلم‌های دفاع مقدس هم فیلم «جانشین» را با همه ضعف‌هایی که داشت، به علاقه‌مندان این حوزه پیشنهاد می‌کنم.

سینما رفتن مثل گذشته نیست

همچنین، فاطمه میرحیدری، دانشجو به خبرنگار ایکنا از اصفهان اظهار کرد: برای تماشای فیلم زیاد به سینما می‌آیم، ولی جشنواره را دنبال نمی‌کنم؛ امروز هم با دوستانم برای تفریح به سینما آمدیم. تعریف‌هایی از فیلم «زالو» شنیده بودیم و این فیلم را برای تماشا انتخاب کردیم. می‌دانستم که اکنون زمان برگزاری جشنواره فیلم فجر است، اما قصد جدی برای دنبال‌کردن آن نداشتم.

وی افزود: امروزه تماشای فیلم بسیار راحت‌تر و کم‌هزینه‌تر از قبل است، به‌طوری که هر کس به اینترنت دسترسی داشته باشد، می‌تواند با خرید اشتراکی ارزان‌قیمت از یک پلتفرم، فیلم ببیند یا اینکه از کانال‌های مجازی دانلود کند. بنابراین، سینما‌رفتن مثل گذشته نیست. البته برای من و دوستانم تماشای فیلم در سینما جذاب‌تر و آسان‌تر از تماشای آن در خانه است.

این دانشجو گفت: معتقدم باید از سینما و فرهنگ جامعه حمایت کرد، ولی مسئولان سینمایی نیز باید حداقل از دانشجویان حمایت کنند. هیچ تخفیفی برای دانشجویان در نظر گرفته نمی‌شود و با این قشر مانند دیگر اقشار جامعه رفتار می‌شود، در حالی‌که باید تدبیری برای ارتباط بهتر با این قشر پویا و پرتحرک اندیشیده شود. وقتی بلیط فیلم را خریدم، شاهد افزایش 10 هزار تومانی آن بودم؛ این رقم واقعاً ناچیز است، ولی برایم جالب توجه بود که این افزایش قیمت، آن هم هنگام برگزاری جشنواره فیلم فجر ناشی از چیست.

انتهای پیام