ثریا ذهابی، مدرس حوزه و دانشگاه اشنویه در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده است، نوشت: آیه شریفه «خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً» شالوده حیات انسانی و اجتماعی را بر سکینه، محبت و رحمت الهی بنا می‌نهد و این آیه نقطه آغاز مکتبی بوده که از خانواده شروع می‌شود و به تمدن می‌رسد و خانواده سالم نخستین سنگر مقاومت فرهنگی و اعتقادی است همان سنگری که انسان‌هایی شبیه حاج قاسم سلیمانی در آن تربیت می‌شوند و انسان‌هایی که از عاطفه، ایمان و غیرت دینی سرمایه‌ای برای دفاع از ملت و امت می‌سازند.

خانه فقط چهار دیوار نیست بلکه کارخانه هویت‌سازی است و امنیت روحی و عاطفی بوده که در خانواده شکل می‌گیرد و انسان را برای حضور در میدان‌های سخت اجتماعی و تاریخی آماده می‌کند و حاج قاسم فرزند همین خانه‌های ساده و ایمانی مردم ایران بود و خانه‌هایی که نه اشرافی بودند و نه بی‌درد، بلکه مدرسه صبر، وفاداری و مردانگی بودند و ملتی که چنین خانه‌هایی دارد هرگز در برابر دشمن متلاشی نمی‌شود.

ایمان، موتور حرکت انسان است اما ایمانی که به میدان عمل نیاید ایمان حقیقی نیست و حاج قاسم نماد ایمان مجاهدانه بود و ایمانی که از نماز شب تا خط مقدم، از اشک بر امام حسین(ع) تا ایستادگی مقابل استکبار امتداد داشت و این مکتب به ما می‌آموزد که ایمان یعنی مسئولیت‌پذیری نسبت به سرنوشت مردم، امنیت کشور و عزت اسلام و او هرگز خود را جدا از مردم نمی‌دید و خود را سرباز ملت می‌دانست نه قهرمان بر فراز ملت.

قرآن کریم اطاعت از خدا و رسول خدا(ص) را راه رسیدن به رحمت معرفی می‌کند و در عصر ما این اطاعت در تبعیت از ولایت فقیه تجلی می‌یابد و حاج قاسم، مظهر اطاعت آگاهانه و عاشقانه از ولایت بود و این اطاعت کورکورانه نبود بلکه برآمده از بصیرت، معرفت و اعتماد به مسیر حق بود و همین پیوند عمیق میان ولایت و مردم است که ایران را به جزیره ثبات در منطقه‌ای پرآشوب تبدیل کرد. 

پیامبران آمده‌اند تا انسان و جامعه را بسازند و حاج قاسم ادامه‌دهنده همین راه انبیا بود و او جامعه‌ساز بود، او فقط فرمانده نظامی نبود بلکه او دل‌ها را به هم نزدیک می‌کرد و ملت‌ها را به هم پیوند می‌داد و جبهه مقاومت را بر پایه ایمان و وحدت شکل می‌داد و مکتب او، مکتب «ما»، نه «من» بلکه مکتب امت واحده اسلامی است. 

خانواده مؤمن، زیربنای جامعه مقاوم است و جامعه مقاوم، پشتوانه امنیت ملی بوده و حاج قاسم بارها تأکید می‌کرد که قدرت اصلی جمهوری اسلامی مردم‌اند و اتحاد مردم ایران، سرمایه‌ای است که دشمن بیش از هر چیز از آن می‌ترسد و هر جا مردم در صحنه بودند و انقلاب پیش رفت و هر جا فاصله افتاد، آسیب‌ها آغاز شد و مکتب سلیمانی، مکتب پیوند دوباره مردم با آرمان‌ها محسوب می‌شد. 

بیانیه گام دوم انقلاب، نقشه راه همین مکتب و اعتماد به جوان مؤمن، تقویت خانواده، میدان دادن به مردم و ساختن آینده با تکیه بر ایمان و خودباوری بوده و حاج قاسم به جوان‌ها ایمان داشت، به مردم تکیه می‌کرد و آینده را روشن می‌دید و باور داشت که انقلاب زنده است، چون مردم زنده‌اند و تا زمانی که این اتحاد حفظ شود هیچ قدرتی توان شکست ایران را ندارد.

راه انقلاب اسلامی راه صف‌بندی حق و باطل است راهی که هزینه دارد و اوج آن شهادت است و حاج قاسم سلیمانی یک فرد نبود، او عصاره ایمان، غیرت و وحدت ملت ایران بود که تشییع میلیونی او، رفراندوم عظمت این ملت بود، ملتی که چنین فرزندانی دارد نه تسلیم می‌شود و نه تحقیر و مکتب حاج قاسم، مکتب اتحاد زیر پرچم ولایت است و این ملت با همین مکتب، تا قله فتح و تحقق تمدن نوین اسلامی با قدرت و امید پیش خواهد رفت.

انتهای پیام