به گزارش ایکنا به نقل از الرسانه نت، به مدت دو سال کامل، مسیحیان نوار غزه خود را بخش جدایی‌ناپذیری از وحشیانه‌ترین بحران انسانی در تاریخ مدرن فلسطین یافته‌اند. تمام محله‌های اطراف آنها فرو ریخته و کلیساها، مدارس و مراکز اجتماعی به تلی از خاک تبدیل شده‌اند. تنها چیزی که از خانه‌های آنها باقی مانده، داستان‌ها و تاب‌آوری حفظ شده در قلب‌هایشان است.

مسیحیان، بخشی از هویت فرهنگی و انسانی غزه

اگرچه مسیحیان یکی از کوچکترین گروه‌های جمعیتی در نوار غزه را تشکیل می‌دهند، اما مقیاس خسارات آنها تکان‌دهنده و بی‌سابقه بوده است. تقریباً ۸۰ درصد از خانه‌های آنها ویران شده و حضور تاریخی آنها که برای دهه‌ها جنبه‌ای تعیین‌کننده از هویت فرهنگی و انسانی غزه بوده، هدف قرار گرفته است.

در بحبوحه این ویرانی گسترده، مسیحیان امروز تراژدی دوگانه‌ای از فقدان و تاب‌آوری را تجربه می‌کنند: از دست دادن عزیزان، اماکن مقدس و خانه‌هایشان، و تاب‌آوری که در پایبندی آنها به مکان، هویت و آیین‌هایشان علی‌رغم جنگ تجسم یافته است، با این باور که حضور آنها در غزه پیش از آنکه صرفاً حضوری جمعیتی باشد، یک مأموریت انسانی و ملی است.

در حالی که رنج ناشی از محاصره، انزوا، محدودیت‌های سفر و محرومیت از اساسی‌ترین مایحتاج ادامه دارد، اعضای جامعه مسیحی غزه به نقش خود در حفاظت از بافت اجتماعی ادامه می‌دهند و در زمانی که اشغالگران در تلاش برای محو هر چیزی هستند که به زندگی مرتبط است، پرچم امید را حمل می‌کنند.

این داستان دو سال طولانی تاریکی است که توسط مسیحیان غزه با قلب‌های سنگین اما با عزمی راسخ روایت می‌شود.

دیمیتری دلیانی، رئیس مجمع ملی مسیحیان در سرزمین مقدس، گفت که کریسمس امسال در حالی فرا می‌رسد که فلسطین پس از نزدیک به ۸۰۰ روز نسل‌کشی در نوار غزه، یکی از سخت‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین مراحل خود را تجربه می‌کند، جایی که بمباران بی‌وقفه ادامه دارد و محله‌ها، عبادتگاه‌ها، بیمارستان‌ها و مؤسسات بشردوستانه در حال نابودی هستند.

کریسمس؛ جشنی برای صبر و تاب‌آوری 

وی افزود: کریسمس امسال قبل از اینکه یک جشن باشد، جشنی برای مقاومت است. این مناسبتی است که علیرغم تلاش‌های اشغالگران برای ریشه‌کن کردن هر آنچه که به زندگی مربوط می‌شود، بر دلبستگی مردم فلسطین به ریشه‌هایشان تأکید می‌کند. جشن گرفتن کریسمس در این شرایط، اعلام بقا و عزمی راسخ برای محافظت از موجودیت ملی و انسانی ماست.

وی خاطرنشان کرد: قدس و بقیه شهرهای کرانه باختری تحت فشار بی‌سابقه‌ای از اقدامات اشغالگران، در میان حملات فزاینده باندهای تروریستی شهرک‌نشینان تحت حمایت ارتش، زندگی می‌کنند. این حملات، زندگی فلسطینیان را به مجموعه‌ای از حملات هماهنگ تبدیل کرده است که مردم و اموال را هدف قرار می‌دهد و آزادی عبادت را از آنها سلب می‌کند، تا جایی که جشن گرفتن میلاد عیسی مسیح به خودی خود به یک چالش تبدیل شده است.

دلیانی تأکید کرد: مردم فلسطین، علیرغم همه فشارها، ظلم و ستم و هدف قرار گرفتن، اراده‌شان شکسته نشده و نخواهد شد. تخریب و هدف قرار دادن مسیحیان در غزه تنها بخشی از یک سناریوی گسترده‌تر است که به طور بی‌قید و شرط بر هر فلسطینی تأثیر می‌گذارد، زیرا «بمب‌ها بر اساس دین، گروه یا فرقه تبعیض قائل نمی‌شوند.»

وی خاطرنشان کرد: کلیساهای غزه که خاطره و تاریخ نوار غزه را در خود جای داده‌اند، همان تخریب، آوارگی و حملاتی را متحمل شده‌اند که هر آنچه نمایانگر زندگی فلسطینیان است، متحمل شده است. این درد عظیم، تنها پایبندی فلسطینیان به رسالت انسانی و حضور تاریخی‌شان در این سرزمین را تقویت می‌کند.

دلیانی ادامه داد: کریسمس، با وجود زخم‌ها، همچنان فرصتی برای فلسطینیان – مسیحیان و مسلمانان – است تا اعلام کنند که اینجا هستند و می‌توانند با وجود تمام چیزهایی که اشغالگران می‌خواهند از آنها بگیرند، برای فرزندان خود شادی ایجاد کنند. این پیام معنوی و ملی همان چیزی است که مسیحیان در این تعطیلات به جهان منتقل می‌کنند.

سال ۲۰۲۶؛ دریچه‌ای از امید برای آغازی جدید 

از سوی دیگر، الیاس الجلده، عضو شورای نمایندگان کلیسای ارتدکس در غزه، تأکید کرد: کریسمس ۲۰۲۶ در میان یکی از غم‌انگیزترین لحظات تاریخ نوار غزه، برای فلسطینیان فرا می‌رسد. تولد عیسی مسیح امسال برای فلسطینی‌ها معنای ویژه‌ای دارد و دریچه‌ای از امید برای آغازی جدید پس از توقف خصومت‌ها را نشان می‌دهد.

وی توضیح داد: جامعه مسیحی در غزه ضربات بی‌سابقه و ویرانگری را متحمل شده است، به طوری که آمار خانه‌های ویران شده در میان خانواده‌های مسیحی تقریباً به ۸۰ درصد رسیده است؛ رقمی که نشان‌دهنده مقیاس فاجعه‌ای است که جامعه در دهه‌های گذشته شاهد آن نبوده است.

الجلده خاطرنشان کرد: با وجود رنج عمیق، اعضای جامعه به معنای کریسمس به عنوان نمادی از امید، نقطه عطفی که از طریق آن مردم آرزوی رهایی از بی‌عدالتی و آغاز بازسازی زندگی خود مانند سایر نقاط جهان را دارند، پایبند هستند.

وی افزود: اهمیت جشن سال نو در بیان دوگانه آن، یعنی بقا از یک جنگ ویرانگر و امید به آینده‌ای که در آن اشغال پایان می‌یابد و بی‌عدالتی اعمال شده بر فلسطینیان برطرف می‌شود، نهفته است. این ارزش معنوی، پیام اصلی است که مسیحیان غزه به جامعه بین‌المللی منتقل می‌کنند.

الجلده ادامه داد: برای سومین سال متوالی، به دلیل بسته شدن کامل غزه و عدم صدور مجوز، از سفر یا شرکت در جشن‌های خارج از غزه جلوگیری خواهد شد و ده‌ها خانواده قادر به انجام مراسمی که سنگ بنای زندگی معنوی آنها بوده است، نخواهند بود.

وی فاش کرد که این جنگ خسارات انسانی سنگینی را به جامعه مسیحی وارد کرده است، از جمله تقریباً ۲۵ شهید شدند و تعداد مشابهی هم به دلیل عدم درمان پزشکی جان باختند و تعداد مجروحان و افراد آسیب‌دیده از ۵۰۰ نفر فراتر رفته است.

الجلده همچنین تأکید کرد: تأسیسات کلیسا و مؤسسات آموزشی و فرهنگی متعلق به جامعه متحمل خسارات گسترده‌ای شده‌اند. کلیساها، مدارس، مراکز اجتماعی، مدرسه خانواده مقدس و سایر تأسیساتی که سنگ بنای زندگی مسیحیان در نوار غزه را تشکیل می‌دادند، ویران شدند.

وی خاطرنشان کرد: اکثر خانه‌های مسیحیان به طور کامل با خاک یکسان شده و تعداد زیادی از خانواده‌ها را مجبور به زندگی در پناهگاه‌های موقت در شرایط سخت زندگی کرده‌اند.

الجلده در پایان گفت: مسیحیان غزه، با وجود تمام چیزهایی که از دست داده‌اند، همچنان به این دل خوش کرده‌اند که جهان به مسئولیت اخلاقی خود عمل کند، تراژدی جاری پایان یابد و این عید نقطه عطفی به سوی آینده‌ای شرافتمندانه‌تر و صلح‌آمیزتر برای مردمی باشد که مشتاق بقا و زندگی در آزادی هستند.

انتهای پیام