تربیت فرزند در نگاه قرآن، صرفاً مجموعه‌ای از توصیه‌های اخلاقی نیست، بلکه فرآیندی استدلالی، انسان‌محور و آگاهانه که بر شناخت ساختار روانی انسان، پیامدهای رفتار و نقش محیط استوار است. قرآن با به‌کارگیری زبان گفت‌وگو، محبت، هشدار و الگوسازی، نشان می‌دهد که تربیت موفق زمانی شکل می‌گیرد که کودک نه از طریق اجبار، بلکه با اقناع، فهم و تجربه عملی ارزش‌ها رشد کند.



منبع