روانبخش نورعلیئی، رئیس اداره صنعت، معدن و تجارت تویسرکان  در اظهارات خود در این زمینه به این نکته اشاره کرده که روال کار استخراج از معادن در سراسر نقاط کشور به این ترتیب است که معادن در شهرهای مختلف توسط دولت به مزایده گذاشته می‌شوند و پس از بررسی فنی و اهلیت سرمایه‌گذار و با در نظر گرفتن ملاحظات کارشناسانه منابع طبیعی، پروانه فعالیت از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت به افراد واجد شرایط داده می‌شود.

وی این رویه را که از معادن شهرستان تویسرکان عایدی مالی خاصی نصیب شهرستان نمی‌شود را یک روال کشوری دانست و تأکید کرد که منابع مالی حاصل از استخراج معادن در سراسر کشور به خزانه دولت واریز می‌شود و این مبالغ صرف امور عمرانی عمومی می‌شوند و روستاهایی که معادن در آنها قرار دارد از خدمات عمومی مانند زیر ساخت‌های رفاهی البته تا حد مشخصی برخوردار می‌شوند.

در عین حال بخشی از مردم تویسرکان با توجه به اینکه در حال حاضر حداقل نزدیک به ۱۰ معدن فعال در شهرستان وجود دارد معتقدند که  برخی ذخیره‌های معدنی با ارزش و گرانبهای تویسرکان به راحتی و توسط بهره‌برداران غیر بومی استخراج شده و به بیرون از تویسرکان انتقال داده می‌شوند و مردم به‌صورت مرتب شاهد خارج شدن سنگ با کیفیت و گرانبهای گرانیت سیاه، دولومیت، سنگ آهک و مواردی از این دست از شهرستان تویسرکان هستند.

این موضوع وقتی حساس‌تر می‌شود که یکی از معادن فعال تویسرکان در قسمت بالا دستی سد سرابی این شهرستان واقع شده و برخی کارشناسان عقیده دارند که مواد به جا مانده از این معدن هم می‌تواند تهدیدی برای سلامت آب آشامیدنی مردم تویسرکان باشد و هم اینکه موجب ته نشین شدن و رسوب مواد در بستر سد شود که مشکلات عدیده‌ای را ایجاد می‌کند.

مردم و برخی کارشناسان بر این باورند که باید زمینه فرآوری بخشی از ذخیره‌های معدنی تویسرکان مانند سنگ گرانیت مشکی و خاکستری که بازار خوبی دارند در خود شهرستان ایجاد شود تا هم سبب ساز ایجاد فرصت‌های شغلی جدید برای جویندگان کار در تویسرکان شود و هم  عمده عایدات مالی آن به خارج از شهرستان نرود.