‌در این آیین که عصر چهارشنبه به مناسبت هفته میراث فرهنگی و با همت انجمن شاهنامه خوانی چکاد برگزار شد اهالی شعر و ادب شهر همدان به خوانش اشعاری از فردوسی و اجرای موسیقی پرداختند.

سردبیر هفته نامه همدان نامه در این آیین از شاهنامه به عنوان سند هویت تاریخی ،دینی و فرهنگی ایرانی اسلامی نام برد و اظهار داشت: فردوسی وامدار زبان فارسی است، به طوریکه شاهنامهٔ گران‌سنگ او را پیر و جوان و عارف و عامی، پس از گذشت بیش از هزار سال از تاریخ سرایش آن، به آسانی و روانی می‌خوانند و از آن بهره می‌گیرند.

“حسین زندی” یادآور شد: شاهکار فرودسی بزرگ مملو از فضیلت های اخلاقی، انسانی، دینی و فرهنگی است که تبیین آن به تقویت فرهنگی، دینی و حماسی جامعه ایرانی کمک خواهد کرد.

به گفته وی شاهنانه رسم و سنت های کهن ایرانی را حفظ و فرهنگ حق باوری، دادگری، نامجویی و شادی را به انسان مترقی و متعالی در گذشته، حال و آینده عرضه کرده است.

این صاحب نظر ادب فارسی با اشاره به اینکه بزرگداشت یاد و نام و اثر گرانقدر فردوسی در واقع پاسداشت زبان پارسی‌ است عنوان کرد: حکیم ابوالقاسم فردوسی با آفریدن اثر ماندگار شاهنامه زبان فارسی، فرهنگ، تاریخ و اصالت اقوام ایرانی را جاودانگی بخشید.

۲۵ اردیبهشت ماه در سالنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران با عنوان “روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی” نامگذاری شده است.

شاعر حماسه‌سرای بزرگ ایران زمین، حکیم ابوالقاسم فردوسی که آفریده‌اش “شاهنامه” حاصل ۳۰ سال تلاش و مطالعه شبانه‌روزی وی همچنان بر تارک ادبیات جهان می‌درخشد، اوایل قرن چهارم هجری (سال ۳۱۹ خورشیدی) در روستای ‘پاژ’ از توابع توس خراسان در خانواده‌ای دهقان متولد شد و اواخر قرن چهارم (سال ۳۹۷ خورشیدی) در سن ۷۸ سالگی چشم از جهان فرو بست و در باغ متعلق به خود در زادگاهش به خاک سپرده شد.