گاهی باید از هیاهوی روزگار فاصله گرفت و لحظه‌ای به این اندیشید که در این جهان پرآشوب، صاحب و ولیّی از جانب خداوند داریم که هرگز از حال بندگانش بی‌خبر نیست. چه آرامش بزرگی است دانستن اینکه در پسِ پرده غیبت، نگاه مهربان امامی بر زندگی ما جاری است. دلتنگی برای او، شاید همان یادآوری شیرینی باشد که به ما می‌گوید هنوز به سرچشمه‌ای روشن از حقیقت وابسته‌ایم.



منبع