در هوایِ غبارآلودِ این روزهایِ دوری، دلها پر می‌کشند به سوی کربلا، جایی که خاکش، تسبیح‌گویِ نامِ توست. روایت شده که مشتاقانِ اباعبدالله(ع) این‌بار با دلی لرزان و چشمی به راه، بی‌قرارِ لحظه‌ای‌ هستند که بتوانند بر تربتِ پاکت، سرِ سجده بگذارند و از چشمه‌سارِ دعا، جرعه‌ای بنوشند. چه زیباست این دلتنگی، که نه غم که شوقِ وصال را به ارمغان می‌آورد.



منبع