به قلم حامد علی‌اکبرزاده؛ عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی 

ابوالعلاء معَرّی شاعر و ادیب بزرگ و بی‌نظیر تاریخ جهان اسلام در بغداد با سیّد مرتضی علم‌الهدی دانشمند، فقیه، ادیب و مفسر بزرگ شیعه دیدار کرد. بعدها شخصی از او درباره سیدمرتضی پرسید. ابوالعلاء در پاسخ، شخصیت او را در دو بیت، چنین توصیف کرد:

يَا سَائِلِي عَنْهُ لَمَّا جِئْتُ أَسْأَلُهُ 

أَلَا هُوَ الرَّجُلُ الْعَارِي مِنَ الْعَارِ

لَوْ جِئْتَهُ لَرَأَيْتَ النَّاسَ فِي رَجُلٍ 

وَالدَّهْرَ فِي سَاعَةٍ، وَالْأَرْضَ فِي دَارِ

«ای کسی که درباره او از من می‌پرسی! هنگامی که برای شناخت و پرسش از او به نزدش رفتم، دریافتم که او مردی است پیراسته از هرگونه عیب و ننگ.

اگر به دیدار او می‌رفتی، همه مردمان را در وجود یک مرد، تمام روزگار را در یک ساعت و سراسر زمین را در یک خانه مشاهده می‌کردی.»

پ.ن ۱:

برخی انسان‌ها جهانی هستند بنشسته در گوشه‌ای مثل سید مرتضی، برخی هم به عکس ذره‌ای کم‌مقدارند اما پر سر و صدا، مثل برخی سلبریتی‌های دانشگاهی.

پ.ن۲:

دانشمند حقیقی مانند ابوالعلاء معری در برابر دانش و دانشمند تواضع می‌کند، اما شبه‌دانشمندان از جمله سلبریتی‌های دانشگاهی مذکور دائما به دنبال تجهیل اهل علم هستند.

انتهای پیام